RubriekLezersbrieven

Publieke omroep, behoud je unieke taak

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 30 juni.

Richard Groenendijk en Patty Brard in De gevaarlijkste wegen van de wereld, NPO3, 2017.

brief van de dag

Dank, tv-recensent Julien Althuisius en student Mats de Lange voor het zo helder verwoorden van wat een publieke omroep is en waar die voor zou moeten staan. Vooral de opmerking van Mats, dat hij zich als jongere beledigd voelt door de houding en uitlatingen van de NPO-leidinggevenden raakte me.

Als oud-radiomaker met een lange staat van dienst bij de regionale omroep is dit precies waar ik mij druk over heb gemaakt: het stelselmatig onderschatten van ons publiek, het waanidee dat vooral jonge mensen een spanningsboog hebben van hooguit een paar minuten en dat je dus alleen hapklare brokjes informatie over ze uit kunt strooien, liefst in Jip- en Janneketaal en gelardeerd met heel veel muziek. Die neerbuigendheid heeft me altijd enorm verontwaardigd

De publieke omroep heeft een unieke plek en een unieke taak in ons bestel en het is onbegrijpelijk dat juist de programma’s die zich van die taak kwijten van de buis worden gehaald of worden gedecimeerd. We hebben echt genoeg commerciële omroepen die uitstekend voldoen aan hún opdracht: de mensen vermaken, daarmee zo hoog mogelijke luister- en kijkcijfers halen en zo hun plek in het omroeplandschap behouden.

Niks mis mee, maar alsjeblieft, laat de publieke omroep zich blijven onderscheiden door ons te informeren, te laten nadenken, nieuwsgierig te maken. Daar is enorme behoefte aan.

Marian Thurlings-Simonides, Wijchen

van 1990 t/m 2011 werkzaam als radiomaker bij Omroep Gelderland

‘Ontdekken’

Interessant artikel over wenselijke museumtaal. Ik wil echter graag reageren op Schoonderwoerds uitspraak over het woord ‘ontdekken’. Hij zegt: ‘Je kunt ook denken aan het woord ‘ontdekken’. Dat werd hier te pas en te onpas gebruikt, in de zin van: Amerika ontdekken, Abel Tasman ontdekte Australië, de Papoea’s werden ontdekt. Alsof die continenten en volken nog niet bestonden voordat Europeanen er weet van hadden. Het is geen woord waar een oorlog over uitbreekt, maar wel een woord dat van een ingebakken eurocentrisme en ongelijkwaardigheid getuigt.’ Hier maakt hij een fout: je kunt namelijk pas iets ontdekken als het daarvoor al bestaat. Ik zie dan ook niet hoe het gebruik van ‘ontdekken’ getuigt van ‘ingebakken eurocentrisme en ongelijkwaardigheid’.

Francien Homan, Utrecht

taalwetenschapper en filosoof

‘Verslaafd’

De museale heren Modest en Schoonderwoerd doen een gooi naar de politiek correcte hervorming van de museumtaal, met effect ook buiten die instellingen. ‘Slaaf’ mag absoluut niet meer, voorkeur verdient het te spreken van ‘tot slaaf gemaakte’. Wrijf het in. Zij prijzen de constructie om zijn lelijkheid, houterigheid, kunstmatigheid. Een lelijk woord voor een lelijk ding. Ik geef op een briefje dat het een gerin-ge verspreiding krijgt. En wat doen we met het Nationaal monument slavernijverleden? Dopen we dat om tot Nationaal monument tot slaafgemaaktheidsverleden? Lelijk genoeg?

Ik heb een ander lelijk woord, dat minder kunstmatig is en bovendien al bestaat: ‘verslaafd’. Dat geeft precies aan dat er een verandering is aangebracht, met bijpassende negatieve connotatie. En dan stoppen we de woordcombinatie ‘tot slaaf gemaakte’ diep in de depots van de musea.

H.U. Jessurun d’ Oliveira, A’dam

Weg draagvlak

Willen we een draagvlak houden om werkelijke vluchtelingen op te vangen dan is een empathisch hart nodig, maar minstens zo belangrijk is een kritische en rationele benadering. Het opiniërend stuk ‘We Are Here leert ons waar we bang voor zijn’ ademt alleen maar empathie. Zo’n benadering levert mogelijk veel waardering op in de ‘etalage van de politieke correctheid’ , maar ondermijnt juist het noodzakelijke draagvlak om echte vluchtelingen op te vangen.

Het stuk van dominee Werner Pieterse leert mij inderdaad waar ik bang voor ben. Ik ben bang, omdat een groep economische migranten die in Nederland gratis alle rechtshulp heeft gekregen om jarenlang te kunnen procederen tenslotte totaal lak heeft aan ons rechtssysteem, waar ze uiteindelijk voor beloond wordt.

Wanneer je zo’n houding aanneemt ten aanzien van regels die wij op democratische wijze met elkaar hebben afgesproken houd ik mijn hart vast voor alle andere vormen van afwijkend gedrag. Een voorbeeld daarvan konden wij donderdag lezen in het verslag van de bevolking van Bamberg die aanvankelijk de ‘refuges’ welkom heette met teddybeertjes maar nu schrikt van de exponentieel toegenomen winkeldiefstallen en straatroof. En weg is het draagvlak.

Wilbert van Rijen, Holthees

Eerste Divisie

Voetballers van de tweede garnituur speelden in mijn jeugd in de Eerste Divisie. Sinds 1990 is de naam verbonden aan de hoofdsponsor: Toto Divisie (1990-2001), Gouden Gids Divisie (2001-2006) en Jupiler League (2006-2018). De naam moet een beet-je bekken, vandaar League in plaats van Divisie: al dan niet lallend van de Belgische pils allitereert die L zo lekker.

Vrijdag werd bekend dat Keuken Kampioen de komende drie jaar de hoofdsponsor van de Eerste Divisie is. Dat smeekt natuurlijk om een derde K: de Keuken Kampioen Klasse. Helaas snap ik ook wel dat deze kastjesverkopers niet geassocieerd willen worden met de Amerikaanse witte puntmutsen. Gebruik dan een C die klinkt als een K: de Keuken Kampioen Competitie. Dat klinkt een stuk beter dan het gekozen Keuken Kampioen Divisie.

Bo de Lange, Hilversum

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden