Column Caspar loopt

Op de Tweede Maasvlakte is zelfs een personenauto klein

Waarschuwingsbordjes: ‘Nestelende meeuwen in oude autobanden.’ 

De logistiek. De duinen uit, lopen naar de bushalte, wachten op bus 104. Een geparkeerde fiets tegen het bushokje. De bus komt na twintig minuten en stopt voor mij alleen. Aan de rand van Hellevloetsluis overstappen, wachten bij de halte aan de overkant van de weg. ‘Hij komt ook weleens gewoon niet’, zegt een meisje met buservaring. Maar daar is bus 106. Naar Brielle, over een dijk met lintbebouwing. In de verte de duinen waar ik de hele dag heb gelopen. Toen leek het behoorlijk groot, nu zie ik dat het maar een strookje is, een randje natuur op een landbouweiland.

Op tijd uitstappen bij Brielle en dan komt bus 103. Alles klopt, al is het een flinke omweg. In Oostvoorne nog een kilometer lopen. Dan met de auto nog even naar de Tweede Maasvlakte. Geen wandellandschap, geen fietslandschap en zelfs een personenauto is er klein. Honderden goederenwagons op een rangeerterrein, waar vijftien jaar geleden nog zee was. Opgespoten vlaktes, wachtend op bedrijvigheid, vrachtwagens van en naar de verschillende kades. Waarschuwingsbordjes: ‘Nestelende meeuwen in oude autobanden.’ 

Noordzeeboulevard. Beeld Caspar Janssen

Even later over de Noordzeeboulevard, stoppen bij een uitkijkpunt. Uitzicht op de Slikken van Voorne, ‘kleine Waddenzee’, jong, vogelrijk gebied, dat in zee ontstond tijdens de aanleg van de Tweede Maasvlakte. Geen zeehonden op de slikken, wel meeuwen, aalscholvers en een kleine zilverreiger. Je bouwt nieuw land in zee, maar daar moet ook weer een ring omheen, van duin en strand.

Ook in het havengebied zelf ligt een contramal van natuur, zo had Remko Andeweg van Bureau Stadsnatuur het me al gezegd. Konijnen floreren, waar ze in de duinen node gemist worden. Net als pioniersplantjes, en voor je het weet: padden, kikkers en ook vogels. In bermen bloeit per ongeluk van alles.

Het is groots, het uitzicht, beide kanten op. De Slufter, de grootschalige opslag van vervuild slib, en de Maasvlaktes aan de ene kant, en aan de andere kant de zee. Aan het uiterste punt staan campers geparkeerd. Ik zwaai in gedachten even naar Noordwest Spanje, waar de familie is. Daar staan nu ook campers, weet ik, maar dan bovenop rotskusten.

Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.