Column

Soms moet je het nu eenmaal doen met wat je hebt

Als een klusje mij niet meteen lukt, besluit ik na een ochtend peinzen en hurken en zuchten meestal dat ik te weinig gereedschap bezit. Voor zulke schuine gaatjes moet je eigenlijk een roffelboortje hebben, denk ik dan. Of desnoods een haakse flenspriem, maar dan wel een elektrische natuurlijk, want dat scheelt tijd.

Veiligheidstroepen voor de bouwmarkt.Beeld epa

Op internet kijk ik dan snel waar je de goedkoopste kunt krijgen en een paar uur later is de bestelling gedaan. In theorie zou ik dan nog even een ander klusje kunnen doen, maar het begint tegenwoordig al rond theetijd te schemeren dus voordat je een beetje op gang bent, kun je eigenlijk alweer gaan opruimen. Morgen verder dus. Althans: zodra het gereedschap is bezorgd.

Zo samengevat klink ik niet als de ideale klusjesman, maar op het moment zelf voelt het volkomen logisch. Werken met ontoereikend gereedschap is tenslotte heel frustrerend, en bovendien amateuristisch. Ik zou er uren over kunnen vertellen, maar waar ik eigenlijk naartoe wil is dit: zullen we volgend jaar ophouden met na elke terroristische aanslag zeuren om meer bevoegdheden voor de opsporingsdiensten? En waar ik 'we' zeg, bedoel ik natuurlijk niet mijzelf, maar de mensen die dat steeds doen.

De lijken lagen nog op de kerstmarkt in Berlijn toen bij CNN al een expert zat te vertellen dat de Duitsers nu helaas hun privacy zouden moeten opgeven. Moeilijk voor ze, wist hij ook wel, het verleden en zo, maar een andere mogelijkheid was er niet. Ja, de terroristen vrij spel geven, ha ha, maar dat wil niemand.

Nee inderdaad, dat wil niemand. En niemand vindt het leuk dat Anis Amri, de vermoedelijke dader, zomaar door Nederland kon reizen. Maar de verontwaardiging daarover is wel vreemd, want wat is het alternatief? Al het verkeer aan de grens stilzetten voor paspoortcontroles en bodyscans? Overal camera's hangen met gezichtsherkenning, zodat er bellen gaan rinkelen bij iedereen die lijkt op een gezochte terrorist, kinderverkrachter, tasjesdief, dieselrijder?

Als een klusje niet lukt, bijvoorbeeld alle terroristische aanslagen in Europa verijdelen, voelt het logisch om de schuld aan het gereedschap te geven. Stomme rotwetten ook altijd, zo wordt het hier nooit veilig. Maar vrijwel altijd, ook deze keer, blijkt dat de dader al bekend was bij de opsporingsdiensten. En telkens weer is het probleem niet een gebrek aan data of bevoegdheden, maar een menselijke inschattingsfout, gebrekkige communicatie of te weinig capaciteit. Want veel gereedschap is leuk, maar je moet ook tijd overhouden om het te gebruiken.

De roep om meer bevoegdheden gaat voorbij aan twee pijnlijke feiten: dat de opsporingsdiensten nog steeds niet goed functioneren en dat je dit soort terreur in een vrije samenleving nooit volledig kunt uitbannen. Ik moet toegeven dat de vergelijking met klussen, hoe logisch die aanvankelijk ook voelde, op dit punt een beetje uit elkaar valt. Maar ik wist even niks beters en soms, zeker als het belangrijk is, moet je gewoon gebruiken wat je hebt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden