Opinie op zondag

Opinie op Zondag: Hollandse migranten in Alaouistan roepen plaatsvervangende schaamte op

Prikkelende opinie op een dag dat u er tijd voor heeft: de Volkskrant presenteert elke zondag twee bijdragen van een vaste club van acht auteurs. Later vandaag historicus Dirk-Jan van Baar, nu cultureel psycholoog Keyvan Shahbazi.

Een gehavende Nederlandse vlag. Foto Thomas van de Weerd via Flickr.

In Nederland ben je vrij om te denken en vrij om op te schrijven wat je denkt. Zo kun je door omkering en perspectiefwisseling een fenomeen in een ander licht zetten om het beter te begrijpen. Veel kan in dit land beter. Alleen de lijst van dingen die goed gaan, is vele malen langer. Zeker ten opzichte van landen, waar men het niet zo nauw neemt met de meest essentiële waarden zoals rechtstaat, vrijheid en democratie.

Neem nou het koninkrijk Alaouistan in Noord-Afrika. Het is een land waar zelfs de wrede Ottomanen geen vat op konden krijgen. Hier is het woord van de koning wet. Vrijheid is prima, zolang het de koning behaagt. Democratie is mooi, wel voor in de etalage voor het buitenland, en de rechtstaat bestaat alleen voor de staat.

Het land kent ook een grote groep Hollanders, die ooit na een economische crisis er naartoe is geïmmigreerd. In de loop van de jaren, is die groep door gezinshereniging steeds groter geworden. Men haalde vaak een partner uit de kleine conservatieve agrarische gemeenschappen in Holland, daarmee steeds hun culturele afstand tot hun woonomgeving in stand gehouden. Het is een gesloten etnische gemeenschap die en groupe vasthoudt aan de traditionele kleding, gebruiken en omgangsnormen. Sommige van deze normen en gedragingen worden tegenwoordig zelfs in Holland als achterlijk gezien en leiden tot plaatsvervangende schaamte.

Hollanders in Alaouistan hebben ook de eigen etnisch-specifieke en gesloten kerkgemeenschappen opgericht. Zonder toestemming van de koning, kregen ze het bijna onmogelijke voor elkaar en bouwden ze met dubieuze buitenlandse financiering gotische kerken. Deze protserige Disneyland-bouwsels wijken sterk af van de verfijnde lokale Noord-Afrikaanse architectuur, daarmee zich nog verder terugtrekkend en isolerend van de rest van de samenleving. Meedoen moet op hun voorwaarden en als het hen uitkomt. Ze wensen zich bijvoorbeeld niet aan te passen aan de lokale kledingnorm, of de omgangsvormen tussen mannen en vrouwen, of de lokale warenwet over slachtdieren en alcohol- en softdrugsgebruik. Voor hen staan de Bijbelse voorschriften boven de wet van Alaouistan, zoals in familiekwesties. Ook willen ze dat de koning Kerst en Pasen erkent als officiële vrije dagen. En terwijl zondag in Alaouistan gewoon een werkdag is, willen ze daarvan worden uitgezonderd, omdat ze christen en Hollander zijn. Ze willen elke zondag twee keer naar de kerk kunnen.

Al een tijdje doet het gerucht de ronde dat de koning er genoeg van begint te krijgen. Men zegt dat hij met een drastische maatregel gaat komen. De laatste keer dat hij een bevolkingsgroep een lesje wilde leren, was het toen hij zijn leger het buurland liet bezetten, vanwege de kostbare delfstoffen. De bevolking van dat land leeft nu al ruim 40 jaar in kampen midden in de woestijn.

Een groot probleem zijn de Hollandse jongens. Ze voeren allerlei kwalijke statistieken aan: schooluitval, overlast, geweldpleging en criminaliteit. Vooral drugscriminaliteit en drankmisbruik is een groot probleem. Het meest pijnlijke was het toen het nationale voetbalteam van Holland meedeed aan een groot toernooi met meerdere jongens uit Alaouistan erin. Ze spraken niet eens Hollands. Alleen hun opa en oma waren er ooit geboren. Ze waren er alleen eens op vakantie geweest. Toch gingen ze zich Hollander noemen en keerden ze het land waar ze geboren, getogen en opgeleid waren, de rug toe. En de gehele Hollandse gemeenschap juichte ze schaamteloos toe. Zelfs de prominente leden deden daar ongegeneerd en onverantwoord aan mee. Met de Hollandse vlag in de hand bekenden ze op de televisie dat ze in hun hart eigenlijk Hollander zijn. Onder invloed van drank en drugs gingen grote groepen jongens met de Hollandse vlag in Alaouistan de straat op. Het heeft tot ernstige ongeregeldheden geleid waardoor het leger moest ingrijpen.

De rest van de bevolking vraagt zich nu af wat er met die mensen aan de hand is. In welk land denken die Hollanders eigenlijk te wonen? Waarom willen ze niet bij ons horen? Zij hebben er toch zelf voor gekozen om hier te wonen? Als ze zich zo Hollands voelen, waarom gaan ze dan niet in hun Holland wonen? Waarom willen ze tegelijk ook nog de nationaliteit en het paspoort van Alaouistan hebben?  Hollanders voelen zich dan beledigd en klagen over christenfobie en discriminatie.

De spanningen nemen steeds verder toe. Daarmee ook het geruchtencircuit en de angst voor wat er kan gaan gebeuren. Volgens een van die geruchten is een legerdivisie in de woestijn al begonnen met het inrichten van een kamp. Er is al een avondklok ingesteld. Hoe zal de koning het Hollandersprobleem willen oplossen? Men vreest het ergste.

Keyvan Shahbazi is publicist en als cultureel psycholoog verbonden aan de Politieacademie. Voor meer artikelen zie: www.shahbazi.cc.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.