tv-recensieEmma Curvers

Realityshow The Rehearsal gaat de hopeloze strijd met sociaal ongemak aan

null Beeld
Emma Curvers

Ooit maakte ik kennis met het merkwaardige ritueel van het ‘rehearsal dinner’ de avond voor een bruiloft: een diner dat ervoor moet zorgen dat het daadwerkelijke diner geen onverwachte wendingen neemt, dat oma zich aan haar tekst houdt, en vooral: dat wordt gevoeld wat er gevoeld moet worden op daarvoor bestemde momenten. Zoals zo’n oefendiner ongeveer, maar dan eindeloos veel extremer, werkt ook The Rehearsal, de fascinerende HBO-serie van de Canadese comedian Nathan Fielder (bekend van Comedy Central’s Nathan for You en als producer van het fenomenale How To with John Wilson).

Zo oefent Fielder met de sociaal onhandige pubquizliefhebber Core voor het moment waarop hij gaat opbiechten aan zijn pubquizteamgenoot dat hij eigenlijk géén mastergraad heeft. Niet met een oefengesprekje, maar in Cores zorgvuldig nagebouwde pubquizpub, met een actrice die de teamgenoot speelt en flowcharts waarin elke reactie van zijn teamgenoot is uitgedacht. Core noemt het een droom, en dat is het, voor de sociaal beperkten onder ons.

The Rehearsal Beeld HBO
The RehearsalBeeld HBO

Na die aflevering (ik mocht er vijf vooruitkijken) gaat Fielder nog veel verder, met Angela, een gelovige veertigplusser die het krijgen van kinderen heeft uitgesteld. Om haar een zo waarachtig mogelijke testrit te geven van het ouderschap, wordt een gezinshuis ingericht waar in twee maanden achttien jaar zorg voor ‘zoon’ Adam wordt geconstrueerd met behulp van tientallen kindacteurs, die buiten Angela’s zicht worden afgelost via het raam.

Natuurlijk blijkt de toekomst minder voorspelbaar dan gedacht, waarop Fielder reageert met verregaande ‘perfectionering van de kunst van het oefenen’. Als Angela het zwaar krijgt met de robotbaby die ’s nachts huilt, wordt Fielder uiteindelijk zelf ‘vader’. En buiten de oefensituaties huurt hij ook acteurs in om deelnemers voor te bereiden, zonder hun medeweten. Zo leidt elke leugen in The Rehearsal tot een volgende en val je als kijker steeds door een nieuw valluik, tot je niet meer weet of iets hieraan echt is, of ethisch verantwoord.

Af en toe komt deze totaal gekunstelde realityshow dichter bij reality dan gewone reality-tv, juist omdat het format plek maakt voor ongeregeldheid. En op andere momenten lijkt Fielders project maar een stap verwijderd van The Truman Show. Ook op sociale media is discussie losgebroken over de vraag of The Rehearsal misbruik maakt van de deelnemers (ja, niet meer dan Bananasplit, maar toch).

Wat onvoorspelbaar blijft, zijn gevoelens – een troost voor wie geen studiobudgetten ter beschikking heeft om zijn sociale kwesties grondig te oefenen. Dat blijkt ook als Fielders eigen gevoel de repetitie doorkruist. Hij wil zijn ‘zoon’ ook zijn eigen joodse geloof meegeven en brengt hem daarvoor stiekem naar Miriam, een joodse lerares. De christelijke ‘moeder’ Angela blijft mordicus tegen: ‘Ik ben gewoon tegen dat geloof.’ Als Miriam daarvan hoort, gaat ze eropaf voor een échte confrontatie: ‘Ik kan niet overweg met antisemieten.’

Wil ze dat gesprek nog eventjes oefenen?, vraagt Fielder.

‘Nee’, zegt Miriam, ‘ik schiet liever vanuit de heup.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden