ColumnThomas van der Meer

Ook ik zou de hele dag bang zijn dat ze me vergeten

null Beeld
Thomas van der Meer

Mijn portofoon begint te piepen; iemand heeft op de alarmbel gedrukt. Eigenlijk wil ik er meteen naartoe, maar ik breng mevrouw Petterson (96) net naar bed. Ik weet niet zeker of ik haar nu alleen kan laten. Als het te lang duurt voordat ik terugkom, krijgt ze een paniekaanval. Dat is best logisch als je bedenkt dat ze zichzelf niet kan voortbewegen: ze kan niet staan en heeft te weinig kracht om haar rolstoel in beweging te krijgen. Ik zou ook de hele dag bang zijn dat ze me vergeten.

Ik probeer het toch. Al een jaar lang verzorg ik mevrouw Petterson en ik ben altijd op tijd. Urenlang heb ik haar in de rolstoel door de tuin geduwd. Misschien heb ik daar nu profijt van.

‘Iemand heeft op de alarmbel gedrukt. Vindt u het goed als ik ga kijken? Als ik klaar ben, kom ik meteen terug.’

‘Ja’, zegt ze. ‘Goed.’

Ik haast me naar mevrouw Scholte (84). Mevrouw Scholte is stervende aan darmkanker en heeft op de alarmbel gedrukt omdat ze naar de wc moet. Onderweg begint mijn portofoon opnieuw te piepen. Het is meneer Blokker (88).

‘Ik moet een zakdoek hebben’, zegt hij.

‘Over een kwartier ben ik bij u’, antwoord ik. Ik weet ook wel dat hij daar niets aan heeft – hij zit nú met een snotneus – maar ik heb urgentere dingen te doen.

‘Huh!’, roept hij. Dat betekent: wat zeg je?

‘Over een kwartier!’, roep ik door de portofoon.

Ik zet mevrouw Scholte op de ondersteek. In de badkamer wacht ik tot ze klaar is. Als ik haar even later weer toedek, pakt ze mijn pols vast. ‘Het spijt me dat je steeds bij me moet komen, maar ik wil het niet in mijn broek doen. Ik vind het zo akelig om in de viezigheid te liggen.’

‘Dat geeft echt niets. Ik heb er ook een gruwelijke hekel aan als u in de viezigheid moet liggen, dus ik wil graag dat u op de bel drukt als u hulp nodig heeft. Oké?’

‘Oké.’

Terug naar mevrouw Petterson, die gelukkig nog rustig op mij zit te wachten. Kunstgebit poetsen, pyjama aan, kruik in bed, lampen uit en door naar meneer Blokker. Ik red het nét binnen een kwartier.

Te laat. Meneer Blokker zit op de grond. In een poging een zakdoek te pakken, is hij gevallen en met zijn hoofd tegen de tv geknald. Er is een zwart blok in beeld op de plek waar hij het scherm heeft geraakt en over zijn kale schedel loopt een streepje bloed.

Ik kan mezelf wel voor de kop slaan. Ik had kunnen weten dat hij niet op mij zou wachten, daar heeft hij het geduld niet voor. Dit is zijn zesde valpartij deze week. Zijn snotneus verdiende een hogere prioriteit.

Ik ben zo scherp niet meer; ik ben moe. Mijn collega’s zijn ook moe. Net als bijna alle andere zorginstellingen hebben we een personeelstekort. Volgend jaar opent een nieuwe vleugel en daar hebben we ruim twintig nieuwe collega’s voor nodig: verzorgenden en verpleegkundigen. Waar halen we die in godsnaam vandaan? We kunnen ze nu ook niet vinden.

Ik hijs meneer Blokker omhoog en zet hem in de stoel. Eigenlijk mag dat niet: om mijn rug te sparen hoor ik hem met een liftje van de grond te takelen, maar daar heb ik nu écht geen tijd voor. Ik meet zijn bloeddruk en bel de arts. Dat moet altijd als iemand op zijn hoofd is gevallen.

Een halfuur later kan ik verder. Ik ben de gang nog niet uit of meneer Blokker drukt weer op de alarmbel.

‘De televisie’, zegt hij. ‘Het beeld is niet goed.’

‘Ja, daar bent u zonet met uw hoofd tegenaan gevallen.’

‘Huh!’, roept hij.

De volgende dag staat er tot mijn stomme verbazing een monteur van Ziggo bij meneer Blokker in de kamer. De monteur staat gebukt naar de tv te kijken. ‘Dit heeft niets met uw verbinding te maken’, zegt hij. ‘Het beeldscherm is beschadigd, denk ik.’

Hij draait zich om en kijkt vragend naar meneer Blokker, die in de leunstoel zit met een dikke pleister op zijn hoofd.

Thomas van der Meer is schrijver en werkt in een verpleeghuis. De namen in deze column zijn gefingeerd.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden