Filmrecensie Revenge

Revenge is zo zinnelijk, dat je het bloed aan je eigen handen voelt kleven (vier sterren)

Filmrecensie: Revenge

Als ze lastig doet, dan moet ze maar dood. Zonder pardon wordt Jen in een afgrond geduwd, nadat ze is verkracht en vervolgens heeft geprobeerd aan haar belagers te ontsnappen. Maar zo makkelijk komen ze niet van Jen af, in het extatisch bloederige Revenge.

Drie mannen en een vrouw, op elkaar jagend in een zonovergoten berg- en woestijnlandschap: veel elementairder en gewelddadiger dan Revenge kan het haast niet. Soms toont de film alleen maar scherp gemonteerde shots van de achter elkaar aan rennende personages, afgewisseld op het ritme van hun gehijg. Voor subtiel realisme moet je niet bij schrijver-regisseur Coralie Fargeat zijn, die haar zongeblakerde speelfilmdebuut al snel tot een extreem fysiek, nagenoeg dialoogloos kat-en-muisspel indikt en de protagonisten als stripachtige archetypes tegenover elkaar plaatst.

Neem alleen al de transformatie van Jen (Matilda Lutz). In het eerste deel van Revenge hangt ze de wulpse schoonheid uit, haar hele lijf lonkend naar geliefde Stan (Vincent Colombe) en diens vrienden Richard (Kevin Janssens) en Dimitri (Guillaume Bouchède). Hoe sterk Lutz’ spel is, merk je dan vooral aan de twijfel en onzekerheid die soms in Jens ogen glipt: wat hoopt ze in Stans villa, ver weg van de bewoonde wereld, eigenlijk te vinden?

Wat gebeurt er als een vrouw zich waagt aan het verkrachting-en-wraakgenre?

Sommige filmgenres zijn als stinkende steegjes die je misschien liever niet in was gelopen. De verkrachting-en-wraakfilm is zo’n steegje. Maar Revenge is gemaakt door een vrouw. Dat verandert alles.

Nadat Jen haar val in het ravijn wonderbaarlijk genoeg heeft overleefd, verandert ze stap voor stap in een vrouwelijke Mad Max of Rambo, om twee filmiconen te noemen die als inspiratie dienden, naast onder anderen de Bruid uit Quentin Tarantino's Kill Bill. Hallucinant ranzig – zowel wel méér scènes uit Revenge – is het moment waarop Jen haar buikwond dichtschroeit met een gloeiend heet bierblikje. Het logo van dat blikje, een adelaar, draagt ze voortaan met zich mee, als een in haar huid geroosterd superheldenembleem.

Vervolgens kan het wraakfestijn beginnen, zowel voor Jen als voor de toeschouwer – mits deze zich durft te laten verlokken door de wellustige gruweldaden waarmee Jen haar recht opeist. Revenge is zo zinnelijk, dat je het bloed aan je eigen handen voelt kleven.

Revenge. Thriller. Regie Coralie FarfgeatMet Mathilda Lutz, Vincent Colombe, Kevin Janssens, Guillaume Bouchède. 108 min., in 6 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.