Opinie Lezersbrieven

Rechthoekige dozen zijn de schuld van het Rijk

De ingezonden lezersbrieven van vrijdag 1 november.

Bedrijventerrein Trade Port Noord bij Venlo. Beeld Harry Cock / de Volkskrant

Brief van de dag: 

Rijksadviseur Berno Strootman klaagt dat rechthoekige dozen steeds vaker het landschap ontsieren (Ten eerste, 30 oktober). Hij pleit voor samenwerking van Rijk, provincies en gemeenten, afweging van maatschappelijk nut en een saneringsfonds om die trend te keren.

De Rijksadviseur zou zich eens kunnen verdiepen in de geschiedenis van de Ruimtelijke Ordening, decennialang een beleidsterrein van de Rijksoverheid met als hoofddoelstelling het eerlijk verdelen van de schaarse ruimte ter bescherming van ruimtelijke kwaliteit. Die brede doelstelling is in 2006 sterk versmald; in de Nota Ruimte werd de verdeling van de schaarse ruimte expliciet ondergeschikt gemaakt aan kansen voor economische ontwikkeling. Bij de kabinetsformatie van Rutte I in 2010 is het beleidsterrein zelfs opgeheven. Daarmee werd een brede afweging van maatschappelijk nut afgeschaft en de schaarse ruimte vogelvrij.

Gemeenten zijn inmiddels overbelast door allerlei door het Rijk afgestoten taken en noodgedwongen steeds op zoek naar mogelijkheden om de gemeentebegroting sluitend te krijgen. Plotseling blijkt elk onaanzienlijk kaveltje langs een snelweg goud waard. Goedkope landbouwgrond blijkt lucratief te verkopen aan vastgoedontwikkelaars die gretig de ruimtelijke mogelijkheden benutten die bij gebrek aan overkoepelend beleid zijn ontstaan. Overkoepelend Rijksbeleid. Succes Berno.

Herman Weelinklandschapsarchitect, Bennekom

Ontwikkelingssamenwerking

Aan de goede intenties van Peter Reemst (O&D, 31 oktober) twijfel ik niet, maar de generaliserende en neerbuigende manier waarop hij terloops over ontwikkelingssamenwerking schrijft, doet vermoeden dat hij daarover slecht geïnformeerd is.

Zet vooral de deuren open en ga samenwerken, maar kijk ook eens om je heen. Bij universiteiten, onderzoeksbureaus en ontwikkelingsorganisaties, om maar wat te noemen, gebeurt dat namelijk al lang. En al begin jaren negentig was er een programma dat gemeenteambtenaren uit o.a. Afrika enkele weken een kijkje liet nemen op het werk bij Nederlandse collega’s. Ik herinner me overigens dat het ook toen al niet altijd even makkelijk was om de bijbehorende administratieve vereisten (visa) rond te krijgen.

Rob Wildschut, Noordwijk

Protesten

De protestagenda van het Malieveld: maandag de boeren, dinsdag de ­Groningers, woensdag de bouwers, donderdag de leraren, vrijdag de verpleegkundigen, zaterdag de klimaatjongeren en zondag de gepensioneerden.

De topprioriteit op de agenda van het kabinet: zie de protestagenda van het Malieveld. Op de wachtlijst: de politie.

Rene Dupuis, Den Bosch

Extinction Rebellion

De sneer van onze partijgenoot Diederik Samsom aan het adres van de ­demonstranten van Extinction Rebellion schiet me in het verkeerde keelgat (O&D, 30 oktober). Hij noemt ze ‘chaoten’ die vinden ‘dat de bestaande rechtsorde moet wijken voor het absolute imperatief het klimaat te redden’, een malicieuze karikatuur. Niemand kan zijn ogen ervoor sluiten dat tegen alle politieke en internationale toezeggingen en verdragen in, het niet beter gaat met het klimaat. Integendeel. Wij hebben ons als zeventigers én als overtuigde sociaal-democraten met bewondering en respect aangesloten bij de sterk gemotiveerde, goed geïnformeerde en voorbeeldig georganiseerde demonstranten. Ja, ze zoeken de grenzen op van de burgerlijke ongehoorzaamheid. Maar ze gaan er niet overheen.

Wij wensen Timmermans en Samsom succes in Brussel. Ze zullen ieders steun hard nodig hebben – ook die van onbaatzuchtige jonge en oude rebellen.

Henk en Ineke van LeeuwenAmsterdam

Pfas

Ooit was er de discussie over de hoeveelheid zware metalen in kartonnen kringloopverpakking. Het hoofd van het centrale lab van het papierconcern waar ik toen werkte, hield zijn publiek dan voor dat men beter tien wijndozen kon opeten dan één glas wijn te drinken, omdat dit laatste meer zware metalen bevatte.

De overeenkomst met de Pfas-­discussie ligt voor de hand. Als je ­bedenkt dat de norm voor Pfas op

1 microgram per kilogram ligt, dus één deel op 10 miljard, dan zou je behoorlijk wat kilo’s grond of bagger moeten eten om aan de dagelijkse dosis Pfas te komen die je normaal binnenkrijgt via zonnecrème, bodylotion, muggenspray, aluminiumfolie, fastfood, post-its, reinigings- vloeistof, wasverzachter, regenkleding, nieuwe en synthetische kleding, Goretex en niet te vergeten de teflonlaag in braadpannen. Sowieso is het knap dat men tijdens het bemonsteren en het analyseren van de grond, de Pfas niet al onbewust en onbedoeld meebrengt.

Leo Habetsmilieutechnoloog, Sneek

Jongensboeken

Wat een geweldig pleidooi voor het uitgeven van meer jongensboeken (O&D, 30 oktober).

Als docent Nederlands aan het Technisch College Velsen (95 procent jongens) heb ik vaak mistroostig zitten staren naar het miezerige stapeltje boeken dat ik die knapen kon aanraden.

Vooral de opwekking aan ‘grote’ Nederlandse en Nederlandstalige schrijvers om eens een jongensboek te schrijven, is me uit het hart gegrepen. Dus, Benali, Grunberg en Brusselmans: aan de slag, en verras ons met iets volkomen origineels, of met een nieuw avontuur van Pietje Bell, en misschien dan nog een deeltje Bob Evers erachteraan?

Peter Stöve, Amstelveen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden