Opinie Media in Zweden

Ook de Zweedse elite rouwt om geliefde volkszangeres

Waarover hebben de media in het Zweden het? Over de begrafenis van Lill-Babs, van wie zelfs de culturele elite nu blijkt te houden, constateert onze correspondent Eric van den Outenaar.

-

‘Je kunt onmogelijk slecht denken over Lill-Babs’, schrijft cultuurjournalist Johan Hilton van de Zweedse krant Dagens Nyheter op Twitter naar aanleiding van het overlijden op 3 april van Barbro Svensson. De Zweedse volkszangeres − artiestennaam Lill-Babs (Kleine Babs) − was een zangeres van zoete Zweedse liedjes als Leva livet (Leef het leven), Är du kär i mig ännu, Klas-Göran? (Ben je nog verliefd op mij Klaas-Joris?) en En tuff brud i lyxförpackning (Een stoere vrouw in een luxeverpakking). Daarnaast was ze geliefd tv-presentator, acteerde ze in komediefilms en speelde vorig jaar nog de bijrol van de lesbische oma Gugge in de tv-serie Bonusfamiljen, een komische zedenschets van de Zweedse scheidingscultuur en de vele daaruit voortkomende samengestelde gezinnen.

Ze moest voor het nieuwe seizoen uit het script worden geschreven toen ze begin maart in het ziekenhuis belandde met hartproblemen. Ze zou er zo weer uit zijn, dacht ze zelf en iedereen. Maar de artsen ontdekten tijdens de controle kanker in een vergevorderd stadium. Op 9 maart vierde ze haar 80ste verjaardag in een ziekenhuisbed. Allerlei geplande concerten en feestelijkheden op en rond dat jubileum moest ze afzeggen. Enkele weken later maakte haar familie bekend dat ze was overleden.

Maandag, ruim anderhalve maand later dus, was haar begrafenis. Die lange tijd tussen het overlijden van iemand en de begrafenis is overigens normaal in Zweden. Overledenen liggen vaak lang in de koeling voordat nabestaanden afscheid nemen. Ook bij begraven hebben de Zweden geen last van haast.

Net als haar leven werd haar uitvaart een mediaspektakel. Zondag eerden artiesten en fans haar eerst in een live op de Zweedse tv uitgezonden dienst in de Grote Kerk van Stockholm, op maandag reisden journalisten af naar het in noordelijker gelegen plaatsje Järvsö. Babs woonde in Stockholm, maar wilde worden begraven in het dorp van haar jeugd.

In de jaren vijftig trad ze op in zogeheten volksparken, plaatsen van vertier voor de arbeidersklasse. Later werd haar voornaamste podium de televisie. Haar muziek werd nooit een exportproduct zoals die van Abba, Avicii of Roxette. In Zweden zelf was zij wel een folkkär (een volkslieveling).

-

Toch heeft de postume steunbetuiging van de Johan Hiltons in deze wereld iets hypocriets, merkt commentator Erik Helmerson van Dagens Nyheter op. Niet zo lang geleden dacht juist de culturele elite nog anders over haar. ‘Het is goed lovende woorden te uiten, maar het is eveneens goed om er aan te herinneren hoeveel minachting ze heeft moeten doorstaan’, schrijft hij in zijn krant.

De culturele pers dreef jarenlang de spot met haar, memoreert hij. Haar muziek stond in links-intellectuele kringen gelijk met plat kapitalistisch entertainment. Wie op feestjes in Stockholm bekende van Babs te houden, liep kans een glas rode wijn over zich heen te krijgen. Zweden is nooit communistisch geweest, maar wel sociaaldemocratisch van een streng belijdende soort. Babs nam geen politiek standpunt in, iets waar je tot in de jaren tachtig niet makkelijk mee wegkwam als kunstenaar. Alles was politiek, tevens iemands onschuldige volksliedjes.

Tegenwoordig is Zweden een liberaler land en roept Babs alleen nog onschuldige herinneringen op aan het verleden. Ze geldt als geaccepteerd onderdeel van de Zweedse cultuur.

Op haar begrafenis kwam tevens Alice Bah Kuhnke, cultuurminister in het huidige linkse kabinet, opdagen. De omarming van Babs was compleet. Het hele Zweedse volk houdt van haar. Inclusief de hoogste hoeders van de goede smaak.

Eric van den Outenaar is correspondent in Stockholm.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.