Column Arthur van Amerongen

Opzouten nou met je Venetië!

Een lezeres vroeg mij bezorgd waarom mijn cursiefjes voor de Volkskrant nooit meer scabreus zijn. Scabreus betekent schunnig. Stond ik wellicht onder curatele van de hoofdredactie of op de loonlijst van het Portugese ministerie voor toerisme? Of was mijn leven in de Algarve voltooid wegens levercirrose en ging ik dementerend ten onder in het genre van Anton Pieck & Rien Poortvliet: oubollig, klef, gezagsgetrouw en vooral seksloos. Hoffelijk als ik ben, antwoordde ik dat mijn ontboezemingen over crackhuizen, eenbenige kommersjele sekswerksters met ebola, vuistneukende lilliputters, mijn dagelijkse bacchanalen (denk aan Michel Picolli in La Grand Bouffe die wordt volgepropt met aardappelpuree en broekhoestend, reutelend en boerend sterft) en uiteraard mijn manisch gefap zelfs de lezers in bejaardenhuis Avondrood te Dronten-Oost niet meer shockeerden. Ik hoor die oudjes nu al gapen als ik bijvoorbeeld kletterend en spetterend zou opschrijven hoe mama mij ooit betrapte, terwijl ik in haar vleeskleurige corset stond te onaneren en liefkozend zei: kon je de Wehkamp niet vinden, Tureluurtje van me? En waarom zit je op mijn krultang?

Foto Gabriël Kousbroek

Men vindt mijn stukjes over Portugese gehuchten en dorpjes daarentegen heel informatief en verfrissend en als ik die ooit ga bundelen, wordt dat een schitterend sinterklaaskado, aldus oma Van Puffelen in bejaardenhuis Avondrood.

Ik verklapte de lezeres dat deze column over Tavira zou gaan. Daar zijn geen hoeren, geen dwergen, geen parenclubs en geen fatsoenlijke drugsdealers. Eigenlijk is het stadje nog saaier dan Moncarapacho, Fuseta, Quelfes, Estoi en Pechão bij elkaar. Nou moet ik wel zeggen dat ik iedere zomer trouwe klant ben van de openluchtbioscoop op het binnenhof van het Carmo-klooster, dus het zou flauw zijn om te schrijven dat er nooit iets gebeurt in Tavira.

Verzinnen is niet mijn fort, dus ik jatte wat informatie uit de ANWB reisgids, bijvoorbeeld dat er ruim dertig kerken zijn en dat ze overal huisvlijt verkopen, zoals van wol gevlochten ezeltjes en duurzame ecobuttplugs van kurk. Nou, toen was de lezeres verkocht, want ze had in MAX Magazine al gelezen dat Tavira het Venetië van de Algarve is. Ik kreeg een aanval van Tourette en tikte schuimbekkend van woede dat dat godverdomme een gotspe was, want er stroomt slechts één ondiepe modderrivier door Tavira. Opzouten nou met je Venetië! De juffrouw heeft me toen in de videochat ‘gekalmeerd’. Terwijl ik mijn gulp dichtknoopte, zei ze: dat vind ik zo fijn aan u, dat u zo ontwapenend bent. En uw advertorials over de Algarve zijn juist wel leuk, want u zet die streek fraai op de kaart. Wilt u mij rondleiden door Tavira? 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.