Commentaar Paul Polman

Paul Polman heeft met zijn morele kompas wél duurzaamheid op de agenda van het bedrijfsleven gezet

Paul Polman tijdens een presentatie voor Unilever in mei 2017. Beeld AP

‘De wereld heeft een nieuw moreel kompas nodig’, zo verklaarde Unilever-topman Paul Polman destijds zijn motivatie om in New York mee te denken over de nieuwe ontwikkelingsdoelen. Als enige representant van het internationale bedrijfsleven stond hij aan de voet van de zogeheten Sustainable Development Goals, die in 2015 door de VN werden ingevoerd om in 2030 honger, armoede en sociale ongelijkheid uit de wereld te bannen. Zijn eigen bedrijf Unilever, dat steevast in lijstjes opduikt als duurzaamste bedrijf ter wereld, diende als lichtend voorbeeld.

Hoe kon de internationale pleitbezorger voor een eerlijker en schonere wereld het sociale klimaat in zijn eigen omgeving zo slecht inschatten? Zijn duurzaamheidsagenda botste vaker met de wens van aandeelhouders, maar begin dit jaar, vanaf de eerste aanval van het Amerikaanse Kraft Heinz, bleek hij niet langer opgewassen tegen hun macht. Bovendien bleek hij het verzet onder de Nederlandse bevolking tegen het cadeautje waarmee hij de beleggers had willen paaien – de afschaffing van de dividendbelasting – volledig te hebben onderschat.

Na het spraakmakende interview in AD waarin Polman woedend van zich af sloeg was het definitief gedaan met zijn reputatie. Een golf van verontwaardiging over zoveel egotripperij en kapitalistisch dédain voor de gevoelens in de samenleving spoelde over het land. Toch valt er wel wat af te dingen op de kritiek. De verontwaardigde burgers zijn immers ook de consumenten, aandeelhouders en toekomstige pensioengerechtigden die het verdienmodel van Unilever vormen. En het is de regering die door dezelfde burger is verkozen, die besluit om bedrijven fiscaal in de watten te leggen.

Over deze hypocrisie wond Polman zich terecht op. De consument wil zijn koekjes en shampoo voor de laagst mogelijke prijs, de belegger een goed pensioen en Unilever beloofde dit te kunnen realiseren mét respect voor het milieu en de arbeidsomstandigheden in arme landen waar de ingrediënten vandaan moeten komen. Daarmee zette Polman duurzaamheid definitief op de agenda van het internationale bedrijfsleven. Het is vooral te hopen dat Unilever deze belangrijke erfenis niet verkwanselt en blijvend zwicht voor zijn aandeelhouders.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.