PAULIEN CORNELISSEIN 150 WOORDEN

Schapen hebben iets van een verpleegkundige die er van uitgaat dat alle patiënten doof zijn

. Beeld .
.Beeld .

Ik ben in Engeland, op een plek waar weinig mensen zijn. Er zijn wel veel schapen. Ik ben dol op schapen, omdat het wolken op pootjes zijn. En ook omdat ze je zo aardig aan kunnen kijken met hun rechthoekige pupillen, waarna ze ineens keihard blaten, terwijl je vlak naast ze staat. Schapen hebben iets van een verpleegkundige die er voor de zekerheid van uitgaat dat alle patiënten doof zijn. ‘Wat wilt u op de boterham?! En ook een beschuitje d’r bij?!’

Omdat het hier verder erg stil is, hoor ik nu ook schapen vanuit de verte. Dat is een nieuwe sensatie. Als geblaat van écht ver komt, hoor je het bijna niet meer als geblaat. Stadsmens die ik ben, denk ik steeds dat ik het trilalarm van een telefoon hoor.

Waarschijnlijk bestaan er ook heel natuurachtige mensen die bij hun trillende telefoon denken: in de verte staat een schaap.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden