Column

Pijnlijke televisie: de clash tussen Maxim en Rafael

Je hebt leuke tv, maar dat komt weinig voor. Je hebt tv waar je lekker op kunt afgeven, dat komt meer voor. En je hebt tv waarbij je je moet wegdraaien omdat het pijn doet om ernaar te kijken.

Rafael van der Vaart tijdens de eerste uitzending van NOS Studio France. Beeld ANP

Ik moet hierbij vermelden dat ik snel last heb van pijnlijke tv: ik vind het al ingewikkeld om te blijven kijken als het eindmuziekje van Pauw klinkt en een van de gasten nog een punt aan het maken is.

Zaterdagavond bij Studio France doorliep ik alle fases van de pijnlijke tv.

Fase 1: je vindt het nog leuk. Maxim Hartman, sinds kort sportverslaggever voor de NOS, kondigde aan dat hij het met Rafael van der Vaart over eten wilde hebben. 'Want hij heeft net toegegeven dat hij als hij mag kiezen tussen een goede maaltijd met avocado's en noten en sushi of een berenhap, dan gaat hij voor de berenhap', zei hij. 'Vind je het gek dat hij iets te zwaar is?'

Als kijker denk je: plaatsvervangend au. Aan de andere kant leef je op, want voetbalvedettes worden nooit pittig ondervraagd.

Fase 2: je weet niet meer waar je moet kijken. 'Het is jammer dat hij dat zegt', zei Van der Vaart als een klikkend kind tegen presentator Henry Schut, 'want het is niet waar. Hij zei: 'Ben je wat aangekomen?' Ik zei: 'Ja, natuurlijk, vier weken op vakantie, dan kom je wat aan.' Toen zei hij: 'Wat eet je liever: dat wat hier op tafel staat of een frikandelletje?' Er kwamen net kroketjes voorbij, dan neem ik een kroketje, of niet?'

Bij Studio France kunnen ze lang praten over een hoekschop, maar we hadden het in tv-tijd nu al ruim een eeuw over frikandellen. Het gesprek ging door. Hartman zei: 'Het kan toch niet waar zijn dat een topsporter zulk slecht voedsel eet? Als die gast goed had gegeten, was hij nog beter geweest dan Ronaldo.'

Fase 3 van het pijnlijk tv-kijken: het actieve wegkijken. En dat je toch blijft luisteren. De sporters op de bank namen het op voor Van der Vaart en bekenden dat zij ook wel eens een kroket aten. Hartman: 'Als je patat en kaassoufflés wil vreten is er gewoon iets mis in je hoofd en dan moet je in therapie.'

En hopsa, we waren we in fase 4: dat het zo pijnlijk is dat de presentator ingrijpt. Van der Vaart riep naar Henry Schut: 'We zitten toch bij een voetbalprogramma, laat hem lekker lullen over vreten, kan mij het schelen.' Waarop Henry Schut, die weet wanneer de vedette er genoeg van heeft én over de redelijkste rollende r van de NOS beschikt, zei: 'Ja. We doen het kookprogramma een andere keer.'

Toen kon ik weer voorzichtig door mijn vingers heen naar het scherm kijken. Afschuwelijk was het.

Het is de enige aflevering van een voetbalprogramma ooit die me zal bijblijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden