OpinieGezichtsbedekkende kleding

Opinie: De mondkapjesplicht legt de ware aard van het verbod op gezichtsbedekkende kleding bloot

In bus of trein zijn mondkapjes straks verplicht. Maar een nikab in het ov mag normaal gesproken niet. Die tegenstrijdigheid zegt veel over ons.

Een reiziger met een mondkapje op station Rotterdam Centraal. Beeld ANP

Vanaf 1 juni 2020 is iedereen verplicht om in het openbaar vervoer een mondkapje te ­dragen. Hoe verhoudt deze plicht zich tot het verbod op het ­dragen van gezichtsbedekkende ­kleding?

Uiterst moeizaam. Volgens de Wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding is het verboden ‘om in het openbaar vervoer (…) kleding te dragen die het gezicht geheel bedekt of zodanig bedekt dat alleen de ogen onbedekt zijn, dan wel onherkenbaar maakt.’ De term gezichtsbedekkende kleding is niet gedefinieerd. Wel staat in de toelichting op de wet dat deze term breed geïnterpreteerd moet worden. Het is niet van belang op welke wijze en met welk materiaal de betrokkene zijn gezicht ­bedekt. Iedere vorm van gezichts­bedekking waarmee de drager zijn gezicht onherkenbaar maakt, valt onder het verbod. Mondkapjes lijken hier dus ook onder te vallen, zeker als die worden gedragen in combinatie met bijvoorbeeld een capuchon of een pet.

De wet maakt een uitzondering voor gezichtsbedekkende kleding die ‘noodzakelijk is ter bescherming van het lichaam in verband met de ­gezondheid of de veiligheid’. Deze uitzonderingsgrond zal in de meeste gevallen niet van toepassing zijn. ­Volgens het kabinet hoeven de mondkapjes geen bescherming te bieden.

Sterker nog, men mag in het openbaar vervoer ­alleen niet-medische maskers zonder CE-markering gebruiken, aldus NRC (15 mei 2020). Het RIVM is uiterst kritisch over de toegevoegde waarde van zulke mondkapjes. Niet-medische mondkapjes zouden hooguit 5 tot 10 procent van de besmettingen ­tegengaan.

Wat leert de verplichting op het dragen van mondkapjes ons nu ­werkelijk? Het legt de ware aard van het verbod op gezichtsbedekkende kleding bloot. Kennelijk zijn wij als maatschappij zonder meer bereid om een gebrek aan gezichtsherkenning te accepteren voor een schijnmaat­regel die onze gezondheid moet waarborgen, maar zijn wij niet bereid om dat te doen voor individuen die hun godsdienst op hun manier belijden. Dat is beschamend.

Bram Horenblas is advocaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden