OpinieLerarenstaking

Opa’s en oma’s, verklaar je solidair met de leerkrachten

De problemen in het onderwijs zijn inmiddels ook een maatschappelijk probleem geworden, betoogt Gemma Eerdmans.

Gemma Eerdmans, oma met een onderwijsverleden.

Zouden de oma’s en opa’s het verschil kunnen maken in het onderwijs? En dan niet door zelf voor de klas te gaan staan, maar door mee te staken op 30 en 31 januari. Als oma’s en opa’s de kinderen niet opvangen op de stakingsdagen, gaat het land er echt last van krijgen en dat is nu juist de bedoeling.

Het is al triest genoeg dat het nodig is om zo vaak het bijltje er bij neer te moeten gooien. Onderwijsmensen doen dat niet zomaar. Dat zijn mensen met een enorme passie voor hun vak. Opgeven is een woord wat ze nauwelijks kennen. Maar op een gegeven moment is de maat vol. In november leek het even alsof minister Slob dacht de staking wellicht af te kunnen kopen. Hij toverde ineens 460 miljoen euro tevoorschijn. Een kinderhand zal wel snel gevuld zijn, moet Slob gedacht hebben. Maar het onderwijsveld schreeuwt om structurele oplossingen voor het lerarentekort, voor de werkdrukverlaging en voor het aanzien van het beroep.

Maatschappelijk probleem

We hebben met z’n allen al zo lang aan zien komen dat het een keer mis moest gaan, dus ook de politiek had allang krachtdadiger kunnen optreden. Het lerarentekort komt niet uit de lucht vallen. Jarenlang is daarvoor gewaarschuwd. Het tekort zorgt voor nog meer werkdruk. Scholen proberen het vaak eerst onderling op te lossen. Draaiboeken liggen klaar. De opties die daar in staan, wil je eigenlijk niet. Maar er is weinig keus. Een paar van die opties die je op scholen tegenkomt zijn: kinderen van betreffende klas verdelen over de andere groepen, de intern begeleider of directeur voor de klas zetten en in het uiterste geval dus de kinderen naar huis sturen. Maar deze maatregelen zijn toepasbaar voor één, hooguit twee dagen. Het gaat ten koste van het onderwijs.

Onderhand is het allang niet meer alleen een probleem van het onderwijs. Het is ook een maatschappelijk probleem geworden. Wanneer kinderen naar huis worden gestuurd, omdat er bij ziekte echt geen vervanging mogelijk is, kunnen werkende ouders niet zomaar tegen hun werkgever zeggen: ‘Ik kom vandaag niet.’ Maar er is nog iets verontrustends aan de hand: het niveau van ons onderwijs in Nederland daalt, dat krijg je als halsstarrig weigert om structureel in ons onderwijs te investeren. Ga niet straks de onderwijsmensen daar de schuld van geven.

Je hoort al geluiden van ouders die gaan actievoeren om de leerkrachten te ondersteunen. Maar daarmee zijn we er nog niet. Het zal pas echt opvallen als ook de opa’s en oma’s dit keer zeggen: ‘Wij vangen jullie kinderen niet op. Wij verklaren ons solidair met de leraren.’ 

Gemma Eerdmans is een oma met een onderwijsverleden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden