Opinie

Opinie: Utrecht mag beslist geen yuppenenclave worden

Misschien zijn sommigen van ons zelf schuldig aan de veryupping van onze mooie stad, maar allen zijn we kritisch op deze veryupping. Utrecht moet een stad van iedereen blijven, schrijven de jonge stadsambassadeurs Utrecht.

De Singel in Utrecht. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant
De Singel in Utrecht.Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

‘Wil Utrecht nog wel een stad zijn voor iedereen?’ Die vraag stelde afzwaaiend Utrecht-correspondent Charlotte Huisman zichzelf in deze krant. Ze wees op een paar ontwikkelingen die haar terecht zorgen baren, zoals ontwikkelaars die vrij spel krijgen en krankzinnig dure woningen bouwen voor de happy few, terwijl de rafelrandjes van Utrecht langzaam verdwijnen. Ja, ook Utrecht begint op een echte wereldstad te lijken - inclusief gentrificatie en alle ongewenste effecten van dien.

Graffiti

Wil Utrecht nog een stad zijn voor iedereen? De stad zelf kun je het niet vragen, maar haar jonge stadsambassadeurs geven graag antwoord. Drie jaar geleden werd Thirty030 in het leven geroepen: een denktank annex projectbureau, vrijwillig gerund door dertig jonge 030’ers, ieder jaar een nieuwe lichting. We doen van alles om het gevoel van verbinding in de stad te bevorderen: van het overspuiten van lelijke graffiti tot het helpen van daklozen in de wintermaanden. Als betrokken stadsambassadeurs willen wij dat de stad in de toekomst net zo positief wordt ervaren als wij dat nu doen. We willen dat ‘typisch Utrecht’-gevoel bewaren, en toch meeveren met grote (toekomstige) maatschappelijke opgaven.

Maar wat Huisman schrijft, herkennen we goed. Sterker nog: misschien zijn sommigen onder ons (de jonge starters mét rijke ouders) zelfs wel schuldig aan de veryupping van onze mooie stad. Tegelijkertijd zijn we allemaal, rijke ouders of niet, flink kritisch op deze veryupping. En dat is een belangrijke sidenote. Huisman schrijft over de rafelrandjes van Utrecht, die moeten wijken voor dure woonwijken en hoe betreurenswaardig dat is. We zijn het hartstochtelijk met haar eens: de kracht van Utrecht zit juist in die rauwe randjes.

Jazeker, Utrecht is dorps, overzichtelijk, saamhorig, klein en knus. Grachten, terrasjes, de perfecte stad voor dagjesmensen. Maar ondanks dat onze persoonlijke liefde voor Utrecht begon bij die grachten, verdiepte ze zich door de rafelrandjes: de Kanaalstraat, verrassende plekken als de Pingpongclub, de Nijverheid, de Werkspoorkathedraal, ACU, EKKO, de werfkelders, het Berlijnplein… Moet de opsomming nog doorgaan? Utrecht heeft zoveel meer gezichten dan alleen het sprookjesachtige oude centrum. Zelfs aan die kille betonnen fietsenstalling hebben we ons hart verpand. De stad kan ook stoer zijn, rauw en tegendraads. En het zou ontzettend zonde zijn als dat verloren gaat.

Eenzijdige bouwplannen

Dus nee, ‘wij Utrechters’ zijn geen fan van de eenzijdige bouwplannen. En we balen van projectontwikkelaars die straffeloos de afspraken met de gemeente aan hun laars lappen. Wij willen weten: hoe pakt de gemeente ongehoorzame ontwikkelaars aan? De druk op de grond is hoog en de vraag nog groter, maar vrij spel geven en bouwen voor de lucratiefste doelgroep is geen optie. De gemeente moet nu juist een actieve rol nemen tijdens de uitvoering van deze (toegegeven, oneindig ingewikkelde) opgaven. Want iederéén mag in ons mooie ‘stadsie’ wonen; dat zou geen voorrecht voor welvarenden mogen zijn.

Huisman doet een oproep: als bewoners veryupping een halt willen toeroepen, dan moeten ze actief van zich laten horen - niet alleen als het hun eigen achtertuin betreft. Nou, hierbij: dertig jonge Utrechters laten van zich horen. En wij roepen op onze beurt de gemeente op: hou ál je inwoners in gedachten bij het ontwikkelen en toezeggen van nieuwe projecten. Maak ruimte voor minder winstgevende woonprojecten - want wonen is een recht. Laat de stad de verbindende factor zijn tussen alle Utrechters.

Je wil toch geen saaie, elitaire stad worden? Juist de diversiteit aan mensen - rijk, arm, nieuwe en oude Nederlanders, wijkers en yuppen, en alles daar tussenin - maakt Utrecht tot het creatieve, vrije ‘grote dorp’, midden in Nederland. Iedereen brengt iets nieuws naar deze stad en het zou zonde zijn als we allemaal in onze eigen bubbel blijven en niet meer om ons heen kijken. Laten we elkaar niet uit het oog verliezen, laten we van elkaar leren. Wij zijn er al druk mee bezig.

Namens Thirty030: Bram van Duuren, Roos Reinartz, Max Trienekens en Suus van de Kar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden