Column Blik

Ouders met gezond verstand lezen vanaf nu wél de handleiding

Elke twee weken schrijft Sheila Sitalsing of Chris Buur over wat hun is overkomen of opgevallen op de weg en in de berm.

Een vrouw in Saoedi-Arabië krijgt les in het juiste gebruik van een kinderzitje.

Hartstikke leuk, die Maserati van hiernaast, maar op een mooie dag komen er kinderen (of in het geval van de Maseratirijder, die over het algemeen, hoe zeggen we dat netjes, niet meer zo vreselijk piep zal zijn: kleinkinderen) en daar horen kinderzitjes bij, en dáár begint dus de ellende.

Want, zo konden we deze week in alle kranten lezen en op alle journaals horen, uit diepgravend onderzoek blijkt dat de helft van de ouders het lezen van de handleiding als een hinderlijke onderbreking van nuttigere activiteiten ziet, en die dingen dientengevolge ondeskundig op de achterbank pleurt. En ook als de stoel wel goed geïnstalleerd is, zitten de riempjes waarmee het kind zelf vastzit te los, of zelfs helemáál los, omdat er altijd ouders zijn die voor het gejengel - ‘Jas uit! Los! Los!’ - zwichten. Waardoor bij ongelukken acht op de tien kinderen gewoon door de lucht kunnen vliegen, door de voorruit kunnen knallen of anderszins ernstig gewond kunnen raken, de dure MaxiCosi ten spijt.

Thuis keken we er niet van op. Ook wij hadden het allerduurste babystoeltje gekocht toen zich een kind aandiende. Vijf sterren in elke denkbare veiligheidsproef. Door de verkoper laten voordoen hoe je hem vastmaakt, een eitje.

Tot we uit het ziekenhuis kwamen gewandeld, een hoopje gloednieuw leven op de arm, labiel van alle opwinding, met de auto terug naar huis, over de snelweg. Geen idéé meer hoe het kreng vast moest. Handleiding foetsie. In wanhoop een kunstig spinnenweb van alle beschikbare gordels op de achterbank geknoopt, stoeltje ertussen gefixeerd, tegen de rijrichting in, want dat hadden we onthouden. De kraamvrouw ernaast, hangend over het stoeltje, 70 kilometer per uur op de rechterbaan.

Daarna hebben we het altijd goed gedaan. Dachten we tot gisteren. Met de kennis van nu is het een wonder dat ze heelhuids hun vroege kinderjaren hebben doorstaan.

Bij zo’n nieuwsbericht horen de stomvervelende verhalen-met-een-baard van nog oudere mensen, die ver voordat de beschaving aanbrak naar Spanje reden met hun baby in een losse reiswieg op de hoedenplank, of hun peuter gezellig voorin vervoerden, op schoot bij moeder op de bijrijdersstoel. Als er overdreven veilig werd gedaan met de tweepuntsgordel losjes om.

Maar toen liepen de mensen nog in berenvellen, en dat doet ook niemand meer. Je kunt schamperen over de nulrisicomaatschappij en dat we net zo goed meteen de snelwegen met rubberen tegels kunnen plaveien. Maar elke ouder met gezond verstand is gisteren eindelijk de handleiding gaan lezen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.