Opinie Noodhulp

Psychosociale hulp moet onderdeel worden van noodhulp voor kinderen in conflictgebieden

War Child gaat zich voortaan meer richten op psychosociale problemen bij internationale noodhulp, maar kan dat niet alleen, betoogt directeur Tjipke Bergsma.

Syrische meisjes in een vluchtelingenkamp in Idlib, Syrië. Beeld AFP

In Sri Lanka raakte de 7-jarige Akalanka zwaar gewond bij zware bomaanslagen die het land onlangs teisterden. Naar schatting zitten een kleine honderd Nederlandse kinderen vast in Syrische tentenkampen zonder voorzieningen, scholen en zorg, omdat hun moeders naar het IS-kalifaat trokken. Er groeien 420 miljoen kinderen op in een conflictgebied. Met alle gevolgen van dien.

Kinderen tonen heftige veranderingen in hun emoties en gedrag. Zelfs als geweld stopt, is het voor kinderen nog geen vrede. Een oorlog laat naast zichtbare ook veel onzichtbare littekens na. Kinderen raken getekend voor het leven, al hoeft dat niet ­nodig te zijn.

Mentale gezondheidscrisis

Traditionele noodhulp richt zich op huisvesting, eten, drinken, een warme deken. Basisvoorzieningen met zichtbaar nut. Maar wat heeft een kind aan een deken als het wakker ligt van nachtmerries? Wat heeft het aan eten als het geen hap door de keel krijgt? Zo’n 20 procent van kinderen die opgroeien in conflictgebieden, heeft direct en dringend psychosociale hulp nodig, aldus medisch wetenschappelijk tijdschrift The Lancet. Dat zijn zo’n 84 miljoen kinderen.

Toch is die hulp bijna nergens ter wereld beschikbaar. Er voltrekt zich een stille mentale gezondheidscrisis. Dat schaadt niet alleen kinderen en hun ouders, het treft de hele samenleving. Zonder steun groeien kinderen vaak op tot volwassenen die geweld zien als de enige manier om vooruit te komen. Zo wordt geweld van generatie op generatie overgedragen.

Met psychosociale hulp leren kinderen sociaal en psychisch de touwtjes weer in handen te krijgen. Artikel 39 van het Kinderrechtenverdrag van de Verenigde Naties verplicht ons, volwassenen, dat kinderen die slachtoffer zijn van oorlogsgeweld gebruik kunnen maken van bijzondere zorg: psychosociale steun. Bij War Child doen we ons uiterste best, maar moeten we erkennen dat het ons alleen niet lukt alle kinderen te bereiken die deze hulp dringend nodig hebben.

Oproep aan Kaag

Daarom gaat we meer tijd steken in innovatie, om de effectiefste psychosociale hulpmethodes te vinden en ook beschikbaar te stellen aan anderen, zodat meer kinderen profiteren.

Om de mentale gezondheidscrisis het hoofd te bieden moeten we zorgen dat psychosociale hulp aan kinderen in conflictgebied een vast onderdeel wordt van noodhulp. Regeringen moeten een wereldwijd noodfonds van 200 miljoen euro oprichten waaruit de meest noodzakelijke hulp bekostigd kan worden. We roepen minister Kaag op hierbij namens Nederland het voortouw te nemen.

Die inspanning betaalt zich dubbel en dwars terug. Kinderen van vandaag zijn de volwassenen van morgen en moeten de kans krijgen hun toekomst en die van hun land vorm te geven. Niets doen mag geen optie zijn.

Tjipke Bergsma is directeur van War Child.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden