ColumnArthur van Amerongen

Op Eerste Kerstdag vond het dieptepunt plaats in het witwassen van jihadsnollen

Arthur van AmerongenBeeld V

Afgelopen vrijdag verscheen de 561 pagina’s dikke akte van inbeschuldigingsstelling die het Franse gerecht heeft opgesteld voor het proces ­tegen de aanslagplegers van Parijs.

De Brusselse Marokkaan Oussama Atar blijkt het brein achter de bloedige aanslagen van Parijs (13 november 2015), Brussel (22 maart 2016), de mislukte aanslag op de Thalys in augustus 2015, de verijdelde aanslag in Verviers in januari 2015 en een mislukte aanslag op een kerk in het Franse ­Villejuif in april 2015.

Volgens de Belgische en Franse speurders was ook Schiphol het doelwit. Die aanslag had op 13 november 2015 moeten plaatsvinden, maar werd om onbekende redenen afgevlagd.

Oussama Atar zat in 2012 veilig vast in de Abou Ghraibgevangenis in Irak, omdat de terrorist aanslagen namens Al Qaida had gepleegd. Hij kreeg twintig jaar, maar mocht onder enorme druk van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken, Amnesty International, het Rode Kruis en aangemoedigd door een optocht van honderden gutmenschen met witte ballonnen naar huis omdat hij ziekjes en zielig was.

Dat is bijzonder pijnlijk voor de nabestaanden van de slachtoffers van de ­genoemde aanslagen.

Ondanks deze huiveringwekkende flater met verstrekkende gevolgen willen België en Nederland dat de jihadisten die vastzitten in Syrië in eigen land worden berecht. Dat is beter en veiliger voor iedereen, zo luidt het.

Politiek en media zijn de IS-terroristen en hun jihadsnollen en -sletten al maanden aan het witwassen met eufemismen als uitreizigers, terugkeerders, jihadbruidjes, IS-millennials en kalifaatmeisjes.

Beeld Gabriël Kousbroek

Nederland wordt klaargestoomd voor de terugkeer van deze huurlingen, die in niets onder doen voor landgenoten die bij de SS vochten. Niemand snapt nog iets van het openlijke geflirt met deze levensgevaarlijke tijdbommen.

Op Eerste Kerstdag vond het voorlopige dieptepunt plaats: kalifaatliefje Laura mocht van de NPO onder de mistletoe haar gevoelige kant laten zien.

Ik ben niet van de samenzweringstheorieën maar vind het wel apart dat de zaligverklaring van Laura werd geproduceerd door Irene van den Brekel, de echtgenoot van minister Kajsa Ollongren. 

Vooral D66 eist dat ‘onze jongens’ een eerlijk proces en, na genezing, een kans op een nieuw leven moeten krijgen. Net zoals Alex, die knul in A Clockwork Orange.

Is er dan helemaal geen goed nieuws op de drempel van het nieuwe jaar? Jawel, want twee jaar geleden werd Oussama Atar geneutraliseerd in Syrië. Maar met jihadisten is het net als met de slangen op de kop van Medusa: je hakt er eentje af en er verschijnt prompt een nieuwe. Zalig 2020.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden