Column Nico Dijkshoorn

Peter R. de Vries is de coolste motherfucker op aarde, gewoon keihard binnenkomen met een zak krentenbollen

De krentenbol is de opgestoken vinger van het brood. Als je daarmee binnenkomt, ben je onafhankelijk.

Ik lees zojuist deze zin in het Volkskrant-liveverslag van het proces-Holleeder: ‘Peter R. de Vries is binnen (met een zak krentenbollen), de journalisten zitten klaar.’ Vanaf nu vind ik Peter R. de Vries de coolste motherfucker op aarde.

Het is precies de goede keuze. Zou er hebben gestaan: ‘Peter R. de Vries is binnen (met een kaas-uienbroodje), de journalisten zitten klaar’, dan was er niets aan de hand, maar een krentenbol is de opgestoken vinger van het brood. Ik was er graag bij geweest. Gespannen sfeertje. Heeft Peter R. de Vries het briefje waar iedereen al 25 jaar naar zoekt weer gewoon in zijn binnenzak? Het gemompel van de journalisten, tromgeroffel en dan gewoon keihard binnenkomen met een zak krentenbollen.

Peter R. de Vries arriveert, met een zak krentenbollen in de hand, voor zijn getuigenverhoor in de strafzaak tegen Willem Holleeder, Beeld ANP

Als je in Italië tijdens een rechtszaak een krentenbol eet, dan hang je de volgende dag omgekeerd in een vat beton met harde pasta in je mond. Niets is provocerender dan een krentenbol. Ikzelf deed het vaak tijdens een belangrijk mondeling examen. Dan vroegen ze mij iets over 17de-eeuwse grammatica en dan pakte ik een krentenbol. Leraar aankijken en langzaam opeten. Soms een krent op mijn onderlip laten balanceren. Pang, een 8,7.

Wat Peter doet, gaat nog veel verder. Ik heb nog geen rechtbanktekening van de zak krentenbollen gezien, maar ik hoop een beetje dat ze helemaal op elkaar gedrukt zaten. Dan zijn krentenbollen het aanstootgevends, als ze zich proberen te vermommen als een gewoon brood. Het is psychologisch ook een ijzersterke zet. Je ziet hem er een eten en je denkt: fuck, hij heeft er nog vijf.

Ik zit nu te denken wat ikzelf naar een proces mee zou nemen om de tegenstander uit balans te brengen. Ik denk toch een dier. Iets ongewoons. Een gordeldier bijvoorbeeld. Dat is meteen al gedoe bij de ingang. ‘Laat jij mij die tekst dan eens zien waarin staat dat ik geen gordeldier mee mag nemen?’ Als dat je lukt, een dier meenemen in de rechtszaal, dan heb je eigenlijk al gewonnen. Naar de vraag van een advocaat luisteren en dan met je nagels een ritme tikken op zijn gordel. Of pas na een half uur zijn naam een keer zeggen als je tegen hem praat. ‘Wat een rare meneer hè, Benno, met die zwarte jurk aan.’

Als ik eerlijk ben: alles wat Peter R. de Vries doet, vind ik heersen tot de tiende macht. Weigeren om je schoenen uit te doen: high five. Echte mannen houden hun schoenen aan. Ook in zijn televisieprogramma De Raadkamer is Peter ongenaakbaar. Vier pratende mensen aan een tafel en daaromheen het stilste studiopubliek ooit. Nooit zag ik een zinlozer publiek. Vlak voor de uitzending heeft Peter tegen ze gezegd (vingers op neus): ‘Wie er doorheen gaat zitten applaudisseren, komt onmiddellijk op een dodenlijst te staan.’

Daarom is het tot nu toe het proces van Peter R. de Vries. Soms heb ik getwijfeld over zijn relatie met de onderwereld. Willem Holleeder was nog niet vrijgelaten of hij stond met Peter ergens in een bos een puzzeltocht uit te zetten. Peter in Frankrijk, samen met Willem en Cor in een wezenloos hotel. Die foto verwarde mij. Maar dat is nu allemaal in één keer duidelijk. Als je binnenkomt met een zak krentenbollen en je hebt gewoon je schoenen aan, dan ben je onafhankelijk. 

Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.