Column De Betrouwbare Mannetjes

Pfff. Daar ging ons laatste restje vertrouwen in de journalistiek

Opeens verscheen hij weer. Opgestaan uit de dood. Nog geen 24 uur eerder hadden we ons beklaagd over de zoveelste doodgeschoten Russische journalist. Tussen onze condoleances voor iedereen die hem ook maar gekend kon hebben door, lieten we onze afkeur blijken van dat walgelijke regime. Om te kotsen vonden we het. Maar meneertje Babtsjenko bleek alles in scène te hebben gezet. Grimeur erbij, varkensbloed in de mond, de hele santenkraam. Mooie boel. Daar ging ons laatste restje vertrouwen in de journalistiek.

De Betrouwbare Mannetjes waren al in staat van totale verwarring. Twee weken geleden hadden we ons nog zitten verkneukelen om die mop over die twee mannen die naar Singapore gingen, nu liet het Witte Huis opeens weten ervan uit te gaan dat de Korea-top gewoon doorgaat. Alsof er niks gebeurd was. Probeer het allemaal nog maar eens in het juiste perspectief te plaatsen. Maar tot overmaat van ramp kondigde Bas Heijne uitgerekend nu aan dat hij eind juni stopt met zijn wekelijkse column in NRC Handelsblad. De Duider des Vaderlands vindt het na 18 jaar welletjes en wil meer tijd voor het schrijven van grotere opiniestukken, essays, en interviews. Tabee dus maar, trouwe lezers.

Pfff.

Waar moesten we nu instemmend boven knikken op de zaterdagochtend? Aan de andere kant, hoe moeilijk kon het nou helemaal wezen? We lezen die man al jaren, inmiddels hebben we heus wel een idee hoe je zoiets doet. Je pakt een ogenschijnlijk triviaal nieuwsfeitje, zet het in een breder perspectief, een of andere filosoof erbij, en hop, je hebt een maatschappelijke trend te pakken. Kind kan de bas doen, zou je denken. Maar de realiteit bleek weer eens weerbarstiger. Wat we ook probeerden, we kwamen er niet uit. Terwijl de een de wiki-pagina van Honoré de Balzac aan het doorspitten was, probeerde de ander fraai en overtuigend te verwoorden hoe het hedendaagse populistische discours aan het Binnenhof en Klaas Dijkhoffs brisante bijstand-opmerkingen tot een vicieuze cirkel van ‘Gesundes Volksempfinden’ leiden. Of hoe het vertrouwen in onze instituties instort aan de hand van het vertrek van bijbaantjes- en bevingscoördinator Hans Alders na diens clash met Eric Wiebes om daarmee de groeiende kloof tussen politieke elite en onderkant van de samenleving te illustreren. Man, we begrepen zelf niet eens wat we zeiden.

Zucht.

Ondertussen zagen we Donald Trump ijskoud beweren dat hij James Comey niet had ontslagen vanwege het Rusland-onderzoek, terwijl we Donald Trump eerder ijskoud hadden zien beweren dat hij James Comey had ontslagen vanwege het Rusland-onderzoek. Populistische regering in Italië afgewend? Vijf dagen later hebben Lega Nord en de Vijf Sterren gewoon een akkoord bereikt. En dachten we dat referendumpartij D66 nu de democratische veren definitief had afgeschud, komt godbetert Boris van der Ham met vijftig partijgenoten mekkeren om meer directe inspraak.

Iets wat waar is, blijkt niet waar en daarna toch weer wel en andersom. Vind je het gek dat de Fortuyntjes betwijfelen of Volkert wel echt het land zal verlaten. Er valt zo langzamerhand nergens meer een peil op te trekken. Zelfs mensen die beweren dat ze Bas Heijne niet meer nodig hebben, komen een paar alinea’s later tot een andere conclusie. Nee, wij troosten ons maar met ons totale gebrek aan vertrouwen in de journalistiek. Dat dat hele afscheid in scène is gezet, en hij na de zomer gewoon weer verschijnt.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Kan Yvon Jaspers niet een keer een racistisch tweetje versturen?

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.