LezersbrievenZaterdag 28 december

‘Op alle niveaus wordt de waarheid geweld aangedaan en naar eigen believen vormgegeven’

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 28 december.

Vuurwerk op de Nieuwmarkt.Beeld ANP

Innerlijke rust

‘Accepteer dat je niet alles in de hand hebt.’ Kort en krachtig geformuleerd door Reine Rek in de Volkskrant.

Het kan voor velen een bron van ­innerlijke rust betekenen en inspiratie bieden bewuster te worden van mogelijkheden en kansen. Goede voornemens zijn nooit weg. Met eigen inzet, steun en begrip van anderen kun je een heel eind komen.

Han HidalgoBreda

Aandacht

Wat een prachtig betoog van Anne de Pagter over haar ervaring met de zorgverlening rondom het overlijden van haar moeder. 

‘Meer dan ooit besef ik dat bezieling en échte aandacht voor de patiënt vooropstaan’, aldus De Pagter. Dit geldt wat mij betreft niet alleen in de zorg, maar in elk moment van de dag: bezieling en échte aandacht. Misschien een mooi voornemen voor ons allemaal voor het nieuwe jaar.

Mariette ReinekeAmsterdam

Ziel in de Zorg

Anne de Pagter, dankjewel voor je schitterende stuk. Echter ook een woord van troost: In mijn ervaring gaat het vaker zo dan je denkt.

Frank Hermenslongarts, Doetinchem

Sprong voorwaarts

Ook het Museum Arnhem stelt een ­quotum in voor vrouwelijke kunstenaars. Fantastisch nieuws. Alleen jammer dat het museum al vanaf november 2017 de deuren heeft gesloten. Door gehannes bij de aanbesteding van het ontwerp van Benthem Crouwel Architects is de heropening aanzienlijk vertraagd. Maar begin 2022 gaat het Deo volente eindelijk ­gebeuren. Save the date!

Na lang wachten kunnen we dan vaststellen of zelfs Museum Arnhem dankzij de gequoteerde vrouwelijke inbreng museaal een spectaculaire sprong voorwaarts heeft gemaakt.

Alfons LammersOtterlo

Blijvende herinnering

De reactie van briefschrijver Henk Meeuwsen over slachtofferschap komt niet overeen met hetgeen een slachtoffer zelf lichamelijk en geestelijk ervaart. Na twee verkeersongelukken, aangereden na oversteken, en 39 operaties word ik elke dag geconfronteerd met het feit dat ik nooit meer goed heb kunnen lopen sinds eind jaren zeventig en dat er vooruitzichten zijn op nieuwe operaties waarbij er gewrichten zullen worden vervangen.

Zijn visie dat je het slachtofferschap zelf in stand houdt, ervaar ik als een ­belediging.

Ik ben niet zielig, mijn leven loopt (voor zover dat kan met een beenlengteverschil) gewoon door, maar de lichamelijke littekens zijn een blijvende herinnering.

Ook ik geniet elke dag van de vogels.

Els DijkermanNieuwegein

Beeld Bas van der Schot

Jaar van de waarheid

Als ik terugkijk op het (bijna) afgelopen jaar zie ik een rode draad als belangrijke veroorzaker van maatschappelijke polarisatie en verlamming van beleid, te weten leugenachtigheid, selectieve vergeetachtigheid en het construeren van eigen waarheden.

Van laagbijdegronds gezever op sociale media tot bewuste misleiding door figuren op hoog niveau: op alle niveaus wordt de waarheid geweld aangedaan en naar eigen believen vormgegeven. Uit het overzicht in de Volkskrant blijkt dat bijna alle cabaretiers in hun eindejaarsconference aan dit fenomeen aandacht besteden. Meer dan genoeg materiaal voor maatschappijkritische analyse en een bevrijdende lach van herkenning en leedvermaak.

Maar dan volgt de ontnuchtering en dringt de vraag zich op: wordt de ernst van de situatie onderkend en wat gaan we eraan doen? Het vaststellen en bekritiseren ervan brengt ons niet verder. Tot nu toe ontbreken serieuze pogingen om orde op zaken te stellen, waardoor een klimaat in stand wordt gehouden, waarin iedereen zijn gal en leugens ongestraft kan verspreiden en onbegrip en polarisatie toenemen. Dit onder het mom van het gedegenereerde principe van vrijheid van meningsuiting. Ten tijde van het verankeren van dit recht in de Grondwet werd met dit recht iets ­totaal anders beoogd dan de interpretatie die er nu aan gegeven wordt.

Opmerkelijk hoe krampachtig aan die ruime interpretatie wordt vastgehouden, terwijl de negatieve effecten ervan steeds duidelijker worden.

Om een halt toe te roepen aan dit ontwrichtingsproces stel ik voor 2020 te ­bestempelen als het jaar van de waarheid. Een jaar waarin alle geledingen van de maatschappij (politiek, ambtenaren, rechterlijke macht, maatschappelijk middenveld, media en burgers) de strijd aanbinden met instituties en personen die hele en halve onwaarheden verkondigen.

Aat de JongMiddelburg

Nieuwjaarswens

Zijnde een babyboomer maakte ik aanvankelijk deel uit van het Nederlandse volk. Sedert Wilders en Baudet zich ‘het volk’ toe-eigenen kies ik ervoor deel uit te maken van de Nederlandse bevolking.

U wens ik een 2020 toe waarin u zelf kunt blijven bepalen of u tot ons volk of onze bevolking wilt behoren.

Henk PruiksmaHeiloo

Spetterend

Soms springen de antwoorden je bijna letterlijk in het gezicht. ‘Oud en nieuw is altijd onrustig. (...) Alcohol speelt een behoorlijke rol’, zegt politiecommandant Knigge.

Sla de pagina om en je leest dat Albert Heijn helemaal klaar is voor een spetterend oudjaar, met halve prijzen voor bier en bubbels.

Jaco MijnheerAmsterdam

Kringgesprek

Hoe is het mogelijk, dat de tekst ‘Weg met het kringgesprek’ brief van de dag werd.

Als namelijk iets de ontwikkeling van kinderen stimuleert, dan is het het kringgesprek. Het is de leerkracht die de juiste thema’s moet inbrengen, luisterend naar de leerlingen. Bijvoorbeeld thema’s die het denken en voelen op ­sociaal en emotioneel gebied stimuleren. Of filosofische vragen en de antwoorden vanuit de groep, waarmee ze hun eigen blikveld verbreden.

Wat is er mooier dan een gesprek voeren met de groep over leven en dood naar aanleiding van de dood van de hond van Jos; over het ontstaan van leven bij de geboorte van het broertje van Halima; over wat pesten heeft gedaan met Winston en hoe we dat samen kunnen voorkomen.

Of de beantwoording van filosofische vragen, zoals: waarom mag je niet alles doen wat je wilt? Wat is een zwerver? Weet jij wie je zelf bent?

Zulke gesprekken zijn niet leeftijd­gebonden. Die kunnen ook met kleuters van 4 worden gevoerd. Wat is er belangrijker dan diepgaand met elkaar in ­gesprek zijn en daarmee de ander en ­jezelf beter te leren kennen?

Dick de Man25 jaar ervaring met het werken in groep 1 t/m 8 in het basisonderwijs, Haarlem

Klimaatschaamte

De conclusie van Peter Giesen dat de klimaatproblematiek moet worden behandeld als een politieke kwestie kent een diepe valkuil.

Het nodigt mensen uit om hun eigen verantwoordelijkheid te ontkennen of af te schuiven op de politiek, en aldus door te gaan met onverantwoordelijk gedrag.

Schaamte aanpraten? Inderdaad, weinig effectief (al ben ik benieuwd wie Giesen bedoelt met die ‘zelfingenomen bovenlaag’). Maar ook op andere manieren kunnen mensen aan het denken worden gezet; een beroep doen op de individuele verantwoordelijkheid is daarbij niet verkeerd.

Beide zijn nodig om draagvlak te krijgen voor de draconische maatregelen die nodig zijn om het tij te keren.

Paul LatourLeiden

Vuurwerkzones

Omdat de nationale overheid het niet aandurft een vuurwerkverbod af te kondigen, zien veel gemeentebesturen zich genoodzaakt om hun verantwoordelijkheid te nemen bij het beschermen van de bevolking tijdens oudejaarsnacht. Er ontstaat hierdoor een arbitraire lappendeken van vuurwerkvrije zones die vrijwel niet te handhaven is.

Waarom draaien we het niet om en stellen we per gemeente een afgelegen vuurwerkzone in? Iedereen mag daar naar hartelust knallen onder toeziend oog van beschermd politiepersoneel.

Het rookbeleid was ook een kwestie van bestuurlijk doorpakken met een ­fantastisch resultaat als gevolg.

René TorenvliedEnschede

Saamhorigheid

De bijdrage van predikanten Van Nieuwpoort en Röselaers over de betekenis van het kerstfeest vraagt om een kritische noot. Het idee om saamhorigheid als seculiere inhoud te verbinden aan de voorheen christelijke feestdagen is prima. Saamhorigheid is van onschatbare waarde.

Dat het kerstverhaal uit het Nieuwe Testament hierin van grote betekenis zou kunnen zijn, is echter een vergissing. Hun interpretatie van het verhaal over Jezus’ geboorte, namelijk de overwinning van een kwetsbaar, machteloos kind op ‘de grote spierballen’, rijmt niet met de bekende christelijke lezing over de geboorte van de Messias, a.k.a. de Verlosser alias de Zoon van God. Dat schept verwarring en verkeerde ideeën.

Er zijn veel verhalen zijn die hun boodschap beter overbrengen. Ik doe een greep: De Leeuwenkoning, Mathilda, Roodkapje (waarin naast het kwetsbare kind ook de kwetsbare oudere overwint!). En als het om saamhorigheid gaat, denk ik bijvoorbeeld aan de Barmhartige Samaritaan of Het achtste groepie tegen het soepie. Om de saamhorigheid niet te beperken tot onze samenleving of tot het westerse smaldeel van de mensheid, zouden we best ook verhalen vertellen uit andere tijden en uit andere culturen. En vergeet vooral niet de wetenschappelijke verhalen, die ons steeds beter duidelijk maken wat waar is en waardevol.

Dat de schrijvers het christelijke kerstverhaal van een nieuwe betekenis willen voorzien, komt misschien voort uit een verlangen het op zijn retour zijnde religieuze erfgoed te behouden in deze steeds meer seculiere wereld. Ik wens u allen een jaar met waardevolle verhalen en saamhorigheid.

Rob BrandRijsbergen

Kersttoespraak

Mooi dat ik vaderlijk ben toegesproken, mij is verteld dat er verdriet mag zijn en het leven niet altijd leuk is. Ik zal niet obsessief gelukkig proberen te zijn, geef mezelf in 2020 wat ruimte en trek me er niks van aan als het tegenzit.

Len KoetsierGroningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden