LezersbrievenDinsdag 25 augustus

Respecteer mijn vrijheid van 1,5 meter

De ingezonden brieven van dinsdag 25 augustus.

Wake op de Dam in Amsterdam voor coronaslachtoffers.Beeld Joris Van Gennip

Brief van de dag

Mijn zoon van 30 is net weer ontslagen uit het ziekenhuis. Voor de zevende keer dit jaar. Zijn immuunsysteem werkt niet goed als gevolg van een niertransplantatie en ander ‘onderliggend lijden’. Elke keer krijgt een andere bacterie de kans om hem ziek te maken. De vicieuze cirkel wordt maar niet doorbroken.

Nierpatiënten hebben grotere kans om te overlijden aan corona. Ik ben al een half jaar bezig – als een omgekeerde magneet – om anderhalve meter afstand van ­andere mensen te houden. Ik zorg namelijk voor hem, bezorg boodschappen, breng hem naar de spoedeisende hulp als het weer mis is. Het idee dat ik ziek word en hem besmet, maakt me panisch.

Als ik naar het ziekenhuis fiets, zie ik groepen mensen bewegen alsof corona niet bestaat. Drukte in winkels, terrassen en op straat. Ook hoor ik aanvankelijk voorzichtige mensen zeggen dat de alertheid per glas alcohol verder afneemt. Een autonoom proces, lijkt wel. De thuisfeestjes en de ­uitbraken als gevolg daarvan ­bevestigen dit beeld.

Een beroep op de eigen verantwoordelijkheid is voor velen aan dovemansoren gericht. De doorgeslagen wetgeving en het recht op vrijheid leiden tot een machteloos systeem dat niet adequaat kan optreden, omdat het altijd wel iemands vrijheid beperkt. Het zou toch samen moeten kunnen gaan, verantwoordelijkheid en vrijheid?

Ik weet geen oplossing. Geen formule om iedereen bewust te maken. Ik vraag alleen: respecteer mijn vrijheid ook. Mijn vrijheid op 1,5 meter afstand, mijn vertrouwen dat u niet ziek de straat op gaat. Dat u zich laat testen als u klachten heeft.

Het gaat een keer over en dan kunnen we de draad weer allemaal oppakken. Naar festivals gaan, in stadions onze club toezingen en onze vrijheid vieren. Dat moet toch het wachten waard zijn.

Om elkaar te beschermen, om de economie te beschermen, om mijn zoon en vele anderen in een vergelijkbare situatie te beschermen. Hopelijk kunnen ook zij dan met een gerust hart de deur weer uit en van hun vrijheid ­genieten.

Jeanne DohmenGroningen

Naar school

Beste Nederlanders, ik mag eindelijk weer naar school en heb daar heel veel zin in! Maar als wij ons niet aan de coronaregels houden en er een lockdown komt, gaat dat niet door.

Ik ga naar de tweede klas, daar moet ik hard voor studeren. Het is voor mij heel belangrijk dat ik daar goede lessen voor krijg. Echte lessen in de klas, geen online lessen. En niet alleen ik, maar heel veel leerlingen hebben dat hard nodig.

Ik hoop van harte dat jullie deze brief begrijpen en nog beter gaan opletten. Zodat we weer naar school kunnen en naar school kunnen blijven gaan. En de mensen zien die ons liefhebben, en nog veel meer kunnen doen. Doe mij en alle andere leerlingen en mensen een lol en houd u gewoon aan alle afspraken, die zijn er niet voor niets. We strijden samen tegen corona, help dan ook echt mee.

Manou Plantinga (13 jaar), Utrecht

Dictators

Het gaat te ver om de positie waarin Loekasjenko zich bevindt te vergelijken met die van Honecker en Ceausescu in 1989 (Zaterdag, 22 augustus). Ook zij waren dictators die aan het hoofd stonden van een totalitair land en zich in hun laatste dagen wanhopig richtten tot ‘hun’ volk. Het verschil met Loekasjenko is echter dat zij beseften dat hun dagen en die van het systeem dat ze vertegenwoordigden waren geteld.

In die tijd waaide er immers een verfrissende lentewind uit Moskou, waar de grote en machtige ‘buurman’ Rusland onder Gorbatsjov bezig was het communisme een menselijker gezicht te geven door burgers meer inspraak te geven. Dat leidde in geheel Oost-Europa tot een reeks van revoluties waarin totalitaire regimes werden weggevaagd.

Gezien de wind die momenteel uit Moskou waait, hoeft de dictator van Belarus daar niet bang voor te zijn. Grote buurman Poetin is fel gekant tegen fundamentele hervormingen in eigen land en landen als Belarus die hij tot zijn invloedssfeer rekent.

Albert Kort’s-Heer Hendrikskinderen

Schadevergoeding

Dat het een ingewikkelde kwestie is om de puinhoop bij de Belastingdienst uit te zoeken wil nog niet zeggen dat ouders daar opnieuw de dupe van hoeven te worden. Betaal voor iedere week dat ouders langer moeten wachten per gezin per week een schadevergoeding van 250 euro. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn?

Toen Nederland door corona getroffen werd, kon er ook in hoog tempo miljarden aan steun worden uitbetaald. Waarom toch zo moeilijk bij grove fouten van de Belastingdienst?

Joke Boks, Maarssen

Drillrap

Natuurlijk wil de drillrapper niet met zijn echte dan wel artiestennaam in de krant (Ten eerste, 24 augustus). Maar om nu te kiezen voor de naam Anton... Ik denk dan aan een man met ruitjesblouse, die met bammetjes onder zijn arm bij de gemeente Purmerend beleid op het gebied van straatmeubilair formuleert. Als de opps van Anton er achter komen wie hij is, gaan ze hem zeker dashen.

Jelle Sepers, Schoonhoven

Bondscoach

Weer een prachtige column van ­Willem Vissers, maar hopelijk niet ­serieus bedoeld (Sport, 24 augustus). Wat is dat toch met Nederlandse voetbaltrainers? Guus Hiddink naar Curaçao, Dick Advocaat die maar niet weg te branden is bij Feyenoord en nu een oproep aan Louis van Gaal. En ondertussen jaloers kijken naar het succes van Julian Nagelsmann bij RB Leipzig. De jonge trainers hebben de toekomst! Er is een tijd van komen en van gaan, en van wegblijven.

Jan Lantink, Nijmegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden