ColumnWillem Vissers

Ook PSV-directeur Gerbrands slingert tussen de wilde dieren van liaan naar liaan in de voetbaljungle

Op een mooie zomerdag in 2019 zaten algemeen directeur Toon Gerbrands en ik op de tribune van de nieuwe jeugdacademie van PSV. Kort daarvoor was een deel van het dak van het stadion van AZ ingestort. De vraag aan Gerbrands luidde: ‘Weet jij wie bij de bouw van het stadion directeur van AZ was?’

Het was een retorische vraag, want ja, hij wist het antwoord perfect. Dat was hij namelijk zelf. Maar hij was niet verantwoordelijk, haastte hij zich te zeggen. AZ had een speciale stadioncommissie opgericht. Dat werk was volledig uitbesteed. Daarmee had hij verder niets te maken als algemeen directeur.

Ik was even jaloers op Toon Gerbrands. Moet soms een heerlijke baan zijn, algemeen directeur. Meedeinen op het succes en als het anders uitkomt, schuilen achter een commissie. Alleen: vluchten kan niet meer, nu PSV hapt naar adem in een trechter van ellende. PSV dart in het moeras van loopgravenoorlog en moddergevecht, met gesprekken op fluistertoon over wie wat precies schuld is in tijden van malaise, wie wat heeft misdaan. Gevoegd bij abominabele prestaties van een team zonder evenwicht.

Trainer Ernest Faber verbeeldde zondag het defaitisme, na de nederlaag tegen Ajax. Technisch manager John de Jong barstte vrijdag bijna in tranen uit, toen hij gewag maakte van bedreigingen door supporters, die het oneens zijn met zijn aankoopbeleid en met het ontslag van de vorige trainer Mark van Bommel. De Jong sprak twijfel uit of hij deze baan nog wilde.

Ja mensen, het is wat met dat voetbal, waar proletengedrag bijna nooit ver weg is. Supporters en dreigementen, het komt zo vaak voor dat het normaal lijkt, hoe schandalig het ook is. Het is sport. Het spel mag hard worden gespeeld, maar van elkaar afblijven is les 1.

Intern is het weinig beter gesteld met PSV, al blijft fysiek geweld dan uit. De stress is totaal, of het nu over Van Bommel gaat, Faber, De Jong, Gerbrands zelf, de prestaties, of de algehele staat van zijn. Van Bommel nam tegen het einde van de afgelopen week zelfs een ander telefoonnummer, om van de beschuldigingen af te zijn dat hij blijft stoken en iedereen zit te appen.

De clubleiding op zijn beurt fluisterde menigeen in over de methodiek van de trainer, wat verheven verhalen van Gerbrands over ethiek op zijn minst relativeert. Ook Gerbrands slingert tussen de wilde dieren van liaan naar liaan in de voetbaljungle, met overleven als enige devies.

Persoonlijk dacht ik dat Van Bommel een geweldige trainer zou worden. Dat schijnt hij ook te zijn, puur als het om oefenstof en tactiek gaat, maar als coach tussen de voetballers en andere medewerkers heeft hij nog stappen te zetten.

Maar wie was zíjn coach in moeilijke tijden? Wie heeft alles bij PSV zo uit de klauwen laten gieren, met een onervaren trainer en een onervaren technisch manager? Hoe kan het dat PSV niet eens meer lijkt op PSV? Dat valt vooral de algemeen directeur aan te rekenen. Of heeft hij ook die problematiek uitbesteed aan een speciale commissie?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden