OpinieOnderwijs

Opinie: Gebrek aan solidariteit en urgentie van veel scholen is stuitend

Terwijl kinderdagverblijven en buitenschoolse opvang in actie schieten, trappen scholen op de rem. Onterecht, vind Nico Rosenbaum.

Een leeg klaslokaal op een basisschool in Den Haag.Beeld ANP

Een paar weken geleden steunde de PO-raad een oproep tot een applaus voor de onmisbare harde werkers uit het onderwijs. Het initiatief smoorde want een applausje voor jezelf was misschien wel een beetje overdreven. Waar niemand het over had, was dat het ook volkomen onterecht zou zijn geweest. Je kunt leerkrachten toch moeilijk vergelijken met de zorgmedewerkers in ziekenhuizen of de onbeschermde werkers uit de verzorgingstehuizen.

Natuurlijk, het onderwijs transformeerde snel. Online-onderwijs werd binnen de kortste keren opgetuigd. Mooie filmpjes en vernieuwende initiatieven zagen het daglicht. Vele ouders zagen nu opeens hoe moeilijk goed les geven is. Maar het kloppen op de eigen borst is in veel gevallen toch wel een tikje overdreven. Onder lastige omstandigheden deed het onderwijs wat er van verwacht mocht worden.

En toen kwam het bericht: het basisonderwijs mag weer open. In het kielzog gaan de kinderdagverblijven en buitenschoolse opvang ook weer open. Van zeer nabij maak ik mee hoe dagverblijven en buitenschoolse opvang onmiddellijk in actie schieten. Van zeer nabij maak ik ook mee hoe de scholen op de rem trappen. ‘Fijn hoor dat we weer gaan beginnen. Maar dan wel op onze eigen manier.’ ‘11 mei is te vroeg. We hebben nog een week extra nodig’. ‘Kinderen hele dagen naar school. Niet bij ons. Wij doen halve dagen’. ‘Noodopvang kunnen we nu niet meer verzorgen’.

‘Bepalen we zelf wel’

Waar het onderwijs aan het begin van de crisis de richtlijnen van het RIVM per definitie opvolgde, zijn het nu de besturen, directeuren of teams die het allemaal zelf wel bepalen. Eigen gezondheid eerst. Eigen organisatie eerst. Eigen belang voorop. Je moet je eens voorstellen dat de eerdergenoemde werkers in de zorg zo zouden hebben gereageerd. Het land zou te klein zijn. En terecht.

Van het onderwijs wordt het gepikt. Het recht op vakantie, het recht op opkomen voor jezelf, het recht om niet samen te werken met kinder- en buitenschoolse opvang, hoewel daartoe een opdracht vanuit het ministerie ligt. Het is stuitend. En ja, het gebeurt in het hele land.

Duizend bloemen

Over een paar weken gaat het voortgezet onderwijs weer van start. We zullen zien dat we dan hetzelfde gaan meemaken. Duizend bloemen zullen bloeien. Minister-president Rutte sprak van een crisis zoals velen van ons nooit meer zullen meemaken. En het onderwijs? Het onderwijs is ziende blind.

Waar is het gevoel van urgentie en solidariteit? In het onderwijs verliest niemand zijn baan door de crisis. De salarissen blijven, gelukkig, gewoon betaald. In de kinderopvang dreigt straks kaalslag. Ik heb er nog niemand over gehoord. Wel vernam ik al dat de PO-raad het onbespreekbaar vond dat er gesproken werd over eventueel inkorten van de zomervakantie. Stond immers niet in de cao.

Geldt dit alles voor heel het onderwijs? Natuurlijk niet. Overal zijn pareltjes te vinden. Er zijn besturen, directeuren, teams en leerkrachten te vinden waar dit alles niet van toepassing is. Ik prijs me gelukkig directeur te zijn van zo’n school. Maar ik schaam me voor al die collega’s die nu op de rem trappen in plaats van gas te geven en goed te doen.

Nico Rosenbaum is directeur van VSO Berg en Bosch College in Bilthoven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden