Column Sheila Sitalsing

Ontzettend balen is het nieuwe beslist-geen-sorry-zeggen

Woensdagochtend om tien over zeven dwarrelde tussen al het wereldnieuws op NPO Radio1 – Netanyahu, studieleningen, Hells Angels en Bennie Jolink – de naam van Zihni Özdil. Dinsdagavond was hij na ruzie uit de Tweede Kamerfractie van GroenLinks gezet. Twee jaar geleden was hij er juichend binnengehaald.

De radioverslaggever had oud-collega’s van de banneling gevraagd of ze nog iets leuks over hem te zeggen hadden, en dat hadden ze: ‘Dat de stress Özdil te veel werd, dat-ie echt niet gelukkig was, dat-ie veel onbereikbaar was, dat-ie onbetrouwbaar was, dat hij z’n afspraken niet nakwam, dat-ie zélfs weleens alcohol gebruikte tijdens werktijd.’

Mijn werkdag moest nog aanvangen, maar ik had nu al enorm veel trek in een straffe Borgoe-cola.

De avond ervoor, dinsdagavond laat, had iedereen die niets beters te doen had de vechtscheiding van nabij kunnen volgen. Die ontaardde van een nette Facebookpost van Özdil (‘met veel trots mijn Kamerlidmaatschap voor GroenLinks vormgegeven’, ‘mijn zetel behoort toe aan de partij aan wie ik veel te danken heb en die geef ik dan ook terug’), via een onthutsende mail van Jesse Klaver aan het ganse volk waarin hij in het kader van de transparantie het personeelsdossier erbij haalde (‘lang geprobeerd met Zihni afspraken te maken over het verbeteren van zijn functioneren’, ‘bleef afspraken keer op keer schenden’, ‘toonde ontoelaatbaar gedrag’), in een bommetje van Özdil (‘ontzettend jammer dat de partijleiding voor karaktermoord heeft gekozen’).

24 uur later stond Jesse Klaver voor de camera’s ‘ontzettend te balen’ van deze ‘lelijke politiek’. Ontzettend balen is het nieuwe beslist-geen-sorry-zeggen. Lelijke politiek is het nieuwe amateurisme.

Voor de buitenwacht is Özdil – ongeacht wat hij allemaal wel/niet misdaan heeft en ongeacht welke terechte/onterechte redenen er waren om hem er horizontaal uit te gooien – inmiddels uitgegroeid tot een aan de fractiediscipline opgeofferde ‘vrijdenker’ en een martelaar van het vrije woord.

Ik moest denken aan de kwestie-Özturk & Kuzu. Zij werden in 2014 uit de PvdA gezet, waarop een hoop moddergooiverhalen volgden waarin PvdA’ers, lafjes verschanst achter de anonimiteit, repten van ‘intimiderend rondhangen’ door dit duo, van akelig geklaag door die twee ‘dat de PvdA niets meer voor allochtonen doet’, en – op afstand de intrigerendste – van Özturk die ‘zijn baard kamde tijdens de vergadering’. Over knellende fractiediscipline en vrijdenken ging het toen aanmerkelijk minder, wellicht vanwege dat misdadige baardkammen en mogelijk ook omdat ze hun zetels meenamen. We hebben er Denk aan overgehouden.

Er vertrekken wel vaker Kamerleden halverwege de rit. Als ze over voldoende eigendunk beschikken, beginnen ze voor zichzelf: Geert Wilders, Rita Verdonk, de Denk-mannen, de vele afsplitsers van de PVV en 50Plus. En anders gaan ze meestal ‘in goed overleg’ uiteen, of wachten ze lijdzaam het einde van hun termijn af, houden ze het bij één bitter afscheidsinterview of schrijven ze een vermakelijk boek.

Zoals Ybeltje Berckmoes die een hoop lelijks over de VVD opschreef waarna sommige Haagse journalisten, al dan niet gesouffleerd door VVD’ers, gingen duiden dat Berckmoes niet snapt hoe ‘het werkt’ in Den Haag. ‘Ybeltje wie?’ reageerde fractieleider Zijlstra gedisciplineerd.

Zo’n domme reactie van de partijleiding als nu bij GroenLinks zie je zelden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden