Commentaar klimaattop

Onmiddellijke actie is geboden om de klimaatopwarming tegen te gaan

Demonstranten lopen in een klimaatmars door Maastricht. Beeld ANP / Marcel van Hoorn

Niets doen is niet langer een optie in toenemende klimaatcrisis. Politieke leiders moeten in New York daadkracht tonen.

Wat jongeren wereldwijd onder ogen zien – getuige de massale opkomst tijdens de klimaatmars – wil vooralsnog niet doordringen tot hun politieke leiders: onmiddellijke actie is geboden om de klimaatopwarming tegen te gaan. Want: ondanks alle goede voornemens worden overal ter wereld alleen maar meer broeikasgassen uitgestoten in plaats van minder. De gevolgen lieten zich ook dit jaar weer zien in een waaier van klimaatrampen: van bosbranden tot orkanen, hittegolven, extreme droogten en overstromingen.

De verwachtingen voor de klimaattop die deze week begint in New York zijn echter laaggespannen. Van de mooie beloftes in Parijs is bar weinig terecht gekomen. Landen krijgen het niet voor elkaar om de noodzakelijke maatregelen te treffen uit angst voor boze kiezers en bedrijfsschade. Het blijft dus vooral bij sleutelen aan definities en cijfers achter de komma, hetgeen bij de voorlopers de moed in de schoenen doet zakken en klimaatontkenners als de Braziliaanse president Bolsonaro de ruimte biedt om ondertussen de Amazone – de longen van de wereld – verder te vernietigen.

De politieke onmacht om datgene te doen waarvan een kind kan zien ziet dat het onontkoombaar is, legt de kloof met burgers pijnlijk bloot. Iedereen kan begrijpen dat vliegen en autorijden extra belast moet worden, dat treinreizen en energiezuinige wonen moet worden gepromoot en dat vervuilende bedrijven, sectoren of productieketens moeten worden aangepakt. Zelfs bedrijven zijn meer bereid tot verbetering, maar missen nog immer duidelijke kaders die hun overheden zouden moeten schetsen. Kortom; iedereen verlangt naar daadkracht.

De groene plannen van de nieuwe Europese Commissie zijn veelbelovend, ware het niet dat lidstaten in praktijk hun nationale belangen laten prevaleren. Een groen Europa komt er dus pas als landen eerst in eigen land hebben afgerekend met burgers in ‘gele hesjes’ of het protest van boeren of vervuilende bedrijven. Het Nederlandse klimaatakkoord echter toont weinig urgentie en heeft de meest CO2-belastende veesector praktisch ongemoeid gelaten. Dat nu duizenden bouwprojecten moeten worden stil gezet maakt duidelijk dat ook Nederland niet meer heen kan om deze olifant in de kamer en in actie moet komen.

Carlijne Vos

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden