Open brief

'Papa, het spijt me te melden dat ik jouw godsdienst niet meer kan verdedigen'

'Nu het kwaad van je geloofsgenoten in de wereld overheerst, ben jij aan de beurt om je te verzetten tegen hen die zelfs hun eigen zusters en broeders niet sparen', schrijft Ferdows Kazemi in een open brief aan haar vader.

Het vrijdagmiddaggebed in Teheran, de hoofdstad van Iran. Beeld Epa

Lieve papa,

De laatste twee weken heb ik de dochter van je broer onderwezen in het Nederlands. Zoals je weet, moet zij inburgeren voordat ze zich definitief herenigt met haar man in Nederland. Het is een lief meisje en vooral erg leergierig, net als veel meisjes in Iran. Ze kan al korte zinnetjes zeggen.

Aan onze dochter vroeg ze gearticuleerd in het Nederlands: 'Heb je een boek voor kinderen voor mij?' Ik was trots op haar dat zij pas twee weken hier was en nu al een complete en correcte zin uit kon spreken. En nog trotser dat ze naar een boek vroeg. Weliswaar een kinderboek - zo begon ik 21 jaar geleden ook- maar wel een boek.

Favoriete liedje
Van de week liet ik haar een liedje horen, mijn favoriete Nederlandse liedje, met de songtekst erbij. Zij moest luisteren en de ontbrekende woorden in de tekst invullen. Stef Bos zong 'Papa... en jij gelooft in God. Dus jij gaat naar de hemel. En ik geloof in niks. Dus we komen elkaar na de dood, na de dood nooit meer tegen'.

Het maakt niet uit hoe vaak ik dit liedje hoor. Dit gedeelte van de tekst blijft me raken. Je nichtje had het niet in de gaten dat ik tranen in mijn ogen kreeg. Ze was bezig de gaatjes in de tekst in te vullen.

Lieve papa, jij gelooft in God en in zijn profeet Mohammad en ik geloof in niks. Ik raakte jouw God en zijn profeet al op mijn 21ste kwijt. Daardoor namen jij en ik afstand van elkaar; we begrepen elkaar niet. Dit zonder elkaar kwijt te raken. Jij bent altijd blijven bidden dat God mij vergeeft voor mijn goddeloosheid omdat je mij wel een goed mens vindt.

En ik ben altijd van je blijven houden, ondanks mijn afkeer tegen je God, omdat ik je een goed mens vind. Maar papa voordat jouw God mij vergeeft voor mijn goddeloosheid, moet jij me vergeven dat ik geen behoefte heb aan die vergiffenis. Het spijt me dat ik moet melden dat ik jouw godsdienst niet meer kan verdedigen. Ik kan zoveel misdaden die jouw geloofsgenoten in de wereld verrichten niet meer relativeren. 'Kan jij zoveel misdaden die uit naam van de beschaving door de westerlingen plaats vinden verklaren?', zou jouw antwoord zijn. Nee papa, ook daar heb ik geen verklaring voor. Maar je weet dat ik me er altijd en hevig tegen verzet heb. Nooit heb ik die gerelativeerd. Nu het kwaad van je geloofsgenoten in de wereld overheerst, ben jij aan de beurt om je te verzetten tegen hen die zelfs hun eigen zusters en broeders niet sparen.

Een strijder van Islamitische Staat tijdens een militaire parade in de Syrische stad Raqqa. Beeld ap

Lippen prevelen
Als ik mijn ogen dicht doe zie ik je op de bank zitten met je Koran die op een klein tafeltje voor je ligt. Ik zie je lippen bewegen, maar ik hoor je niet. Mijn moeder heeft je jaren geleden verboden hardop te lezen. Zij zei spottend en met enig cynisme dat je anderen niet deelgenoot hoefde te maken van jouw goede daden. Zolang ik het me kan herinneren lees je dagelijks uit de Koran. In neem aan dat ruim vijfenveertig jaar Koran-studie jou voldoende kennis opgeleverd heeft die je tegen je broeders, als stichters van Islamitische Staat, kan gebruiken.

Papa, ik weet dat jij en velen als jij het buitensporige geweld en de bloeddaden die de moslims in de wereld veroorzaken niet goedkeuren. Maar dat is niet voldoende. Ik wil heel graag bewijs zien uit het boek dat jij al decennialang en minstens twee keer per dag leest. De woorden die je inmiddels uit je hoofd moet kennen. Ik stel je daar verantwoordelijk voor. Neem die verantwoording en kom met Soera's die het geweld van je geloofsgenoten tegen de mensheid verwerpen. En ik neem mijn eigen verantwoordelijkheid, als goddeloos persoon, om me te blijven verzetten tegen het onrecht dat aan deze kant van de wereld plaatsvindt.

Tot jouw geruststelling moet ik zeggen dat helaas jouw God niet de enige God met, naar het schijnt, een bloeddorstig karakter is. En... over jouw nichtje papa, bedankt dat je haar mij toevertrouwd hebt als docent. Zij leert hard. Zij vertelde me dat ze thuis keer op keer naar het liedje van Stef Bos geluisterd had. Zij vond het een prachtige tekst. Maak je geen zorgen papa, het is een intelligent meisje en ze zal zeker zelf de teksten kiezen die ze mooi vindt. Het mag hier, we hebben geen godsdienstig regime. En ik help haar alleen slagen met het inburgeringsexamen.

Ferdows Kazemi is schrijfster van de roman 'De ongewenste zoon' en columniste voor Volkskrant.nl. Volg haar op Twitter: @FerdowsKazemi

Een Iraanse vrouw houdt een Koran omhoog. Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden