ColumnEva Hoeke

Onze schoonmaakster beschouwt kletsen als secundaire arbeidsvoorwaarde

Beeld Aisha Zeijpveld

‘Kijk’, zei onze schoonmaker Linda terwijl ze mijn werkkamer binnenliep en een A4’tje voor mijn neus hield. ‘Ze hebben aangifte tegen me gedaan.’

‘Wie?’, vroeg ik verstrooid, want ik had me niet voor niets teruggetrokken in dit stille hoekje van het huis.

Linda, ongeduldig: ‘Mijn buurman. Ik word verdacht van...’ Ze pakte het papier en las met een deftige stem: ‘Eenzijdige mishandeling.’

Ze wachtte mijn reactie verder niet af. Linda, met een vinger tegen haar voorhoofd: ‘Ze zijn knettergek daar. Koffie?’ Ze ging me voor naar de keuken, even later vermengde het brommen van de koffiemachine zich met het geruststellende gekeuvel van haar favoriete lokale radiozender.

Onze Linda is een portret. Ik mag dit zeggen, ze zegt het zelf ook.

Na het vertrek van onze vorige schoonmaakster, die ten onder ging aan haar eigen fanatisme, was ze me getipt op de Facebookpagina ‘Je bent een Wormerlander als’, ze kon meteen aan de slag. Met de blonde vrouw die sindsdien elke donderdagochtend door de poort komt hebben we er een gratis wekelijks feuilleton bij. Een greep uit haar leven: 32 jaar in de zorg gezeten, een bloedmooie Turkse dochter uit een voorbij huwelijk, taalcoach voor nieuwkomers, fan van Zwarte Piet en klant bij de voedselbank maar zorgend voor een vaste kring kennissen, waaronder iemand van 104 jaar. Zelf is ze de 50 ook al voorbij maar op haar telefoon prijkt een foto van een Amerikaan die eruitziet als een Navy Seal en in gebrekkig Engels met haar communiceert, ik heb gezegd dat ze onder geen beding geld moet overmaken. Soms komt ze op tijd, soms komt ze helemaal niet, dat komt dan door de apneu die veel van haar levensgeluk versjteert. Laatst heeft ze een nieuwe beugel gekregen, een soort slaapmasker, tegenwoordig heeft ze nog maar twee of drie apneus per uur.

Ik weet dit allemaal, omdat Linda kletsen beschouwt als secundaire arbeidsvoorwaarde. Ze kletst tijdens de koffie, ze kletst tijdens het schoonmaken, ze kletst wanneer ik columns probeer te schrijven en ze kletst wanneer ik in Zoom-meetings zit, laatst appte ze me midden in de nacht met tips voor een nieuwe wasmand. Vanuit mijn werkkamer hoorde ik eens hoe ze met de Man op zolder een discussie aanging over het koningshuis, er kwamen verder geen argumenten aan te pas maar ze versloeg hem op standvastigheid.

En nu werd ze dus beschuldigd van eenzijdige mishandeling, door een buurman met wie ze een paar weken een akkefietje had gehad over geluidsoverlast. Er was geduwd, er was met ziektes gescholden en haar dochter had ook nog tegen een dichte deur geschopt, want zo is ze nu eenmaal, kom niet aan mijn moeder want dan kom je aan mij. ‘En nu gaat de buurman van de andere kant ook nog tegen me getuigen,’ zei Linda terwijl ze een cupje melk in haar koffie kieperde. ‘Ik ben meteen naar hem toegelopen. Ik zeg: pas d’r op hoor, want je was er niet eens bij, vuile dundas die je me d’r bent. Als ik hoor dat jij voor hém gaat getuigen, ben je van mijn.’

Dundas, dacht ik in mezelf, schitterend woord. Daarna was het even stil, een zeldzaam moment. ‘Ik weet nu al dat ze straks een mooi verhaal gaan ophangen bij de politie’, pakte Linda de draad weer op. ‘Slijmen, zielig doen. Bij dat soort mensen ligt het altijd aan een ander, terwijl ze zelf geen enkele waarden en normen hebben. Maar ze zullen er wel weer mee wegkomen. Gedraag je asociaal, dan word je hier in Nederland sociaal geholpen.’

Het is op dit moment nog onduidelijk of ze de gevangenis in moet maar als dat gebeurt kom ik haar hoogstpersoonlijk bevrijden.

Gezocht: duizend trouwe lezers

Op 7 november verschijnt het duizendste nummer van Volkskrant Magazine. In dat nummer willen we u centraal zetten, onze lezer, zonder wie die duizend nummers er nooit waren geweest. Wie bent u? Hoe woont u, en met wie? Wat víndt u, van ons en van de wereld? Voor een artikel zoeken we duizend lezers die hun antwoorden willen delen. Geprikkeld? Geef u op voor de Open Redactie, het panel voor Volkskrant-abonnees. Op 22 september ontvangt u dan de enquête in uw mail. We zijn benieuwd naar uw antwoorden!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden