ColumnHarriët Duurvoort

Officier van justitie Vreekamp had gewoon haar werk kunnen doen in zaak-Akwasi

‘Ik censureer mijzelf. Ben begonnen met een column over Clarice maar ga dit gewoon niet afmaken. Ik ben gewoon te bang voor de backlash als ik mij uitspreek in de krant. Ik zoek wel een ander onderwerp. #lafbek’, twitterde ik. Dat had heel wat reacties tot gevolg. Dus ik heb besloten er tóch over te schrijven.

Het racismedebat is zo gepolariseerd dat je als progressieve columnist, en ook nog vrouw en gekleurd, al snel smerige, racistische en bedreigende reacties oproept. Als columnist met een podium draag je een verantwoordelijkheid. Felle kritiek of het hippe ‘cancellation’ moet je gewoon incasseren. Maar de grens ligt bij racistische en seksistische ­intimidatie. Schrijfster Saskia Noort noemt het treffend ‘haatlozing’, deze onlineterreur waarmee progressieve opiniemakers, en vooral vrouwen en schrijvers van kleur, te maken hebben.

Ik ben opgelucht dat onlinebedreigers een aangifte van de krant kunnen verwachten. Want meerstemmigheid is belangrijk voor een krant en dan is het onbestaanbaar dat medewerkers hun journalistieke werk niet kunnen doen vanwege ­intimidatie. Ook ik heb inmiddels een juridisch dossier aangelegd.

Waarhet om gaat is de zaak van NRC-columniste Clarice Gargard, die zo’n 8.000 haatberichten ontving. Haar zaak werd behandeld door officier van justitie Jacobien Vreekamp. Die werkte daar al twee jaar aan. Zij is er nu afgehaald, omdat ze niet ‘objectief’ zou zijn. Dat zit zo.

Vreekamp zit in het bestuur van een antidiscriminatie­bureau, samen met Kick Out Zwarte Piet-activist Mitchell Esajas. Al jaren, in alle openheid.

Vreekamp heeft ook namens het OM de zaak behandeld tegen ­Akwasi, naar aanleiding van zijn ­omstreden optreden tijdens de Black Lives Matter-demonstratie in Amsterdam. Het OM seponeerde de zaak tegen Akwasi voorwaardelijk, met de constatering dat zijn uitlatingen wel degelijk strafbaar waren. (Dat is misschien tegen het zere been van radicalere stemmen.) Het sepot hangt samen met feit dat ­Akwasi afstand nam van zijn gewelddadige uitlatingen. Gelukkig, ik moet er niet aan denken dat er geweld zou worden gepleegd tegen iemand die is verkleed als Zwarte Piet.

Deze lijn wijkt niet erg af van die in het Wilders-proces. Wilders werd ook strafbaar geacht, maar er is niet geseponeerd, omdat hij geen afstand nam van zijn Minder Marokkanen-uitspraak . Hij kreeg geen straf, omdat het Hof vindt dat hij als democratisch gekozen politicus met zijn jarenlange beveiliging al een hoge prijs betaalt. Dat is uiteraard zo, maar tegelijkertijd mag hij blij zijn dat hij, in dit volgens hem vermaledijde dictatoriale land, tenminste van overheidswege bekostigde beveiliging krijgt. Mensen als ­Akwasi, Sylvana Simons en Clarice Gargard worden evengoed bedreigd en moeten het zonder doen.

Rechts vond dit proces ‘politiek’ en een schertsvertoning. Dat was het niet, Wilders overtrad gewoon de wet. Vrijheid van meningsuiting is nu eenmaal begrensd. De rechter toetst, achteraf. Dat geldt voor ­Wilders, Akwasi en voor mij.

Dat Vreekamp zitting heeft in het bestuur van een antidiscriminatiebureau werd naar buiten gebracht via een anoniem Twitteraccount, ‘vizier op links’. Dit is een zogenaamd ‘doxing’ account dat privé-informatie van mensen die ‘links’ zijn uitzoekt, hackt en deelt. Van ieder millennialtwitteraartje verklapt het in welk vegan koffiebarretje hij of zij een bijbaantje heeft. Maar ook publicisten of politici moeten het ontgelden.

Wellicht ten overvloede, een antidiscriminatiebureau is geen activistenclub maar een semi-overheidsinstelling. Een gemeente is wettelijk verplicht een antidiscriminatiebureau te hebben.

Dat Vreekamp in hetzelfde bestuur zit als Esajas betekent noch dat zij dezelfde opvattingen heeft als Esajas, noch dat zij haar taak op het gebied van handhaving hierdoor niet kan uitvoeren. Niettemin is Vreekamp van de zaak Clarice Gargard afgehaald, want ‘verdacht’.

Het is twijfelachtig dat vrijwel alle media, en vooral ook het OM, zich hebben laten beïnvloeden door een hetze van een anonieme twitteraar, die mogelijk zelf de wet overtreedt door inbreuk te plegen op de persoonlijke levenssfeer van burgers. Impliciet lijkt men te erkennen dat er kan worden getwijfeld aan de integriteit van de officier van justitie. Een knieval voor lieden voor wie eigenlijk het hele begrip ‘democratische rechtsstaat’ synoniem staat voor ‘corrupt links systeem’.

Laf, laakbaar en zeer zorgelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden