Opinie: Mensen, wees alert en blijf vriendelijk

De witte stok, taststok en herkenningsstok, symbool voor zelfstandigheid, en afkomstig uit Parijs, heeft zijn intrede gedaan in Nederland sedert 1959. En is niet meer weg te denken uit de levens van blinden en slechtzienden. De stok heeft een signalerende functie, zodat bij het lopen in een drukke situatie de voetgangers opzij gaan. De taststok heeft ook een faciliterende functie; bij het oversteken van een drukke straat heeft de stokgebruiker voorrang!

Elke dag raken blinden en slechtzienden verzeild in onveilige situaties omdat een groot deel van de ziende populatie problemen heeft met de witte stok. De maatschappij wordt steeds sneller, mensen hebben overvolle agenda’s, en vooral tijdnood.

Ze letten niet goed op, denken dat ze nog net langs de stokgebruiker heen kunnen, of negeren de witte stok gewoon; met alle nare gevolgen van dien. Ik vind dat dit niet kan, ik loop zelf met een witte taststok en ervaar dagelijks de negatieve lading ervan. Ik voel me dan ook vaak niet veilig op straat.

De voetgangers met witte stok, voorzien van een of meer rode ringen, hebben voorrang in het verkeer, mits zij een teken geven dat ze over gaan steken. Deze regel is opgenomen in de Nederlandse verkeerswet, artikel 49.

Om meer begrip bij de verkeersdeelnemers te creëren, is onder het bewind van president Johnson, in 1964, in de Verenigde Staten ‘De dag van de witte stok’ in het leven geroepen. Deze dag is sinds 1970 toegekend door de Wereld Blinden Unie en valt op 15 oktober, als de ‘Internationale dag van de witte stok’.

En toch houden veel mensen geen rekening met de witte stok. Zij vergeten dat men zonder die stok, niet zelfstandig de straat op kan.

'Kun je niet opletten?'

Hier wat voorbeelden van reacties van mensen die ik krijg als stokgebruiker: ‘Dan moet je maar iemand meenemen die je begeleidt’; ‘Wat doe je alleen op straat?’; ‘Kon je niet even wachten, je hoorde ons toch aan komen rijden?’; ‘Kun je niet opletten?’; ‘Ik heb je toch niet geraakt met mijn fiets!’ of: ‘Je kunt online je boodschappen bestellen’.

Auto’s, brommers, fietsers blijven me voorbij rijden, of ik hoor piepende remmen. Ik kan er toch niets aan doen visueel beperkt te zijn? En ik wil, net als elke andere burger een voor mij zo normaal mogelijk leven leiden; meedoen in en met de maatschappij.

De bevolking groeit, tijdnood blijft toenemen. De medemens moet meer bewust worden gemaakt van het gebruik van de witte stok. Om meer aandacht te creëren, schrijf ik nu mijn verhaal.

Het gele, reflecterende veiligheidshesje wat ik over mijn jas draag, is niet de oplossing. De verkeersdeelnemers moeten alerter en vredelievender naar elkaar toe worden.

Waarom zou ik thuis moeten blijven omdat veel ziende mensen alleen oog hebben voor zichzelf? Als we meer begrip voor elkaar hebben, houden we samen tijd over!

Liam Schuurmans, visueel beperkt, zicht 5 procent, ik zie alles trillen door Nystagmus (wiebelogen), waardoor ik ook duizelig ben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden