President Karzai

Niemand op aarde weet meer waar we naar op zoek zijn in Afghanistan

Over president Karzai is genoeg verteld in de afgelopen jaren, we weten nu allemaal dat Karzai niet bepalen kan, dat hij een zwakke president is.
Vorige week, toen hij tijdens de conferentie in Londen met de internationale delegaties over de toekomst van Afghanistan sprak, had hij in zijn land nog geen kabinet kunnen vormen. Negentien van zijn voorgestelde ministers waren door het parlement afgekeurd en hij kon geen capabele vervangers vinden.
Naar westerse maatstaven is Karzai een zwakke president, maar volgens de Afghaanse stammenregels is hij een president met inzicht.
Als leider van een land heb je natuurlijk geen macht wanneer honderden Amerikaanse generaals, Engelse kolonels, Franse gendarmes, Duitse officieren en Maxime Verhagen van Nederland bepalen wat er gebeurt.
Zelfs als we onze Jan Peter Balkenende daar als president zouden neerzetten, zouden de huidige krachten in Afghanistan van hem een machteloze leider maken, een man die niets kan.
Het probleem van Afghanistan zijn niet de Afghanen.
Het probleem van Afghanistan zijn wij, wij die tot in de diepste geheimen van de Afghanen zijn doorgedrongen.
Niemand op aarde weet meer waar we naar op zoek zijn in Afghanistan.
Naar goud? Dat hebben zij niet.
Naar veiligheid? Die geven ze ons niet.
Naar een strategische plek? Die bieden ze ons niet.
Het Westen en in het bijzonder Engeland, Frankrijk, Amerika en soms Nederland moeten een keer gaan begrijpen dat hun ouderwetse koloniale politiek niet in het Oosten zal werken.
De fase van leugens zoals ‘het brengen van de westerse democratie naar het Oosten’ is allang voorbij. De westerse democratie past niet bij het Oosten, daar hebben we een andere soort democratie nodig.
Om uit de impasse van Afghanistan te komen, is er slechts één werkelijke oplossing, en dat is de exit waar president Karzai met zijn vinger naar wijst.
Vorige week heeft hij op de BBC de historische woorden ‘Tegen elke prijs moeten we met de Taliban samenwerken’ uitgesproken.
Tegen elke prijs betekent dat Amerika samen met Karzai en Mullah Omar, de leider van de Taliban, om de tafel moet gaan zitten.
Tegen elke prijs betekent dat zelfs president Karzai bereid is om een stap naar achteren te zetten zodat Mullah Omar een stap naar voren kan zetten.
Karzai is een moedige president. Ik mag hem en ik zie het als mijn plicht om het te zeggen. Hij wil ons meenemen op een ongekend pad met veel gevaren, maar helaas is dat de enige weg die we kunnen gaan.
Ik denk aan Karzai, ik ken zijn pijn, in mijn gedachten drink ik vaak een kopje thee met hem. Ik weet dat hij bezig is om een offer te brengen om zijn volk van de ellende te redden.
Zonder Mullah Omar kan dat niet en we moeten zijne excellentie Karzai geloven.
Het lijkt een onmogelijke daad, maar het is een hersenschim die gerealiseerd moet worden en de enige mogelijkheid om de escalatie van geweld in Afghanistan, Pakistan, Jemen, Irak en zelfs Iran tegen te werken.
De conferentie van Londen heeft de macht van Karzai blootgelegd.
Laat hem de boel omgooien. Er is geen andere exit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden