Opinie Brieven

Recreatieoorlog op het naaktstrand, boerkaverbod en Boris Johnson

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 2 augustus.

Een paraglider in actie. Beeld Hollandse Hoogte

Brief van de dag: recreatieoorlog op het naaktstrand

Een interessant stuk over de slag om de buitenruimte (Ten eerste, 1 augustus). Als u toch bezig bent: wat dacht u van parag­liders op het naaktstrand van Wijk aan Zee? Voorbij de laatste huisjes rechts op het strand bevindt zich een klein gebied voor rustzoekers: het naaktstrand. Inmiddels is dit in beslag genomen door agressieve en vervelende paraglidersscholen en ­paragliders die, tussen de naaktliggers, hun lessen geven.

Grote parachutes vliegen ­boven het naaktstrand (met camera) en de vliegers landen tussen de naaktrecreanten. Ze nemen een hoop ruimte in, maken herrie (door het contact van wind op parachute), zijn gekleed, laten zich niet de les lezen en vooral: ze klimmen de duinen in, naast de bordjes ‘verboden gebied’, omdat ze anders niet in de lucht kunnen komen.

Ze landen ook in de duinen, niet alleen op het strand. Soms ligt de parachute meters over helmgras heen en wordt het gras beschadigd. De duinen gaan zichtbaar achteruit. Het helmgras is zeer kwetsbaar, dat leert ieder kind, en daarnaast nodig om de duin te behouden.

Willekeur en anarchie. En als we toch bezig zijn: wat vindt u van de toenemende herrie in parken en aan waterkanten uit geluidsboxen?

Vera de NijsAmsterdam

Boerkaverbod

In haar column (Ten eerste, 1 augustus) neemt Elma Drayer ondubbelzinnig, en wat mij betreft zeer terecht, afstand van de zogenaamde ‘vrijheid om het gelaat te bedekken’.

Met de zin ‘want waarom zou je als moderne samenleving een religieuze doctrine faciliteren die de onzichtbaarheid van de helft van de bevolking nastreeft?’ slaat zij de spijker met één welgemikte dreun op z’n kop. Prachtig in al z’n compactheid.

Ik wilde dat ik hem had verzonnen.

Fons Bouchier, Naarden

Boerkaverbod (2)

Na het lezen van de discussie over het boerkaverbod kwam bij mij de volgende gedachte op. Laten we het te veel bedekken van het lichaam eens vergelijken met het te weinig bedekken ervan. Hoe lang zou ik ­helemaal bloot in Amsterdam rond kunnen lopen voordat ik word op­gepakt? Als er een norm is voor te weinig bedekking, waarom mag er dan geen norm zijn voor te veel? Stof tot nadenken.

Jaap van Driel, Heemstede

DDR

Mooi dat er ook eens een ander geluid over de DDR weerklinkt (V, 1 augustus), al wordt ook in dit aansprekende stuk over de fotografie van Ute en Werner Mahler de bron van vernieuwing in het Westen gezocht. De Brit Michael Apted was echter niet de eerste om opgroeiende mensen systematisch met de camera te volgen (voor de sinds 1964 lopende 7 Up-reeks).

Tussen 1961 en 2007 volgde een filmploeg dezelfde Kinder von Golzow, eveneens in de Duitse Democratische Republiek dus.

Geert Buelens, Utrecht

Kinderen krijgen

Bij de discussie over wel of niet kinderen toevoegen aan de wereldbevolking (Ten eerste, 1 augustus), is het erg nuttig verbloemend taalgebruik te mijden. Laten we dus niet meer spreken van ‘kinderen krijgen’. Je krijgt ze niet van Sinterklaas of de Kerstman, je maakt ze. Daar moet de discusssie over gaan.

Thomas de Boer, Groningen

Veteranen

Eén veteraan van de Opstand van Warschau op 1 augustus 1944 overlijdt er per week, zegt een vrijwilligster van een Veteranenhuis in Polen. Hoewel de 1.800 mannen en vrouwen die daarvan nu nog in leven zijn allemaal boven de 90 jaar zijn, gaat het in dit tempo dus nog 36 jaar duren voordat ze allemaal overleden zijn.

Niek van Dijk, Mont-Saint-Jean

Seks

‘Seks en alles wat erbij hoort is leuker als je jonger bent, belangrijker ook’, schrijft Stephan Sanders in zijn ­column (O&D, 1 augustus). Hij spreke voor zichzelf, maar laat hij het liever voor zich houden, is onze suggestie, want wat hebben wíj daarmee te ­maken? Zullen we voorts ook dit vooroordeel mét het ouder worden maar eens ten grave dragen?

Wouter van Oorschot en André Voskuijl, Amsterdam

Boris Johnson

Het betoog van de Amerikaanse journalist Bret Stephens waarom Boris Johnson nu de beste premier voor Groot-Brittannië is (O&D, 1 augustus), is weinig overtuigend. Zijn eerste argument, de alternatieven Jeremy Corbyn en Nigel Farage zijn nog erger, snijdt geen hout. De conservatieven zijn nog altijd stevig aan de macht en er waren binnen die partij andere kandidaten voor het premierschap.

Volgens Stephens kan Boris Johnson de Britten een ‘succesvolle Brexit’ bezorgen, wat mij even onwaarschijnlijk voorkomt als een ­geslaagde treinramp of een prima doodsmak. Economen hebben allang voorgerekend dat de Brexit alle Britten (en een hoop andere Europeanen) geld gaat kosten, dus succesvol is een misplaatst adjectief.

Zijn derde argument is dat de VS een sterk Groot-Brittannië nodig hebben. Nog afgezien van het feit dat de VS veel meer hebben aan een sterke EU, inclusief Groot-Brittannië, is maar de vraag of een waaghals die bereid is zijn land in een no-deal Brexit te storten, met alle gevolgen van dien, Groot-Brittannië sterker zal maken.

Boris Johnson heeft charisma, betoogt Stephens, maar dat maakt hem nog niet tot de gedroomde leider. Iedereen met een beetje historisch besef kan zo een rijtje charismatische leiders noemen die hun land een hoop ellende hebben bezorgd. Charisma zonder morele scrupules is eerder een risicofactor dan een kwaliteit.

Marlies Jansen, Oegstgeest

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden