Pasen als lievelingsfeestdag? Helemaal zo'n gek idee nog niet

Aaf Brandt Corstius

Ik ben een extreem beïnvloedbaar wezen, daarom zit ik ook niet op Facebook, en daarom ben ik heel anders tegen de wereld gaan aankijken sinds een vriendin vorige week zomaar tegen mij zei dat Pasen haar lievelingsfeestdag was.

Pasen. Lievelingsfeestdag. Bam. Zo had ik er nog nooit tegen aangekeken.

Kijk, jarenlang is je eigen verjaardag je lievelingsfeestdag, totdat je erachter komt dat je verjaardag eigenlijk geen feestdag is, en dat moment valt ongeveer samen met het besef dat je je verjaardag absoluut niet meer wilt vieren.

Dus die kun je afstrepen.

Dan blijft er de strijd over tussen Sinterklaas en Kerstmis, bij mij glansrijk gewonnen door Sinterklaas omdat ik van Kerst een depressie krijg. Dat heb ik dit jaar voor het eerst eerlijk tegen mezelf erkend, en dat helpt. Dan hoef je het ook meteen niet meer leuk te vinden. Maar dan kun je het eigenlijk ook niet meer echt vieren, want een deprimerende dag vieren is heel raar.

Verder vielen, wat mij betreft, alle andere feestdagen af als mogelijke lievelings. Oud en Nieuw, daarvan wist ik al toen ik zestien was dat je er een dip van kreeg, om van Nieuwjaarsdag nog maar te zwijgen. Sint Maarten is oké, maar alleen tot je tien jaar bent – het is heel raar om als volwassene te leven voor Sint Maarten.

Dus dan blijven er over: Koningsdag (te veel rommel), Pinksteren (ik weet niet wat het is), Hemelvaart (idem dito), Goede Vrijdag (nogmaals: wat is het, en viert iemand dit?) en Bevrijdingsdag – leuk, belangrijk ook wel, maar het involveert ook veel rondhangen op een regenachtig plein terwijl Ronnie Flex vanaf een podium zegt dat vrijheid belangrijk is.

Dus: Pasen. Helemaal zo’n gek idee nog niet, om daar al je pijlen op te richten. Ik bedoel, Sinterklaas blijft voor mij altijd het belangrijkst, maar in deze tijden kun je daar niet meer mee aankomen, dus ik zet Pasen gewoon op de gedeelde eerste plaats. Pasen is niet omstreden, is niet ingewikkeld, ik weet een soort van wat je ermee viert (iets met Jezus/eieren), het speelt zich ’s ochtends af, dus niemand wordt moe over overprikkeld, en het involveert, heel belangrijk, veel lekker eten én een boom, zonder dat het die gigantische, deprimerende, asymmetrische naaldverspreider is die je de hele maand december in je huis moet zetten.

Ja, het woord deprimerend komt vaak voor in dit stukje. Het gaat dan ook over feestdagen.

Pasen, de ideale feestdag voor mensen die dingen al gauw deprimerend vinden. Dat is de slogan die ik heb bedacht. En nu op naar de Hema voor een gele kaars in de vorm van een haas. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden