'Shut the fuck up!', schold de bankier

 Dit zijn de ingezonden brieven uit de Volkskrant van zaterdag 11 april.

Beeld anp

Bankiers met schuim op de lippen

Brief van de dag

Toen ik president-commissaris van ABN Amro Rik baron van Slingelandt hoorde beargumenteren dat het terecht is dat de bankiers van ABN Amro een hoge beloning ontvangen (Ten eerste, 8 april) moest ik even terugdenken aan de bijeenkomst van een (toen nog) grote Nederlandse bank in Zwitserland waar ik tien jaar geleden met de Nederlandse band New Cool Collective Bigband de muziek mocht verzorgen. In de balzaal zaal van een luxe hotel waren de heren topbankiers bijeengekomen. Iedereen had zijn secretaresse op schoot en men had voorafgaand aan het diner al goed ingedronken. Nadat wij goed en wel twee stukken hadden gespeeld, begeleid door wat men, in het gunstigste geval, met voetbalspreekkoren kan vergelijken, werd ons gevraagd een onbekend werk van Frank Sinatra ten gehore te brengen. Nadat wij beleefd hadden uitgelegd dat ons gevraagd was eigen repertoire uit te voeren kwam een van de bankiers uit zijn zetel en begon op ons te schelden: 'Get the fuck out of here!''Shut the fuck up!' Er ontstond een gezellige rellerige sfeer waar diverse heren met schuim op de lippen spreekkoren vormend bijvielen. Heeft u de film The Wolf of Wall Street gezien? Dan kunt u het zich misschien een beetje voorstellen hoe het er uitzag. Uiteindelijk besloten wij in overleg met de organisatie het optreden te staken en mochten wij terug naar onze duur betaalde suites. De afgesproken vergoeding werd door de opdrachtgever uiteraard netjes betaald, zoals dat een degelijke bank betaamt... Zou Van Slingelandt zich nou nooit afvragen of je dit soort op geld en macht beluste types niet juist aantrekt met het huidige beloningsbeleid?

Efraïm Trujillo, saxofonist, Amsterdam

Wilders' pretoogjes

Eindelijk eens een interessante foto van Geert Wilders, onder het kopje 'Protest Wilders' (Ten eerste, 10 april). Niet zozeer vanwege de boodschap die de PVV-voorman uitdraagt. Die bevat namelijk totaal geen nieuws. Nee, het zijn de welgeteld vijf cameraploegen, vijf fotografen en drie microfoons die de aandacht trekken. En dan zien we nog maar het topje van de ijsberg, ben ik bang.

Zodra ik de foto zag, dacht ik: zijn ze er weer ingetuind! Wanneer gaan de media nu eens inzien dat zij zelf de grootste pr-machine van de PVV zijn? Wilders zelf heeft dat heel goed begrepen. Kijk maar naar zijn gezichtsuitdrukking op de foto: staat daar een man die oprecht boos is vanwege de 'haatimams'? Nee, zijn pretoogjes verraden een andere emotie: de man kan zijn geluk niet op dat hij nog steeds zo'n groot platform krijgt voor zijn inmiddels grijsgedraaide boodschap.

Ingo Heijnen, Heerewaarden

Een beetje visie graag

Beste bezetters van het Maagdenhuis, jullie zijn in rap tempo sympathie aan het verliezen. Jullie pleiten voor meer medezeggenschap in het besturen van jullie universiteit. Dat klinkt mooi, maar de visie ontbreekt. Hoe willen jullie dat doen? Kom eens met concrete plannen in plaats van loze kreten.

Jullie stellen dat jullie acties een 'wisse zelfmoordpoging' van de faculteit heeft weten te voorkomen (O&D, 7 april). Ik hoop dat jullie inzien dat niemand weet waar jullie het hier over hebben en dergelijke sterke taal echt dient te worden onderbouwd.

Wát is er nou precies mis met de huidige vorm van besturen? Aan het eind van de brief komen een paar voorbeelden: de bestuurder heeft nog andere banen naast haar voorzitterschap van de universiteit en de vastgoedafdeling is drie keer zo groot als de afdeling academische zaken. O my God. Is dit het?

Jullie hebben nog steeds een podium. Probeer de publieke opinie nou eens voor jullie te winnen! Kom met een plan, kom met voorbeelden, maak aan de rest van Nederland duidelijk waarom jullie daar zitten, heb een beetje respect voor de mensen die in het Maagdenhuis hun kantoor hebben en laat geen domme mensen stukken in de krant schrijven.

Succes!

N. Geubbels, Amsterdam

Fotografie is ook kunst

De Belgische schilder L. Tuynmans heeft bekwaam en getrouw een vakkundig gemaakte foto van iemand anders nageschilderd en is vervolgens door de fotograaf aangeklaagd en door de rechter veroordeeld voor plagiaat.

In V van 9 april bepleit Joost Zwagerman, als een echte advocaat, het belang van Tuynmans. Voor het belang van de fotograaf heeft hij, ook als een echte advocaat, geen enkele interesse.

Cineasten die zelf niets kunnen verzinnen, verfilmen een boek en betalen de schrijver voor de rechten. Waarom zouden schilders dit niet hoeven met de creaties van een fotograaf? Fotografie is ook kunst; fotografen nemen ook artistieke beslissingen voor een goede foto. Dus: waarom hoeven schilders geen auteursrecht te betalen? Als ze daar - in tegenstelling tot Tuynmans - geen geld voor hebben, zouden ze zelf foto's kunnen maken en die naschilderen. Of een 'geleende' foto zo creatief behandelen dat de fotograaf zijn foto niet meer herkent.

Walter Crommelin, Haarlem

Geen klokbekervolk

Hans Goedkoops interesse voor het verleden is gewekt door de prehistorische grafheuvels die hij als 10-jarig jongetje bezocht (V, 10 april). Hij dacht toen - en denkt kennelijk nog steeds - dat het 'koepelgraven' waren van het 'klokbekervolk, dat daar omstreeks 1500 voor Christus woonde'. Omstreeks 1920 was dat inderdaad de gangbare theorie, maar toen Hans 10 jaar was, in 1973, waren zowel de koepelgraven - er heeft nooit een koepel in gezeten - als de datering van de klokbekers al decennialang achterhaald.

Er loopt nogal wat door elkaar, het is net of Napoleon door Willem de Zwijger bij Dokkum werd vermoord, of zoiets. Misschien heeft hij zijn kennis op school opgedaan, want ook deze volkomen verouderde archeologische ideeën leidden in het onderwijs een lang leven.

Hans Goedkoop heeft de afgelopen jaren op een voortreffelijke manier de beleving en kennis van de Nederlandse historie bevorderd. Het zou geweldig zijn als hij hetzelfde kon betekenen voor andere tijden: de prehistorie.

E.J. van Ginkel, Leiden

Eindelijk weer op de brug

Wat een verrassing om de foto van de pontonbrug over het IJ in de Hongerwinter te zien ('Nog eenmaal over de brug van de Hongerwinter', Ten eerste, 8 april). Mijn vriendin die destijds ook in Amsterdam-Noord woonde, heeft evenals ik als 8-jarig kind over deze brug gelopen.

Wij waren al vriendinnen toen in 1943 het Rosaklooster, onze kleuterschool en de jongens- en meisjesschool werden gebombardeerd omdat de geallieerden de rode daken vanuit de lucht hadden aangezien voor de Fokkerfabrieken. Na het constateren van hun fout kwamen ze terug om deze fabrieken die gecamoufleerd waren met rieten rode daken alsnog te treffen. Op Bevrijdingsdag gaan wij samen op de foto op deze brug!

Tonny Vleerlaag, Truusje Neve, Badhoevedorp

Samsom op stage

Hoe is het mogelijk dat het beeld wordt neergezet dat je als politicus stage kunt lopen in de thuiszorg als wijkverpleegkundige (Ten eerste, 10 april)? Volgens Van Dale is stage: 'periode van praktische oefening als onderdeel van een opleiding'. Voor zover ik weet is Diederik Samsom niet in opleiding bij een hbo-instelling tot verpleegkundige op het vijfde deskundigheidsniveau. Als verpleegkundige loop ik ook geen stage op een ingenieursbureau met een ingenieur.

Dus meelopen, alla, maar stage lopen, nee. Graag stoppen met deze spraakverwarring, het doet geen recht aan de echte (wijk)verpleegkundigen in opleiding die stage lopen.

Margot Brettschneider, oud-collega van de wijkverpleegkundigen bij wie Samsom stage liep, Groningen

Merkwaardige woede

In het artikel over de gevolgen van de flexwet voor uitzendkrachten - bedrijven dumpen massaal werknemers met tijdelijke contracten vanwege de ontslagvergoeding die per 1 juli wordt ingevoerd - staat dat Lodewijk Asscher woedend is op de bedrijven en zich beroept op de moraal van werkgevers en het Sociaal Akkoord (Ten eerste, 9 april).

Ik las tevens dat Diederik Samsom boos is op de zorgverzekeraars vanwege de hoge administratieve belasting waardoor minder tijd beschikbaar is voor de echte zorg. Hij wil een noodmaatregel om dit te repareren. Verzekeraars moeten deze belasting versoepelen; hij doet een beroep op hen deze druk te verminderen. De zorgverzekeraars vinden dat ze gewoon de wet uitvoeren.

Jeroen Dijsselbloem stond in de Kamer voor het debat over de bezoldiging van ABN Amro-bestuurders die geheel volgens de wet een bonus krijgen. Hij beriep zich op de moraal van bestuurders en vindt dat ze eigenlijk hadden moeten afzien van de bonus.

Drie PvdA-bestuurders die verantwoordelijk zijn voor de invoer van nieuwe wetten en, als ze bij de implementatie met ongewenste gevolgen worden geconfronteerd, zich beroepen op de moraal van degene die met de uitvoering belast zijn en niet de schuld van de problemen bij de wet zelf leggen. Als je je gaat beroepen op de moraal als een wet niet werkt zoals jij wilt, kan je net zo goed geen wetten meer invoeren...

Gerard Geerlings, Amersfoort

Beeld ANP

Nieuwe woedeuitbarsting?

Minister Lodewijk Asscher reageert woedend op het bericht dat bedrijven momenteel honderden uitzendkrachten ontslaan om te voorkomen dat ze vanaf juli de wettelijke ontslagvergoeding moeten betalen bij het einde van hun 'verblijftijd', zoals ING het verwoordt in een interne notitie.

Asscher vindt het schandalig.

De uitzendkracht die door de nieuwe Wet werk en zekerheid moest worden beschermd en die na drieënhalf jaar bijna toe was aan een vast contract, werd door ING ontslagen. Niks werk en zekerheid, maar flexibiliteit voor ING tot aan het moment waarop de risico's op een transitievergoeding te groot worden. De uitzendkracht wordt dan eenvoudig ingewisseld. Niet fraai, maar zo werkt het helaas.

Asscher kan zich vast voorbereiden op een volgende woedeuitbarsting. Vanaf 1 juli van dit jaar wordt het met de zogenaamde transitievergoeding goedkoper om vaste medewerkers te ontslaan. Een ontslaggolf van met name oudere medewerkers doemt al op aan de horizon. De Wet werk en zekerheid betekent voor hen dan werkloosheid op een arbeidsmarkt die discrimineert naar leeftijd, met een kortere duur van WW en een AOW die steeds verder weg komt te liggen. Wet 'werk en zekerheid', hoe cynisch kun je het voorstellen?

Robert Rijnland, Buren (Gld.)

Asschers selectieve woede

Om het beeld van de woedende minister Asscher die de kwetsbaarste werknemers probeert te verdedigen tegen het grote gemene bedrijfsleven iets te nuanceren, heb ik een aanvulling op het artikel van 9 april. De kwetsbaarste werknemers, dat zijn de flexkrachten, niet alleen de uitzendkrachten.

Ik ben al vanaf 2008 als flexkracht (payroller) werkzaam bij een organisatie die deel uitmaakt van de rijksoverheid. Op mijn afdeling zijn er zes payrollers. In de hele organisatie waar ik werk een stuk of vijftig (ruwe schatting). Wij worden ingezet voor structureel werk.

Omdat het kabinet heeft besloten binnen afzienbare tijd geen gebruik meer te maken van payrollers, mogen wij per 1 januari 2016, of zoveel eerder als het onze overheidswerkgever uitkomt, allemaal vertrekken. Dit hoewel er duidelijk voldoende werk is en ook de komende jaren nog zal zijn.

De organisatie heeft al erkend dat als wij vertrokken zijn, er uitzendkrachten moeten worden ingehuurd om ons te vervangen. Naar een oplossing zoeken, wil onze overheidswerkgever nadrukkelijk niet: een vast dienstverband is geen optie en een andere vorm van flexibele inzet schijnt onmogelijk te zijn in verband met 'opvolgend werkgeverschap'.

Zo leidt de 'rechtsbescherming' van Asscher ertoe dat (onderdelen van) de rijksoverheid druk doende zijn om goed functionerende flexkrachten te lozen. Niet omdat er geen werk is, maar omdat hun rechten worden 'beschermd'.

De woede van Asscher is daarom nogal selectief. Ik vraag me af wat de moraal is van een overheid die het ene zegt en het andere doet, en vervolgens anderen veroordeelt wegens vergelijkbaar gedrag. Hopelijk zal Asscher nu ook met rijksoverheidsorganisaties om de tafel gaan om dit soort 'onbedoelde effecten' tegen te gaan.

D. Krijgsman, Groningen

Horeca is een vak

Met grote verbazing heb ik de reportage 'een antropologe serveert thee (Ten eerste, 7 april) over verdringing op de arbeidsmarkt gelezen. Een antropologe in de bediening en er werken er nog drie. Allemaal hoogopgeleid, maar niet voor een baan in de horeca.

Prachtig, dat zij het allemaal zo goed doen. Antropologe Merel zegt 'dat je gevoel moet hebben voor de horeca en dat heeft niets met je opleidingsniveau te maken'. Met het eerste ben ik het zeker eens, met het tweede beslist niet.

Mijn zoon heeft een uitstekende horecaopleiding, zaken zijn te leren. Ook in de horeca. Hij solliciteert zich suf, maar krijgt vaak alleen maar een nulurencontract, of ergens achter de bar in een bruine kroeg. Dat wil deze hoogopgeleide dame niet, daar vindt zij zichzelf véél te goed voor, maar dat is mijn zoon ook.

Niet omdat hij zich daar te goed voor vindt, maar dáár wordt hij niet aangenomen omdat hij een horecaopleiding heeft. Hij zoekt een volwaardige baan, in een goede inspirerende omgeving. En die is er vrijwel niet. Altijd kortdurend, anders wordt hij ( 23!) te duur.

En die baantjes worden letterlijk 'weggekaapt'. Mijn zoon hééft er bewust voor gekozen, hij heeft er zijn vak van gemaakt. Deze mensen niet. Die vinden het 'leuk'.

Helga Baars, Eemnes

Belachelijk duur

Fijn dat iemand uit de dance-scene zelf ook vindt dat de verheerlijking en honorering van dj's absurde vormen heeft aangenomen. Stutterheim van ID&T vindt (V, 8 april) de bedragen te hoog omdat hij dan zo'n dure dj niet meer kan betalen op zijn festival.

Ik vind de bedragen te hoog omdat dj's per saldo niet erg veel doen als zij 75 duizend euro krijgen voor een uurtje draaien. Een dj in goede doen reist per privéjet en brengt een usb-stickje mee naar de set. Na een uur met de handen in de lucht en hier en daar een knopje indrukken stopt hij de stick weer in zijn broekzak en drinkt een biertje.

Een dancefeest is volgens Stutterheim een belevenis, maar waarom zou je met oordoppen in naar een muziekfestival moeten? Zet alles zachter en laat je doppen thuis. Waarom zou je je door grote massa's mensen moeten wringen voor een drankje? Of is dat bodycontact juist wat we missen? Kijk gewoon een uur in een flikkerende tl-buis en hup, klaar ben je met je beleving.

Marc Lezwijn, Zoetermeer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden