Column Caspar loopt

Op deze plek in Flevoland is de natuur leidend, ook al wordt er gewoon melk geproduceerd

Een bedrijf waar de natuur leidend is, en waar toch voldoende melk wordt geproduceerd: het kan.

Het is de stille tijd van het jaar, maar daar is op natuurhoeve G38 aan de Klokbekerweg in Swifterbant weinig van te merken. Met Ben Barkema, de drijvende kracht achter omvorming van de gangbare melkveehouderij tot natuurboerderij, loop ik door de weilanden, groepjes putters vliegen op, graspiepers en sijsjes ook, veldleeuweriken vliegen over, torenvalkjes jagen en tot drie keer toe schrikt een watersnip op. Wie bij Flevoland denkt aan grote, rechte kavels met aardappels, uien en suikerbieten heeft goed gedacht, maar op deze kavel liep het anders. Dat ging niet zonder slag of stoot, integendeel, maar nu lopen we door de uitkomst en dat stemt al snel mild en verzoenend.

De blaarkoppen willen worden aangehaald en even verderop lopen er spreeuwen tussen de grazende koeien. Barkema verklaart hoe het systeem van de natuurhoeve, een gemengd bedrijf, werkt. Het is ook te zien. Rond het erf de houtwallen, de populieren, de lindes, ideaal voor kerkuilen, zomertortels en vleermuizen. Een bloemenveldje, een kruidenrijk weiland, een sloot waarin Barkema het water hoog heeft opgezet, een weiland ernaast dat daardoor nat is en in het voorjaar dient als foerageer- en broedgebied voor weidevogels en steltlopers. Dan is er nog het akkerbouwgedeelte, met luzerne, en op drogere grond nog wat akkerbouw en een opbrengstrijk kruidenrijk graslandje. Hier is de natuur leidend, maar toch wordt er gewoon voldoende melk geproduceerd.

Natuurhoeve G38 Beeld Caspar Janssen

Een stukje over een wandelpad dat Barkema heeft aangelegd, dan langs de kronkelende kreek, de oorspronkelijke loop van de rond de vijfduizend jaar oude kreek is hersteld. Dit is rivierduingebied, ooit waren hier de mondingen van de IJssel en Vecht, toen werd hier al geboerd en gewoond op de rivierduinen. De kreek sluit aan op het naastgelegen archeologisch reservaat van die Swifterbantcultuur. Je verwacht het niet, zoveel archeologie op en onder het nieuwe land.

Welja, een bruine kiekendief vliegt voor onze neus voorbij. Als we ons  omdraaien, en ik het overzicht heb over het terrein van de hoeve, de bloemenranden, de weilandjes, de blaarkoppen, de houtwallen, de bomen, de kreek en de potstal in het najaarszonlicht, dan denk ik: zo klopt het wel. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.