ColumnIbtihal Jadib

Ruilhandel is een uitkomst in de overdadige maand december

Beeld Valentina Vos

O, de goedheiligman is uitgezwaaid en vertrokken. Nu een moment vinden om de geknutselde surprises ­diplomatiek het huis uit te werken en dan kan de kerstboom er weer in, inclusief alle kerstballen, -stollen, cadeaus en familiediners met eendenborst. Is het niet allemaal wat véél, deze maand?

Het begint eigenlijk al in oktober met ­Halloween, waarbij kinderen twee weken vóór Sint Maarten langs de deuren gaan voor snoep. Alleen dan verkleed als zombie. Ik was in de veronderstelling dat we Nederlandse tradities te vuur en te zwaard moesten verdedigen tegen elke vorm van buitenlandse inmenging, maar die Amerikanen komen er gewoon mee weg. Argwaan is hier op z’n plaats. Misschien is er al jarenlang een Angelsaksische pompoenlobby bezig om onze cultuur af te pakken, ik geef het u maar mee. Afijn, na dat gebedel aan de deur met lichtgevende melkpakken rollen we door naar de tweede Sint. Officieel is die pas op 5 december jarig, maar de beste man houdt van een lange aanloop; hij meert half november reeds aan en laat kinderen vervolgens drie weken stijf staan van de ­pepernoten en pakjesstress. Gedurende die weken probeer ik als ouder het verschil te blijven zien tussen gepaste verwennerij en zielbedervende overdaad. Dat is geen eenvoudige klus, want de cadeau­normen zijn nogal uit de hand gelopen. Zo dacht ik mijn ­kinderen genereus te hebben behandeld, maar toen ik links en rechts om me heen keek bleek een ‘hoofdcadeau’ van rond de 80 euro, of zelfs een nieuwe iPad, acceptabel te zijn. Ook waren er kinderen die élke dag hun schoen mochten zetten. Hoe kan er daarna nog iets te wensen overblijven?

De golf van overvloed in deze periode is ­trouwens ook aan mezelf te wijten. Drie jaar geleden werd mijn dochter 5 minuten voor Sinterklaasdag geboren en ook mijn moeder had geen gevoel voor timing, want ik kwam er een dag voor oudejaarsavond uit. M’n verjaardag heb ik om die reden nooit gevierd, omdat je voor het plannen van een feestje zín moet hebben in een feestje en daar schort het aan als je de kerststollen nog moet verteren voor de oliebollen er weer in kunnen. Wat betreft mijn dochter is het echter geen optie om haar verjaardag over te slaan want, nou ja, dat kun je een kleuter simpelweg niet aandoen. Zij kreeg dus een taart met alles erop en eraan, maar cadeautechnisch heb ik het dit jaar anders aangepakt. Dat hysterische Black Friday-gebeuren heb ik genegeerd, in plaats daarvan ben ik naar een ruilmarkt ­gegaan. Er zijn op dat vlak tal van initiatieven, ikzelf ontdekte de Recycle Sint. Met een overvolle krat speelgoed ging ik erheen en met een halve krat kwam ik weer thuis. Er zitten nog steeds pakjes in, die gaan straks onder de kerstboom.

Geld is al zo lang het ultieme ruilmiddel dat de gedachte van ruilhandel is ondergesneeuwd. Dat is zonde, in plaats van spullen onder de kerstboom kunnen we er ook envelopjes onder leggen met daarin een vraag naar of aanbod van een dienst. Kijk eens rond in het gezelschap: is er een masseur in huis? Een muzikant, sportinstructeur of kok? Iedereen heeft bruikbare krachten. Je moet alleen uitkijken met seks en schoonmaakklusjes, dat zou de sfeer, ­mogelijkerwijs, kunnen verpesten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden