ColumnBert Wagendorp

Soberheid en matiging: het is een calvinistische lockdown

Woensdagavond moest ik in Met het oog op morgen antwoord geven op de vraag of er ergens, in een onvermoed hoekje van mijn hoofd, nog iets positiefs opborrelde betreffende het coronavirus en de sport. De microfoon stond open en presentator Herman van der Zandt keek mij verwachtingsvol aan – dus dan ga je niet antwoorden dat me werkelijk níets opbeurends te binnen schoot. Ik zag wanhopige sportliefhebbers in het donker op de autoweg de radio iets harder zetten. ‘Nou’, zei ik plichtsgetrouw, ‘misschien dat het virus ons iets kan leren over de betrekkelijkheid van de topsport. Dat is een megalomaan en supercommercieel systeem. Mogelijk dwingt het virus ons na te denken over de vraag of we dat eigenlijk nog wel willen.’

‘Nadenken dus’, zei Van der Zandt – ook een liefhebber – met een meewarige glimlach. Het was duidelijk dat hij weinig in mijn suggestie zag en eerlijk gezegd had ik er zelf ook weinig fiducie in. De vraag of er nog íets positiefs viel te melden over het virus en de culturele sector, of over het virus en horeca, het virus en de liefde en de vriendschap of het virus en een weekendje Parijs werd gelukkig niet gesteld, het ging over de sport.

Er valt niks positiefs te melden over het virus en alle aspecten van het leven. Het virus moet dood, want het zuigt alle plezier uit het bestaan. Ik vond de grote hamer van Mark Rutte wel een passend beeld. Sla dood dat kreng!

Sommige mensen putten moed, vreugde en energie uit de strijd tegen het virus, maar zo zit ik niet in elkaar. Volgens Jaap van Dissel van het RIVM kan het nog tot januari duren met de gedeeltelijke lockdown en zitten we met Kerst in zeer beperkte kring rond een kerstboom met gedesinfecteerde ballen.

In de politieke biografie die Petra de Koning schreef over Mark Rutte (Mark Rutte) las ik dat onze premier nooit voor zichzelf kookt – een van De Konings bronnen checkte in de keuken van vrijgezel Rutte stiekem de kookspullen: nergens een pan te bekennen, niet eens een koekenpan voor een snel gebakken eitje of een tosti.

Mark Rutte, leider van het coronaverzet, moet het de komende maanden doen met afhaalmaaltijden. De eerste minister in z’n eentje achter een paar plastic bakken van de afhaalchinees; ik vind het een deprimerende gedachte. Misschien kan Hugo de Jonge hem een keer uitnodigen voor een Hollandse prak. Wel even een testje vooraf. In Frankrijk heeft president Macron alle grote steden op slot gedaan, maar de restaurants blijven open – Macron weet dat hij een nieuwe Revolutie riskeert als hij die ook sluit.

Maar bij ons: geen restaurants, geen cafés, geen gezellige volle tafel bij je thuis, geen reisjes, geen biertje in de voetbalkantine en geen bioscoop en theater – het stuk over Claudia de Breij en haar afgelaste première in Carré sneed me door de ziel. Haar Mag ik dan bij jou komt opeens wel heel dichtbij.

Seks alleen in huiselijke kring en voor je eigen veiligheid met het licht uit, zodat het virus niks ziet. En dus ook geen sport. Behalve voetbal en dan alleen de profvariant – eerst alleen die van de mannen, tot iemand minister Van Ark er op wees dat er ook vrouwelijke voetbalprofs zijn. Dat álle topsporters inmiddels profs zijn, is bij het kabinet nog niet doorgedrongen.

Alleen de kerken.

Soberheid en matiging moeten ons redden. Plezier, verstrooiing en vermaak moeten worden uitgebannen.

Het is een calvinistische lockdown.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden