OpinieTheaters

Opinie: Houd het theater open, tótdat het onveilig blijkt

Dat de voorzitters van de veiligheidsregio’s nu moeten bepalen welke theaters meer dan 30 bezoekers mogen ontvangen, leidt tot chaos en willekeur, betoogt Cor Burger.

Bij theater Flint in Amersfoort worden zaterdag na een voorstelling de stoelen gepoetst.Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Maandenlang zag iedereen het aankomen. Van de virologen en epidemiologen van het RIVM, tot obscure complotdenkers in de krochten van het internet: overal werd voor een tweede golf van covid-19 gewaarschuwd. Je zou dus denken dat minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid en premier Mark Rutte tijd genoeg tijd hebben gehad om de beloofde tweede golf goed voorbereid het hoofd te bieden. Maar nee: de maatregelen die gepresenteerd zijn, zorgden de afgelopen week voor chaos en willekeur. Bovenal zijn ze een klap in het gezicht van de sector die vanaf de start van de pandemie al grote klappen vangt: de culturele sector.

Een van de door Rutte aangekondigde maatregelen was dat voor alle ruimten geldt dat er 30 mensen binnen mogen zijn. Alle ruimten? Nee, zo kondigde de premier meteen daarna aan: ‘Er zijn uitzonderingen op de groepsgrootte die te maken hebben met juridische overwegingen, maatschappelijk belang of praktische noodzaak.’ We moesten dan onder andere denken aan scholen en kerken. Helder: voor scholen en kerken geldt die beperking niet. Alle ruimten behalve scholen en kerken dus? Nee, want, zoals Ruttes zei: ‘Voor zalen met een groot cultureel belang geldt dat voorzitters van de veiligheidsregio’s ook een uitzondering maken.’ De voorzitters van de veiligheidsregio’s kunnen dus op grond van de ‘culturele waarde’ van een zaal bepalen dat het maximum van 30 niet geldt.

Willekeur

Dat is dus het plan waar het coronateam al die maanden op heeft gebroed: de voorzitter van een veiligheidsregio moet inschatten of de culturele waarde van een zaal groot genoeg is om een uitzondering te maken. De afgelopen week werd duidelijk wat dit in de praktijk betekent: chaos, willekeur en ongelooflijk veel onduidelijkheid.

Want hoe zou een voorzitter van een veiligheidsregio moeten inschatten of een zaal voldoende culturele waarde heeft? Hangt dat af van de grootte van de zaal? De functie in de regio? De eventuele aanwezigheid van andere culturele zalen in die regio? Het culturele aanbod van de zaal? De kwaliteit van dat aanbod? Enfin, als de culturele waarde van een zaal al objectief te bepalen is, dan zijn deskundigen op het gebied van cultuur de aangewezen personen dat te doen. De voorzitters van veiligheidsregio’s lijken mij daarvoor beduidend minder geschikt. Als het goed is, ligt daar immers niet hun expertise.

Verdienmodel

Dat een sector die afhankelijk is van publieksbezoek het lastig heeft in tijden van een pandemie, is logisch en onvermijdelijk. Veel publiek in een ruimte krijgen, ligt immers aan de basis van het verdienmodel van de podiumkunsten. Maar dat degenen die beleid maken het niet voor elkaar krijgen om na maanden voorbereiding een heldere en eenduidige oplossing te verzinnen voor zo’n getroffen sector, is een gotspe. Zeker als diezelfde sector over de gehele lijn heeft getoond alle noodzakelijke aanpassingen te willen en te kunnen doen om veiligheid voor de bezoeker te garanderen.

Begrijp me goed: ik vind dat we er samen alles aan moeten doen om met de kennis die we hebben het virus onder controle te krijgen. Dat vergt van ieder van ons inspanning en het nemen van verliezen. Maar het vergt ook van beleidsmakers dat ze in hun besluitvorming niet een sector vergeten die ruim 4 procent van de werkgelegenheid vertegenwoordigt. Die ‘waarde’ van de culturele sector moet zelfs een VVD’er als Rutte toch aanspreken.

En het ergste is dat een beter plan voor het oprapen lag. Draai het om: voor theaters geldt de beperking niet, tenzij de voorzitter van de veiligheidsregio het risico te groot vindt. Dat is om twee redenen beter. Ten eerste weet elk theater waar het aan toe is. Alle afspraken blijven gelijk, totdat de veiligheidsregio besluit dat het te risicovol is. Daarnaast doet de voorzitter van de veiligheidsregio dat waarvoor hij is aangesteld: veiligheidsrisico’s beoordelen. Op deze manier hoeft niet een gehele sector door het onvermogen van beleidsmakers de fatale klap toegediend te worden. En dat is ook winst.

Cor Burger is theatermaker bij TG Piepschuim en liedschrijver.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden