Paulien Cornelissein 150 woorden

Paarden: in theorie vind ik ze lief en majestueus, in praktijk vrij groot en best eng

null Beeld

Ik lag op een duin die op een slapende reus leek. Wel een harige reus, met al dat helmgras. Er zweefden blanco gedachtenwolkjes boven de reus.

Terwijl ik mij nog maar eens boog over de vraag ‘de of het duin’, kwamen er vier paarden aan. Paarden: in theorie vind ik ze lief en majestueus, in praktijk vrij groot en best eng. Zeker als je ligt.

Misschien zouden de paarden mij aanzien voor een stuk duin waar ze op mochten lopen, of voor een onbegrijpelijk dier waar ze, uit verwarring, agressief van konden worden. Dus stond ik snel op en klom naar de top van de/het duin.

De berijdsters van de paarden zeiden vriendelijk hoi, en ik antwoordde met mijn eigen hoi, en vond het daarna blijkbaar nodig om mijzelf uit te leggen met de woorden: ‘Ja sorry, ik ben soort van bang voor paarden.’

Waarop een der berijdsters ironisch, maar niet onaardig zei: ‘Dat is helemáál niet te merken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden