Commentaar Protest tegen zanger

R. Kelly naar Nederland halen is een teken van complete toondoofheid

Protesten tegen de komst van R. Kelly naar Nederland zijn terecht. Deze artiest verdient een lege zaal.

R. Kelly tijdens een concert in Los Angeles in 2013. Beeld Frank Micelotta/Invision/AP

Moet je kunst en de kunstenaar los van elkaar zien? In tijden van #MeToo dringt deze kwestie zich steeds weer op in de krantenkolommen. Ook nu, in het geval van R. Kelly. De 52-jarige zanger ligt onder vuur na het verschijnen van de documentaireserie Surviving R. Kelly. Daarin vertellen zijn slachtoffers hoe ze mentaal en fysiek door hem zijn mishandeld. Velen van hen waren nog minderjarig toen ze voor het eerst met hem naar bed gingen. Thuis zou hij een sekssekte runnen, met gehersenspoelde en geïsoleerde vrouwen.

De documentaire onthult geen nieuwe feiten, maar geeft de slachtoffers wel een gezicht én een groot podium. Daardoor kan de entertainmentindustrie de beschuldigingen niet langer negeren. Collega’s distantiëren zich van de artiest, radiozenders draaien zijn muziek niet meer.

De verbazing was dan ook groot toen de kwestie afgelopen weekend een Nederlands staartje kreeg. J. Noah Entertainment, een Hengeloos boekingskantoor, maakte bekend dat het R. Kelly naar Nederland haalt. In april zal de zanger optreden in de Amsterdamse concertzaal The Box. Voor 210 euro extra kunnen fans zelfs een ontmoeting kopen voor aanvang van het concert. Online werden direct petities begonnen om zijn komst te verhinderen.

Uiteraard kan niemand een concert van de zanger verbieden. Hij is een vrij man, vooral dankzij de tientallen schikkingen waarmee hij zijn slachtoffers in de afgelopen twintig jaar het zwijgen oplegde.

Toch zijn de protesten terecht. In het geval van R. Kelly is het lastig om de kunst van zijn wangedrag te scheiden. Seks is zijn verdienmodel, zijn muziek gaat over de vele pussy’s die hij in zijn leven veroverde – veelal minderjarige pussy’s dus. Bovendien ontmoette hij zijn slachtoffers vaak bij concerten of opnamen van videoclips. Deze meisjes beloofde hij een gouden carrière als zangeres, om ze in de studio vervolgens met een bed te confronteren.

Het getuigt van een extreme toondoofheid om de zanger naar Nederland te halen voor een concert en daarover een ronkend persbericht uit te sturen. Gelukkig ligt de macht uiteindelijk bij de consument. Voor een artiest is er geen grotere straf dan een optreden voor een lege zaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.