Column Joost Zaat

Solidaire mondzorg is een basisrecht

‘Ik kan na 20 jaar weer een hard broodje eten. Lekker joh’, hij tikt tegen zijn nieuwe hagelwitte tanden. Zijn eigen gebit was een ruïne en is nu vervangen door een kunststof ‘klappertje’. De afgelopen jaren leverde hij af en toe stukjes in van zijn lijf waarin kanker zat, een stukje darm, stukje nier, stukje huid en tussendoor was er ook van alles met zijn bloedvaten. En nu heeft hij dus ook een nieuw gebit. Hij komt zijn bloeddruk laten meten, want die was in het ziekenhuis te hoog. Niet dat hij zich daar zorgen over maakt: Robbie is een onvoorstelbare optimist. Speciaal voor hem schijnt de zon altijd in het water. Zijn bloeddruk is nu normaal. Opgewekt vertrekt hij weer om voor zijn kleinkinderen te gaan zorgen.

Ik denk aan hem als ik ’s avonds probeer de nieuwe begroting van het ministerie van Volksgezondheid te lezen. Dat doe ik op Prinsjesdag al jaren. Ik wil niet alleen weten hoe verschrikkelijk veel geld er naar de zorg gaat, maar ik wil vooral weten hoe ze daar over gezondheid denken. Er staan best goede dingen in alle plannen, zoals investeren in de eerste duizend dagen van kinderen. Een betere start levert ook later in het leven gezondheid op, daarentegen is het dan wel gek dat er volgend jaar 1 miljoen euro minder wordt uitgetrokken voor preventie van tabaksverslaving, alcohol en drugs (10 in plaats van 11 miljoen) en 3 miljoen minder voor gezonde leefstijl en voeding. 

Consequent zijn is lastig. Ze bedoelen het vast niet slecht, maar de ideale zorggebruiker voor de zonnige zielen in onze regering blijft toch de patiënt die niet al te veel kost en opgewekt in de samenleving participeert. Mensen zoals Robbie dus, want hij is het toonbeeld van die ‘positieve gezondheid’ en ‘participeert’ volop. Wel lastig dat hij door al zijn ziekten al jaren een uitkering heeft en ook heel wat geld aan pillen, scans, operaties, opnames en thuiszorg heeft gekost. Hij snoept dus zowel een beetje van de 79,5 miljard die Nederland aan gezondheidszorg besteedt, als van de 81,5 miljard die volgend jaar voor sociale zekerheid is bestemd. Van mij mag hij. Hij had gewoon pech, maar dat woord staat niet in de miljoenennota. Niet alles is door leefstijl te voorkomen.

Robbie moest het ruimen van zijn tandenruïne zelf betalen, maar zijn klappertje kreeg hij wel vergoed. Illustratiever voor de verzekeringschaos kun je het nauwelijks krijgen. Blijkt het woord ‘mondzorg’ in de hele begroting nu alleen bij de paragraaf over fraudebestrijding te staan. Een gezond gebit en kunnen eten lijken me een basisvoorwaarde voor een beetje participerend leven. Kan die mondzorg niet weer gewoon in het basispakket, of gaat VWS ervan uit dat alle tandartsen frauderen en dat we voor tanden niet solidair hoeven te zijn? Gratis ideetje: al het geld voor e-health naar mondzorg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.