Commentaar Raoul du Pré

Rutte III staat voor de ondankbare opdracht twee onverenigbare wereldbeelden met elkaar te verbinden

Mark Rutte en Eric Wiebes tijdens een debat in de Tweede Kamer over de doorrekening door het PBL en het CPB van het Klimaatakkoord. Beeld ANP

Niet-concrete klimaatplannen zijn alweer voer voor polarisatie. Iets meer zakelijkheid zou helpen.

Het klimaatdebat is geen rustige dag meer gegund. Even leken het kabinet en de linkse oppositie – samen het front achter de Klimaatwet – het rond de Statenverkiezingen eens over de koers: de rekening moest minder bij de huishoudens neerslaan en meer bij de grote uitstoters in het bedrijfsleven. Nauwelijks drie weken later ebt al het enthousiasme bij GroenLinks en de PvdA alweer weg.

Opzienbarend is dat niet, want Rutte III staat voor de ondankbare opdracht twee onverenigbare wereldbeelden met elkaar te verbinden. Uit de angst nog meer kiezers weg te jagen, wensen de regeringspartijen VVD en CDA rekening te houden met de nieuwe concurrentie op rechts. Die stelt dat het klimaatbeleid veel te duur wordt en overigens nergens voor nodig is. Intussen kunnen de coalitiepartners in de zoektocht naar zetels in de Eerste Kamer niet om GroenLinks en de PvdA heen. Partijen dus die menen dat er nog een paar scheppen bovenop moeten.

De zoektocht naar een compromis brengt het kabinet op de middenweg, zoals blijkt uit de conceptvoorstellen die inmiddels circuleren. Het wachten is nog op de plannen met de energierekening en de autobelastingen, maar de CO2-heffing lijkt niet de algemene, forse heffing te worden waarop GroenLinks en PvdA hoopten. De heffing gaat slechts gelden voor bedrijven die de afgesproken maximumuitstoot overschrijden. Een groot deel van de uitstoot blijft daarmee heffingvrij.

Argwaan is gepast. VVD en CDA toonden zich eerder in deze kabinetsperiode te ontvankelijk voor de lobby van het bedrijfsleven. Daarin mag het kabinet zich wat autonomer opstellen. Dat het intussen wel rekening houdt met de gevolgen van fiscale maatregelen voor de werkgelegenheid, is volstrekt vanzelfsprekend. Als het dat niet doet, is het klimaatbeleid na de volgende landelijke verkiezingen nog veel verder weg van huis.

Ook van de linkse oppositie mag daarom wat pragmatisme worden verwacht. Veel hangt af van de concrete invulling en de doorrekening van de nieuwe plannen. Als ook een mildere variant van een heffing het kabinet op koers brengt richting de doelen van ‘Parijs’, werkt obstructie in de Eerste Kamer slechts contraproductief.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden