Opinie

'Pedofielen bestaan, blijven bestaan en hier moeten we mee leren leven'

Als zelfs een taboedoorbrekend blad als LINDA. het niet aandurft om een stuk te plaatsen over pedofilie, sluiten we dan niet simpelweg onze ogen voor de realiteit, vragen Lotte Schouten en Noortje Pellikaan zich af. 'Als het onderwerp bespreekbaar is, is het makkelijker de feiten over pedofilie in kaart te brengen.'

Beeld anp

Vorige week zat Linda de Mol, hoofdredactrice van het blad LINDA., aan tafel bij Pauw en Witteman. Daar vertelde ze dat haar maag zich omkeerde na het lezen van interviews met pedofielen in haar magazine, waarop ze besloot het stuk toch niet te plaatsen. Hiermee raakt ze echter de kern van een reëel bestaand probleem in Nederland en daarbuiten, namelijk de sociale erkenning van pedofielen. Hiermee wordt niet bedoeld de acceptatie van pedoseksualiteit, vrijwel iedereen begrijpt dat seks met kinderen onacceptabel is. Over de omgang met pedofilie valt echter wel wat te zeggen.

Emotie wint
Uiteraard is het moeilijk om de emoties die pedofielen oproepen te onderdrukken. We kunnen ons allemaal wel een paar verschrikkelijke verhalen uit de media voor de geest halen. Hierbij wordt het (seksueel) misbruiken van kinderen dermate afschuwelijk bevonden dat de emotie het vaak wint van de ratio. Van kinderen blijf je af, laat daar geen misverstanden over bestaan. Dit houdt echter niet in dat het verstandig is om pedofielen bij voorbaat te verketteren.

Waar we massaal aan voorbij lijken te gaan, is het feit dat pedofielen met deze geaardheid worden geboren, waarmee je vervolgens in Nederland direct wordt veroordeeld. De reactie op pedofilie is het laatste decennium omgeslagen naar agressie en paniek. Als zelfs een taboedoorbrekend blad als LINDA. het niet aandurft om een stuk te plaatsen over mensen die zich aangetrokken voelen tot kinderen, sluiten we dan niet simpelweg onze ogen voor de realiteit? Zou het niet beter zijn pedofielen te erkennen zodat er te praten valt over een aanpak van dit probleem? Op dit moment is een gesprek over de omgang met pedofielen niet goed mogelijk, uit diverse talkshows en interviews is gebleken dat de emotie de boventoon voert.

Ontkenning
Het is moreel eenvoudig om pedofielen weg te zetten als monsters, zodat we hen niet hoeven te erkennen als deel van onze maatschappij. Dit is echter een ontkenning van de werkelijkheid. Pedofielen bestaan, blijven bestaan en hier moeten we mee leren leven. Zij hebben namelijk te kampen met iets wat we in allerlei andere vormen juist willen accepteren; een geaardheid die afwijkt van de norm. Zij voelen zich nu eenmaal aangetrokken tot kinderen.

Een voor de hand liggende oplossing zou seksuele onthouding betekenen. Dat blijkt echter een moeilijk offer voor de mens. Denk aan het celibaat dat ook niet altijd een succes is gebleken. Dit kunnen we dan ook, gebruik makend van ons nuchter verstand, niet van pedofielen eisen. Het toestaan van virtuele kinderporno waarvoor geen kinderen worden misbruikt, zoals enige tijd geleden geopperd werd onder meer seksuoloog Erik van Beek en misdaadverslaggever Peter R. de Vries in De Wereld Draait Door, zou een mogelijkheid kunnen zijn. Maar ook dit voorstel kan niet op veel begrip rekenen.

Schandpaal
Niet veel mensen in Nederland zijn openlijk pedofiel. Wellicht zijn er even zoveel, zo niet meer, die er (terecht) nooit voor uit durven komen, omdat ze dan zeker aan de publieke schandpaal worden genageld. Dit terwijl er ook pedofielen zijn die een manier hebben gevonden om met deze geaardheid om te gaan zonder kinderen te misbruiken. Let wel, dat vergt beheersing en wilskracht. Zij zouden zonder angst voor sociale uitsluiting zich moeten kunnen uitspreken over hun geaardheid, ook om slachtoffers als gevolg van emotionele onderdrukking en frustratie te voorkomen. Als het onderwerp bespreekbaar is, zoals in de jaren '70 nog het geval was, is het makkelijker de feiten over pedofilie in kaart te brengen. Dat leidt eerder tot meer openheid en eerlijkheid en brengt ons mogelijk een stap verder.

Alle mensen streven naar een vorm van geluk, en niemand vraagt om zodanig af te wijken van de norm dat het een gelukkig leven in deze maatschappij in de weg staat. Dit geldt ook voor een pedofiel. Vooroordelen en uitsluiting hebben immers nog nooit tot iets goeds geleid.

Lotte Schouten is historica en tekstschrijver
Noortje Pellikaan is historica en tekstschrijver

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden