Lezersbrieven 1 oktober 2018

Onderzoek mogelijkheden tot inbreng niet-juristen in de Nederlandse rechtsspraak

De lezersbrieven van maandag 1 oktober. 

Een jury wordt beëdigd in een rechtszaal in de Amerikaanse stad Portland. Beeld Imageselect

Brief van de dag: vergroot inbreng niet-juristen in rechtspraak

In 1371 verscheen het boek Le livre de politiques d’Aristote, geschreven door de filosoof Nicole Oresme. Deze Oresme is vooral bekend door Le livre du ciel et du monde, waarin hij argumenten geeft voor een heliocentrisch model voor het zonnestelsel. In zijn Livre de politiques geeft hij een weinig flatterend beeld van juristen. Volgens hem zijn zij weinig geïnteresseerd in de waarheid, maar des te meer in hun eigen carrière.

Meer dan 600 jaar later moeten we constateren dat er weinig is veranderd. Wie de kille arrogantie ziet van Gerald Roethof in de zaak Verstappen, krijgt niet te indruk dat de waarheid hem veel interesseert. En dan zien we Benedicte Ficq spinnend van zelfingenomenheid uitleggen waarom rechter Wabeke zich moet terugtrekken van de zaak tegen de tabaksindustrie. Alsof een privémening ertoe doet bij het vaststellen van feiten. De carrière-advocaat is van alle tijden.

Dit soort advocaten en juristen geven mij reden voor te stellen mogelijkheden te onderzoeken tot een grotere inbreng van niet-juristen in de Nederlandse rechtspraak, zoals de juryrechtspraak. Of, zoals ik in Duitsland heb meegemaakt bij het meervoudige Kammergericht, een trio bestaande uit een jurist en twee vertegenwoordigers uit relevante maatschappelijke organisaties. En zo zou men ook een meervoudige kamer kunnen samenstellen uit rechters en deskundigen op relevant gebied.

Willem van Till, Appingedam

VMBO Maastricht

Dertien docenten en oud-docenten komen aan het woord om het te hebben over het Vmbo-debacle van afgelopen zomer (Zaterdag, 29 september). Een belangrijke reden die wordt genoemd is het overslaan van een slotvergadering waarin belangrijke cijfers en ontbrekende cijfers onder de loep worden genomen voordat de leerlingen op examen gaan.

Wat er in Nederland is fout gegaan, is de invoering van de lumpsum- regeling. Scholen mogen hun eigen beleid voeren. Scholen zijn dus bedrijven geworden en scholen zijn concurrenten van elkaar geworden. Het kind staat centraal maar de school staat ook centraal en soms staat de directie centraal.

Als dit evenwicht uit balans is, wordt een vergadering, een leerling of een docent weleens vergeten. Vernieuwingen en bezuinigingen buitelen over elkaar heen, alsook maatschappelijke zorgen en trends. Je bent als docent afhankelijk van de competentie van jouw directie of die hier verstandig mee om kan gaan. Ik kan een boek schrijven over sommige incompetente directies op vorige scholen. Vaak bestaand uit ex-docenten zonder enige bestuurlijke ervaring die ineens een grotere Volvo kunnen rijden en hierover in een permanente staat van gelukzalige verbazing verkeren. Afhankelijk van het IQ verliest dat deel soms hun integriteit of focus op de core business van een school zoals is gebeurd in Maastricht.

Eliza Wesselman,docent Engels op een (goede) vmbo-school

Jason Walters

Proficiat! Een geweldig inzichtelijk interview met Jason Walters door Janny Groen (Zaterdag, 29 september). Invoegen in het leerpakket maatschappelijke oriëntatie!

Of ergens anders waar we jongeren positief kunnen raken in verwarde tijden.

Noël Bossier, Nunspeet

Mobielzombie

Beste Stephan Sanders, laat me het beeld van uw ‘mobielzombie’ (O&D, 27 september) een beetje kleur geven; die niet aanwezige derde (van wie ik me maar niet afvraag of die niet aanwezig is, voor mij bent u op dit moment aanwezig aan mijn keukentafel) is mijn beste vriendin. Ik stuur een bericht om haar te laten weten dat ik aan haar denk op dat voor haar belangrijke moment. Ik geef toe, dit hoeft niet al fietsend, maar misschien zult u minder kwaad zijn de volgende keer, juist omdat u begrijpt dat het voorkomt uit een diep menselijk verlangen naar verbinding. U gaat te kort door de bocht wanneer u mensen neerzet als zombies.

Anouk Heltzel, Amsterdam

Klappen op hun kop

Sander Boon is vast een aardige man. Maar té lief, zo blijkt uit zijn betoog in O&D van 28 september. Zijn analyse van ‘10 jaar crisis’ is helder, zijn opvatting over de oorzaken is scherp. ‘De bestuurlijke elites die werden verrast door zowel de diepte als de lange nasleep van de crisis in 2008 hebben geen lessen geleerd’, schrijft hij. Maar wat is zijn eindconclusie? Dit: ‘Wordt het niet eens tijd dat politieke en financiële bestuurders in de spiegel kijken?’

Ach kom, áls die bestuurders al eens in de spiegel kijken, zien ze een geweldige vent. Boon zou dat toch moeten weten, want bijna precies tien jaar eerder uitte hij in de Volkskrant ongeveer dezelfde zorgen.

Beter lijkt me om de ‘schuldige’ bestuurders eens klappen op hun kop te geven, ze weg te jagen, en vooral hun functies op te doeken. Niet nog eens tien jaar aanmodderen.

Wim Guiking, Leiden

Uitkomst na de Stint

Vorig jaar zag ik in Italië in een drukke, smalle straat ongeveer tien kinderen tussen de 4 en 7 jaar met een begeleidster op de stoep lopen. Om hen heen was een soort lasso geplaatst die aan het uiteinde vastgehouden werd door de begeleidster. Alle kindjes die hierin liepen hielden met een hand het touw stevig vast en liepen dus, min of meer opgesloten door het touw, twee aan twee hand in hand naast elkaar. De bso-medewerker had het voortouw volledig in handen.

Marianne Keunen, Rheden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.