Opinie

Opinie: Als er iemand verantwoordelijk is voor de kloof tussen burger en politiek dan is het de burger

Gemeenteraadsverkiezingen

Bij elke verkiezing is het bal: geklaag over de kloof tussen politiek en burger. Maar de kloof is nog nooit zo klein geweest, betoogt Richard Engelfriet.

Richard Engelfriet Beeld www.fotodatabank.nl

'Een historisch ogenblik voor de gemeente Gilze en Rijen. Ik hoop dat u zich in dit mannenconvent thuis zult voelen.' Dit citaat uit 1974 is afkomstig van de toenmalige burgemeester van het Brabantse dorp bij de installatie van het allereerste vrouwelijke raadslid. Dat was wat, een vrouw in de raad. En in dat mannenbolwerk was het beslist niet makkelijk werken: onleesbare nota's vol poenerige taal, collega's die er lustig op los paften en zopen en wethouders die meestemden met hun eigen voorstellen. En denk maar niet dat raadsleden in 1974 op werkbezoek gingen om te praten met het volk. Nee hoor, je bleef lekker op het gemeentehuis. Het volk was dom gepeupel.

Doet u mij maar 2018. Gemeenteraden zijn diverser dan ooit, spreken veel meer heldere taal dan vroeger en nemen hun vak serieus. Rokende raadsleden zijn uitzonderingen en drank staat er niet meer op tafel. Wel koffie. Sterker nog, veel raadsleden krijgen maagzweren van alle bakkies leut die ze drinken bij de vele bijeenkomsten met burgers. En wethouders zitten niet meer in de raad: de gekozen politici kunnen hen zonder pardon de deur wijzen. Wie de huidige situatie vergelijkt met vroeger, kan niet anders dan tot de conclusie komen dat die veelbesproken kloof tussen politiek en burger kleiner is dan ooit. Als hij al bestaat.

En als er een kloof is, dan zijn politici keihard aan het werk om die kloof te dichten. Vergaderingen zijn via livestreams te volgen, hun ambtenaren krijgen les in begrijpelijk schrijven en bij elk besluit organiseren ze inspraakavonden. Mocht u in contact willen komen met een raadslid: het 06-nummer staat doorgaans op de gemeentewebsite en anders twittert, instagramt of facebookt u ze gewoon even. Binnen een dag heeft u antwoord. In verkiezingstijd doen ze er nog een schepje bovenop met stemwijzers, debatten en aanwezigheid op het dorpsplein.

Als er iemand schuldig is aan die kloof, is dat de burger. Die elke keer weer wat anders stemt en dan achteraf gaat klagen dat de overheid onbetrouwbaar is omdat het beleid verandert. Die zelf steeds nieuwe splinterpartijtjes opricht, zodat besturen bijna onmogelijk is. En die bij elk besluit waar hij last van heeft, onmiddellijk begint te procederen.

Of ze nemen hun toevlucht tot politici als Geert Wilders, 'want die luisteren pas echt naar het volk'. Ammehoela. Wilders heeft zijn kwaliteiten, maar op luisteren heb ik hem nooit kunnen betrappen. Hij is juist een typisch voorbeeld van een politicus die denkt dat hij de waarheid in pacht heeft en niet openstaat voor een ander geluid. Heeft u zo'n politicus wel eens met notitieblok in een buurthuis gezien?

Ik moet er niet aan denken om naast mijn werk en kinderen vrijwel elke avond van huis te zijn, me in te lezen in allerlei ingewikkelde kwesties, zeven dagen per week bereikbaar te zijn voor jan en alleman en dan ook nog eens te horen te krijgen dat ik niet naar 'het volk' zou luisteren of een zakkenvuller zou zijn. Ik ben blij dat er mensen zijn die dat werk wel op zich willen nemen. En iedere Nederlandse burger met een greintje fatsoen zou dat ook moeten beseffen en zijn stem moeten uitbrengen in de wetenschap dat het weer anderen zijn die de aankomende vier jaar keihard voor u aan het werk gaan.

Richard Engelfriet is dagvoorzitter, spreker en zwevende kiezer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.