Sander Donkersin 150 woorden

Om redenen die mij zelf niet duidelijk zijn, koester ik warme gevoelens voor fietswielen

null Beeld

Racend op hun fietsen kwamen ze over de brug, twee blozende scholieren die het goed zouden doen in een reclame voor ontbijtkoek. Met wuivende haartjes en kaarsrechte tanden lieten zij zich voortstuwen door hun eigen onstuimigheid. Ze zagen ongetwijfeld dat je aan het eind van de brug een geasfalteerd bochtje kon nemen, maar kozen de weg van het avontuur, die bestond uit zes hoge treden. Rat-tat-tat-tat-tat-tát. Je hoorde hun spaken kreunen.

Om redenen die mij zelf niet duidelijk zijn, koester ik warme gevoelens voor fietswielen. De aanvechting om de jongens met een vaderlijke preek iets bij te brengen over de kwetsbaarheid daarvan was sterk, de beslissing mijn grote mond te houden verstandig. Toen ze me joelend voorbij waren, hoorde ik hoe het rollen knarsen werd. Het geluid van velg op steen, daarna het woord ‘kák!’. Of er een les was geleerd viel te betwijfelen, toch balde ik even een vuistje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden