Verslaggeverscolumn Margriet Oostveen in Zwolle

Over gewoon zo’n mailtje dat een wethouder dood wenst

Geert Meijering, CDA-wethouder in Kampen, is net een dagje uit met zijn moeder in Amsterdam (‘quality time’) als hij de dreigmail ontvangt. Het is 30 december 2017. Bij de koffie checkt de wethouder zijn telefoon, de mail is aan hem persoonlijk gericht. ‘Hou jullie kankergereformeerde kutmannetje maar in de gaten’, staat er, ‘want met zulke uitspraken en met jullie kutgeloof heb je zijn doodsvonnis getekend.’ En alvast gecondoleerd, schrijft de afzender.

Met dat mannetje wordt hijzelf bedoeld. Eh, tja.

Geert Meijering houdt het hoofd maar even koel. Een alledaagse bedreiging, dit komt vaker voor, toch? Geert Meijering zegt niets tegen zijn moeder. En waar gáát het eigenlijk over?

Hij meldt het voorval wel aan de burgemeester van Kampen. Zo’n bedreiging is misschien wel alledaags, zegt Bort Koelewijn, maar dit gaat niet alleen over Geert Meijering uit Kampen. Dit gaat over alle mensen met een publieke functie. Dus vooral aangifte doen.

Wethouder Geert Meijering.

Zodoende wordt de auteur van de dreigmail op de laatste vrijdag van augustus in een vrijwel lege zittingszaal in Zwolle door de politierechter veroordeeld tot een week voorwaardelijke gevangenisstraf: J. S., een verlegen stratenmaker uit Meppel. Klein en pezig, een beetje fladderend. Kort voor aanvang zit hij zingend op de gang, maar het klinkt zacht en onvast, als een wiegeliedje voor zichzelf.

J.S. is 34 jaar, even oud als wethouder Geert Meijering. Ik drink na afloop koffie met de veroordeelde en bel daarna de wethouder, die er niet bij is.

Rond hetzelfde tijdstip op deze dag eist het OM in de rechtbank van Den Bosch twee weken jeugddetentie en jeugd-tbs tegen een Syrische vluchteling van 18, die burgemeester Frank van der Meijden van Laarbeek eind vorig jaar met de dood bedreigde. De vluchteling was verminderd toerekeningsvatbaar door een oorlogstrauma, volgens deskundigen: al wat minder alledaags. Deze burgemeester is bovendien ook al door anderen bedreigd, zijn huis wordt beveiligd, de politie wil er niets over kwijt.

Om nog maar te zwijgen over alle Brabantse bestuurders die door drugscriminelen worden geïntimideerd, zegt wethouder Geert Meijering. ‘Dat is allemaal echt veel ernstiger.’

In de rechtbank van Zwolle.

Aan de andere kant: als je zelf zo’n mailtje krijgt, dan weet je dus nog niet wie of wat erachter zit. Of hoe alledaags het nou precies is.

Bijna een kwart van de burgemeesters wordt wel eens bedreigd, 11 procent van de wethouders en 8 procent van de raadsleden. En nog steeds doen veel bestuurders geen aangifte, niemand wil een zenuwpees lijken.

Geert Meijering vertelt het zijn vrouw, die verontwaardigd maar nuchter reageert. Ze letten voor het eerst op als de vuilniszakken naar buiten moeten. En ze vertellen het zijn schoonouders, die op hun kindje passen en nu toch wel moeten weten waar ze nog meer op moeten letten.

De politie neemt de zaak zeer serieus. Ze sporen J.S. via zijn eigen e-mailadres op en lichten hem met vier agenten tegelijk van zijn bed.

‘Ik schrok me wezenloos’, zegt J.S. ‘Ik had echt geen idee waar dit over ging.’

De politie frist zijn geheugen op. O ja. Maar daar bedoelde hij verder niets mee, hij had gedronken.

Om kwart voor tien ’s ochtends? Ja. Als stratenmaker kon hij niet werken, want de grond was bevroren. Hij woont alleen op een flatje en had niets te doen. En hij was net aan het minderen met de speed. Dat nam hij in het weekend bij het uitgaan, maar dan sliep je twee nachten niet.

Wat hij zoal deed met speed op, vraag ik. Drinken en dansen?

‘Dansen!?’, roept J.S, ‘oh nee, dat durf ik helemaal niet.’ Hij gaat kilometers lopen. In zijn eentje.

J.S. kreeg al een boete na het schreeuwen van antisemitische teksten bij de Amsterdamse Ziggo Dome, zei de officier van justitie, die een maand onvoorwaardelijke gevangenisstraf eiste, plus een straat- en contactverbod.

Koffie met J.S.

Dat was een concert van de metalband System of a Down, vertelt J.S. Zijn vader was ook mee, ze waren tevoren al flink in de olie. J.S. stond binnen net tevreden een sjekkie te draaien ‘toen dat dus niet bleek te mogen’. Hij is zonder pardon in zijn eentje buiten gezet. ‘En dan heb je zoveel voor dat kaartje betaald en ben je helemaal vanuit Meppel naar Amsterdam gegaan.’ Buiten zag hij de Arena staan. Toen is hij gaan schreeuwen: ‘Hamas, Hamas, alle joden…’. Tot de politie kwam.

Soms lijkt alles zo logisch, zegt J.S.

Die ochtend dat hij die dreigmail verstuurde ook. ‘Ik weet alleen nog dat ik dacht: laat ik dit eens heel precies opschrijven.’

Verbetering: in een eerdere versie van deze column stond dat een kwart van de lokale bestuurders wel eens werd bedreigd. Dat had moeten zijn: een kwart van de burgemeesters. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.