Column

President Donald Trump: kletsmajoor-in-chief

President Trump zou zichzelf en ieder ander een dienst bewijzen als hij nooit meer zou spreken over zijn eigen gevoelens. Gail Collins, columnist van The New York Times, legt uit waarom.

President Trump tijdens zijn bijeenkomst in Phoenix, Arizona afgelopen weekBeeld ap

Een geweldige dag vol triomf voor Donald Trump! De president ging woensdag op bezoek bij een veteranenconventie van de American Legion en las een rede voor van de teleprompter. Er gebeurde niets bizars. Een totale overwinning!

We verdelen de openbare toespraken van de president tegenwoordig in twee categorieën. Je hebt de onopmerkelijke en voorspelbare redes, geschreven door iemand anders, en de speeches waarbij hij het script negeert en gewoon zegt wat er in hem opkomt en zo alle Amerikanen die niet tot zijn aanhang behoren in de war brengt en de stuipen op het lijf jaagt.

(Wat die aanhang betreft: peilingen laten duidelijk zien dat 30 tot 40 procent van de kiezers instemt met wat Trump ook doet - maakt niet uit wat. Velen van hen kan het niet schelen als hij het podium betreedt en begint te kletsen zoals Oom Fred Die Altijd Dronken Wordt Op Familiefeestjes. Ze zijn dol op Oom Fred. Sommigen van hen zíjn Oom Fred.)

'Nu moet u weten, ik was een goede student', improviseerde Trump op deze bijeenkomst in Arizona. 'Ik hoor zo veel over de elite. U weet wel: de elite. Zijn zij de elite? Ik ging naar betere scholen dan zij. Ik was een betere student dan zij. Ik woon in een groter, mooier huis en ik woon ook in het Witte Huis, dat is echt geweldig.'

Drie puntjes over deze opmerkingen. Het eerste: 'Wow, de president van de Verenigde Staten voelt zich zo onzeker dat hij het nodig vindt op te scheppen over zijn rapportcijfers.' Tweede punt is dat we ongeveer evenveel weten over zijn werkelijke cijfers op school als over de belasting die hij heeft betaald.

Derde punt: tegen het eind leek Trump opeens te beseffen dat, als hij zo aan het opsnijden was over zijn verschrikkelijk overgedecoreerde penthouse, hij toch ook moest zeggen dat het Witte Huis er best mee door kan. Te meer vanwege dat onfortuinlijke verhaal over hem dat hij de residentie 'a real dump' zou hebben genoemd.

Het zou een kalmerend effect op de nationale psyche hebben als de president eens en voor altijd zou afzien van spreken tot het Amerikaanse volk over zijn werkelijke gedachten en gevoelens. Zoals het er nu voor staat, moeten de Amerikanen zich steeds afvragen of de president vandaag verstandig is of spontaan.

De pijnlijke kant van de zaak is natuurlijk dat iedereen opgelucht is als Trump woorden voorleest die hij van anderen heeft gekregen. Daarvoor krijgt hij dan ook veel te veel lof. Kijk maar naar zijn toespraak over Afghanistan. Het plan dat Trump daarin onthulde, gaat duidelijk nooit iets opleveren. En hij sprak op een vreemde manier, starend naar de teleprompters links en dan rechts. Bijna nooit keek hij het tv-publiek direct aan. Maar toch, er zaten volledige zinnen in! Hij noemde zijn eigen rijkdom niet één keer en verzon geen feiten over zijn verkiezingswinst. Het Witte Huis glom van trots.

En toen kwam die samenkomst in Phoenix, Arizona - een uitstekend voorbeeld van hoe de president kan afdwalen van het voorgenomen plan en gewoon ruzie gaat zoeken. Hij ratelde 77 minuten aan een stuk door en beschimpte de twee plaatselijke Republikeinse senatoren, van wie er een lijdt aan een hersentumor.

Dit is een man die het niet kan laten zichzelf te verheerlijken, zelfs niet als hij over het weer praat. 'Ik was op bezoek bij de grenswacht in Yuma', zei hij tegen de mensen in Phoenix. 'Het was heet. Het was wel 46 graden. Ik sta daar wel een uur handtekeningen uit te delen. Ik was daar. Dat was een hete dag. Je weet dat je in vorm bent als je zoiets kunt, geloof me.'

Nu zat de zaal in dit geval vol met mensen uit Arizona. Die brengen hun leven door in belachelijke hitte. Niet een groep die onder de indruk is van een verhaal over hoe erg je hebt geleden terwijl je handtekeningen uitdeelde bij 'wel 46 graden'.

Het was in werkelijkheid trouwens 41 graden. Maar dat is het geringste van onze problemen.

Gail Collins is columnist van The New York Times.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden