Column Aaf Brandt Corstius

Schoon sanitair, ik vind het ook belangrijk, maar ik vind het dan weer belangrijker wat voor stoelen er op het campingterrasje staan

Omdat wij mensen zijn die on the edge leven en risico’s nemen, zijn mijn man en ik nu pas campings voor de zomervakantie aan het reserveren. Dat wil zeggen: ik doe diepteanalyses van recensies op Zoover en hij zit ernaast stiekem te kijken naar een voetbalsamenvatting die hij op mute heeft gezet.

De zoektocht gaat momenteel naar een camping in de Italiaanse bergen waar het overdag warm is, maar niet te, en ’s avonds koel, maar niet te, waar je de bergen goed kunt zien, waar er helder en fris water is om in te zwemmen en een groep instantvrienden voor mijn kinderen om mee te pingpongen.

Daartoe lees ik vele recensies en probeer ik aan de interpunctie te zien of ik op één lijn zit met de mensen die die recensies hebben achtergelaten, of dat zij meer van die types zijn die heel erg kicken op schoon sanitair. Schoon sanitair, ik vind het ook belangrijk, maar ik vind het dan weer belangrijker wat voor stoelen er op het campingterrasje staan. En daar lees je nooit wat over.

Wat me opvalt, is dat deze zin vaak in de recensies voorkomt: ‘We hebben de kinderen de hele vakantie niet gezien.’ Dit wordt als een enorme pre van bepaalde campings beschouwd.

Die campings hebben bijvoorbeeld een magisch voetbalveld, of een magische pingpongtafel waar kinderen van alle leeftijden naartoe getrokken worden, en waar zij elkaar van iets voor zonsopgang tot ver na zonsondergang vermaken, zodat hun ouders Otmars zonen kunnen uitlezen.

‘Kijk!’, zeg ik altijd tegen mijn man als ik weer een recensie ben tegengekomen met die zin. ‘Goed teken!’

En dat is triest. Je bent het hele jaar aan het werk en op school, en dan heb je eens een paar weken ongebreideld tijd met elkaar, en dan vind je het een pre als je je kinderen de hele dag niet ziet. Daar zoek je nota bene een camping op uit.

Toen ik me hierover een ontaarde ouder begon te voelen, bedacht ik dat het voor de kinderen ook fijn was als ze hun ouders de hele dag niet hoefden te zien. Mijn kinderen hadden vorig jaar één lievelingscamping, een plek waar nogal veel stof en vuilnis was, maar ook een halve schuur met een gymmat erin, waar je in de schaduw de hele dag kon weerwolven met aldaar aangetroffen vrienden. Ondanks het feit dat we allemaal buikgriep kregen, het 40 graden in de schaduw was en de overvloeiende vuilnisbakken zich vlak naast die schuur bevonden, vonden ze dat de leukste camping.

Want ze zagen ons de hele dag niet. En wij zagen hen de hele dag niet. We konden allemaal rustig lezen. Of gillend kaartspellen spelen. En apart van elkaar braken in een veldje. Dat is vakantie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden